Андарин диўлох то кӣ ва чанд
اندرین دیولاخ تا کی و چند
Сари бчнбри даруну дили дарбанд
سر بچنبر درون و دل دربند
Халъат ҷовдон бигир ва бапуш
خلعت جاودان بگیر و بپوش
Бода арғавон бихоҳ ва бануш
باده ارغوان بخواه و بنوش
То гшоӣии басӯии гардуни пар
تا گشائی بسوی گردون پر
Бабрии банду бшкии чанбар
ببری بند و بشکی چنبر
Азм раҳ кун ки диргоҳстӣ
عزم ره کن که دیرگاهستی
Чашми ёрони туро баро ҳастӣ
چشم یاران تو را برا هستی
Гуфтам эй ҷони хушомадии аҳло
گفتم ای جان خوشامدی اهلا
Ман на онам ки гӯямат мҳло
من نه آنم که گویمت مهلا
зи онкӣ дар ин сарочаи дилгирам
ز آنکه در این سراچه دلگیرم
Пой дар банду тани бзнҷирм
پای در بند و تن بزنجیرم
Мурғи боғам на ҷғди вайрона
مرغ باغم نه جغد ویرانه
Ёри хешам на ҷуфти бегона
یار خویشم نه جفت بیگانه
Лмъаҳ эй аз таҷаллии таврам
لمعه ای از تجلی طورم
Барқӣ аз тору шарқӣ аз наварам
برقی از تار و شرقی از نورم
Сӯзами андари фатила май бсбў
سوزم اندر فتیله می بسبو
Бӯем андари гули обами андари ҷӯ
بویم اندر گل آبم اندر جو
Офтобами даруни ойӣна
آفتابم درون آیینه
Ҳуш дар мағзу меҳр дар сина
هوش در مغز و مهر در سینه
Бастаам дар каманду хастаи зи дард
بسته ام در کمند و خسته ز درد
Бар дами коши онкӣ боз оварад
بر دم کاش آنکه باز آورد
Гар азин банди зӯдтари барҳам
گر ازین بند زودتر برهم
Муждагонӣати ҷони хеши даҳум
مژدگانیت جان خویش دهم
Гуфт хоҳӣ турш нишин ё талх
گفت خواهی ترش نشین یا تلخ
Ғарраи моҳи зиндагӣ шудаи слх
غره ماه زندگی شده سلخ
Гар ба ҳафтод рафтае ё ҳафт
گر به هفتاد رفته ای یا هفت
Ҳамчунон комдӣ бибояд рафт
همچنان کامدی بباید رفت
Лек ҳастӣ ба нестӣ наравад
لیک هستی به نیستی نرود
Ва онкӣ худ нест ҳаст ме нашавад
و آنکه خود نیست هست می نشود
Ҳаст ҳамвора ҳаст ва хоҳад буд
هست همواره هست و خواهد بود
Нест осӯда шуд з буд ва набӯд
نیست آسوده شد ز بود و نبود
Шамъ хомӯш шуд валикини нур
شمع خاموش شد ولیکن نور
Ҳаст дар ҷои худ зи чашми ту давр
هست در جای خود ز چشم تو دور
Гар дар айвон нур биншинӣ
گر در ایوان نور بنشینی
Ҳамаи анвори гирди худ бинӣ
همه انوار گرد خود بینی
Оби борон бхок рафт фурӯ
آب باران بخاک رفت فرو
Боз аз чашма шуд равона биҷӯ
باز از چشمه شد روانه بجو
Гар ба Ҷайҳуни шӯй чу Мурғобӣ
گر به جیحون شوی چو مرغابی
Қатраеро ҳама дар он ёбӣ
قطره ای را همه در آن یابی
Гар бихоҳӣ зи баъди хомӯшӣ
گر بخواهی ز بعد خاموشی
Халъати нутқи ҷовдони пӯшӣ
خلعت نطق جاودان پوشی
Сухании гӯ ки дар ризқ монад
سخنی گو که در رزق ماند
Ва аз ҳақи пеши аҳл ҳақ монад
و از حق پیش اهل حق ماند
То бҳўши андарӣ чу мардуми маст
تا بهوش اندری چو مردم مست
Соғарии даҳ гар оядат аз даст
ساغری ده گر آیدت از دست
То дарин хона май барии шабу рӯз
تا درین خانه می بری شب و روز
Рӯи чароғӣ дар он сарои афрӯз
رو چراغی در آن سرای افروز
Варна чун шамъи марду саҳбои рехт
ورنه چون شمع مرد و صهبا ریخت
Сақфи бигусасту банд хайма гусехт
سقف بگسست و بند خیمه گسیخت
Булбул аз боғ рафту гули пжмрд
بلبل از باغ رفت و گل پژمرد
Фурӯдин рахт аз гулистони барад
فرودین رخت از گلستان برد
Ту Бамонеу оҳу нолау дӯд
تو بمانی و آه و ناله و دود
На баҷои ном ва на зи савдои суд
نه بجا نام و نه ز سودا سود
Гуфтам аҳсанти офарин ба ту бод
گفتم احسنت آفرین به تو باد
Наякум андарз кардӣ эй устод
نیکم اندرز کردی ای استاد
Хостами калак ва сохтам дафтар
خواستم کلک و ساختم دفتر
Самани анбоштами бноФаҳ тар
سمن انباشتم بنافه تر
Беш ё кам ду соъати ин абёт
بیش یا کم دو ساعت این ابیات
Ронадам аз хомаи ҳамчуи оби ҳаёт
راندم از خامه همچو آب حیات
Ҳадя кардам биор хоҷаи род
هدیه کردم بیار خواجه راد
Он ки шуд гавҳараш сиришта бидод
آن که شد گوهرش سرشته بداد
Соҳиби қадрдони соҳиби қадар
صاحب قدردان صاحب قدر
Бадари анҷуми маин сулолаи бадар
بدر انجم مهین سلاله بدر
Мейри дарвеши кеши ҳақ парвар
میر درویش کیش حق پرور
Фазлро сари камолро сарвар
فضل را سر کمال را سرور
Бӯстони карами ҳдиқаҳи хайр
بوستان کرم حدیقه خیر
Зодаи насру мунтасаб ба насир
زاده نصر و منتسب به نصیر
Гуфтам ойини ҳақи парастӣ ро
گفتم آئین حق پرستی را
Нуктаи нестӣ ва ҳастӣ ро
نکته نیستی و هستی را
То кунам армағони бдргоҳш
تا کنم ارمغان بدرگاهش
Чу дилу дидаи бархе роҳаш
چو دل و دیده برخی راهش
Гарчи ин гуфта гуфтанӣ набӯд
گرچه این گفته گفتنی نبود
Гавҳари роз сифтанӣ набӯд
گوهر راز سفتنی نبود
Андакӣ зон шудааст ҳадяи дӯст
اندکی زان شده است هدیه دوست
Мобақии мондаи ҳамчуи мағз ба пӯст
مابقی مانده همچو مغز به پوست
Гарчи гуфтори ҳақ яке бошад
گرچه گفتار حق یکی باشد
Олам аз ин як андакӣ бошад
عالم از این یک اندکی باشد
Чун тавонам Аннан хома гусехт
چون توانم عنان خامه گسیخت
ё тавонам ба кӯзаи дарёи рехт
یا توانم به کوزه دریا ریخت
Корам аз ҷаҳли гавҳари андаракон
کارم از جهل گوهر اندرکان
Нур бар чарху қатра дар Аммон
نور بر چرخ و قطره در عمان
Ҳадяамро зи фазл худ бипазир
هدیه ام را ز فضل خود بپذیر
Вар хтоӣӣ бирафт бар хурдаи мгир
ور خطائی برفت بر خرده مگیر
Бар ту чун бргшоими ин абвоб
بر تو چون برگشایم این ابواب
Ки фузӯнии зи сад ҳазор китоб
که فزونی ز صد هزار کتاب
Бастами ин нави арӯсро зевар
بستم این نو عروس را زیور
Рӯзи ардии зи моҳи шаҳривар
روز اردی ز ماه شهریور
Соли моҳаши зи бостони бишумор
سال ماهش ز باستان بشمار
Баъди ҳаштод ва як дивист ва ҳазор
بعد هشتاد و یک دویست و هزار
Дар сабу кардам ин шароб аз хам
در سبو کردم این شراب از خم
Рӯзи шанбе ки буд бисту дувум
روز شنبه که بود بیست و دوم
Аз муҳаррами ҳазор ва сесад всӣ
از محرم هزار و سیصد وسی
Инат соли ҳилолии он шамсӣ
اینت سال هلالی آن شمسی
Аз ҳисоби ҷамал ки рафт суроғ
از حساب جمل که رفت سراغ
Буд дар соли шуғлу соли фироқ
بود در سال شغل و سال فراغ
Ёр аз оғозу ёр дар анҷом
یار از آغاز و یار در انجام
Ҳукми хоўндгори хайри хтом
حکم خاوندگار خیر ختام