Ман ки дар донишу ҳунари тоқам

من که در دانش و هنر طاقم

Шамъи айвону шамси офоқам

شمع ایوان و شمس آفاقم

Духтари қозии Найшобӯрам

دختر قاضی نیشابورم

Моҳи парвизу шоҳи шопӯрам

ماه پرویز و شاه شاپورم

Рашки ширину ҷуфти парвизам

رشک شیرین و جفت پرویزم

Аз лаби андари сухани шукри резам

از لب اندر سخن شکر ریزم

Бе беоғост номи фаррухи ман

بی بی آغاست نام فرخ من

Шаҳд гирад шукри зи посухи ман

شهد گیرد شکر ز پاسخ من

Ҳаст ашрафи бародарами қозӣ

هست اشرف برادرم قاضی

Ки аз ӯйанд шоҳидони розӣ

که از اویند شاهدان راضی

Зада дар заргарону Фўшнҷон

زده در زرگران و فوشنجان

Истакону пиёлау финҷон

استکان و پیاله و فنجان

Бскаҳи муштоқи васлу ташнаи вақф

بسکه مشتاق وصل و تشنه وقف

Меҷаҳд аз замини хонаи бсқФ

میجهد از زمین خانه بسقف

Зан қозӣаст хонуми ашраф

زن قاضی است خانم اشرف

Соҳиби эътибору маҷду шараф

صاحب اعتبار و مجد و شرف

Айбаши ин бас ки дар баландӣу паст

عیبش این بس که در بلندی و پست

Риш қозӣ надорад андари даст

ریش قاضی ندارد اندر دست

Қозӣ аз васли зани малулу сутӯҳ

قاضی از وصل زن ملول و ستوه

Дили зани ҳам зи шӯи пар аз андӯҳ

دل زن هم ز شو پر از اندوه

Ҳар ду ногуфтау наснҷида

هر دو ناگفته و نسنجیده

Аз ҳарифи шабонаи ранҷида

از حریف شبانه رنجیده

Муслеҳӣ нест кажи тариқи салоҳ

مصلحی نیست کژ طریق صلاح

Ин ду дилро диҳад баҳами ислоҳ

این دو دل را دهد بهم اصلاح

То бидонанд қадари якдигар

تا بدانند قدر یکدیگر

Ба баранд аз ниҳоли меҳри самар

به برند از نهال مهر ثمر

То бғлтнд бар фарози сарир

تا بغلطند بر فراز سریر

То бсоинди устихони бҳрир

تا بسایند استخوان بحریر

То беафтанд ҳар ду аз ҳаракат

تا بیفتند هر دو از حرکت

Давр монад қазоӣ бе баракат

دور ماند قضای بی برکت

Аз дилу ҷони рафиқ ва дӯст шаванд

از دل و جان رفیق و دوست شوند

Чун ду мағзи андарун пӯст шаванд

چون دو مغز اندرون پوست شوند

Нӯшӣу қозӣаи ду хоҳари ман

نوشی و قاضیه دو خواهر من

Рост гӯям ду ганҷи гавҳари ман

راست گویم دو گنج گوهر من

Қозӣаи хоҳари бузург ман аст

قاضیه خواهر بزرگ من است

Гӯсфандаст агар чаҳ гург ман аст

گوسفند است اگر چه گرگ من است

Чашмаи нӯш аз лаби нӯшӣ

چشمه نوش از لب نوشی

Бар даҳони бастаи қуфли хомӯшӣ

بر دهان بسته قفل خاموشی

Духтари хоҳарам буд махсӯс

دختر خواهرم بود مخصوص

Ки кунад вақф бар умуму хусӯс

که کند وقف بر عموم و خصوص

То алии аўстши шинохти баҳо

تا علی اوسطش شناخت بها

Гуфт хироломўри аўстҳо

گفت خیرالامور اوسطها

Писари ман ғуломи ҳайдари хон

پسر من غلام حیدر خان

Шклоӣӣаст тоза андар хон

شکلائی است تازه اندر خوان

Гашта рӯйиши шиори шоҳи ҳабаш

گشته رویش شعار شاه حبش

Зада мӯяш баанду чини оташ

زده مویش بهند و چین آتش

Шавҳарам рафтааст дар турбат

شوهرم رفته است در تربت

Аз ватани рӯи ниҳода дар ғурбат

از وطن رو نهاده در غربت

Бар камар зад зи чобукии домон

بر کمر زد ز چابکی دامان

То ки нзмиаҳро диҳад сомон

تا که نظمیه را دهد سامان

Кори нзмиаҳро накарда дуруст

کار نظمیه را نکرده درست

Хуфта бо духтари раёсати паст

خفته با دختر ریاست پست

эй сабогар рисӣ бар он сари кӯй

ای صبا گر رسی بر آن سر کوی

Аз забони ман ҳазин баргӯӣ

از زبان من حزین برگوی

Кӯҳи симобро бтишаҳи тез

کوه سیماب را بتیشه تیز

Бесутун кардӣ эй малики парвиз

بیستون کردی ای ملک پرویز

Васли ширини насиб худ кардӣ

وصل شیرین نصیب خود کردی

Олимиро рақиб худ кардӣ

عالمی را رقیب خود کردی

Андари он базми дилкаши олӣ

اندر آن بزم دلکش عالی

Ҷои Фарҳоди кӯҳкани холӣ

جای فرهاد کوهکن خالی