Чу рӯси ин сухан гуфт бо Англис

چو روس این سخن گفت با انگلیس

Бигуфташ ?ҳуллои зуд паймон навис

بگفتش هلا زود پیمان نویس

Ки бо ҳам нҷўӣими роҳи дўӣӣ

که با هم نجوئیم راه دوئی

Наронем гуфт аз манӣу тўӣӣ

نرانیم گفت از منی و توئی

Базӯдӣ кунем ин заминро ду баҳр

بزودی کنیم این زمین را دو بهر

зи дашт ва ки ва раваду рстоқу шаҳр

ز دشت و که و رود و رستاق و شهر

На шамшер боист ва на тири тхш

نه شمشیر بایست و نه تیر تخش

На хумпора ва на тӯб чун озарахш

نه خمپاره و نه توپ چون آذرخش

Ки эрониён хастаанд аз ду кор

که ایرانیان خسته اند از دو کار

Яке аз наҳифу дувум аз фишор

یکی از نهیب و دوم از فشار

Базӯдӣ хуранд аз дами мо фиреб

بزودی خورند از دم ما فریب

Фиреб ар нашуд ронад бояд наҳиф

فریب ار نشد راند باید نهیب

Нишоед ба эрониёни ҷанги хост

نشاید به ایرانیان جنگ خواست

Ки бо мурдаи пайкор ҷустан хатост

که با مرده پیکار جستن خطاست

Ҳамаи мардуми имрӯз бедору гир

همه مردم امروز بی دار و گیر

Бмо суфта кӯшанду фармон пазир

بما سفته کوشند و فرمان پذیر