Бархез штрбоно барбанд кҷоўаҳ

برخیز شتربانا بربند کجاوه

Каз чархи ҳамеи гашти аёни рояти Кова

کز چرخ همی گشت عیان رایت کاوه

Дар шох шаҷар бархест овои чкоўаҳ

در شاخ شجر برخاست آوای چکاوه

Вази тӯли сафари ҳасрати ман гашти илова

وز طول سفر حسرت من گشت علاوه

Бигузар ба шитоби андар , аз равад смоўаҳ

بگذر به شتاب اندر، از رود سماوه

Дар дида ман бингар дарёчаи сова

در دیده من بنگر دریاچه ساوه

Аз равад смоўаҳи з раҳ наҷаду имомаҳ

از رود سماوه ز ره نجد و یمامه

Башитоб ва гузар кун сӯии арзи тҳомаҳ

بشتاب و گذر کن سوی ارض تهامه

Бурдор пас он гуҳи гҳроФшони сари хома

بردار پس آن گه گهرافشان سر خامه

Ин воқеаро зуди намои нақш ба нома

این واقعه را زود نما نقش به نامه

Дар малик аҷам бифирист бо пари ҳаммома

در ملک عجم بفرست با پر حمامه

То ҷумлаи з сар гиранд дастору ъамома

تا جمله ز سر گیرند دستار و عمامه

Банавис яке нома ба шопӯри зўолоктоФ

بنویس یکی نامه به شاپور ذوالاکتاف

Каз ин арабон даст мабар ноижаҳи мшкоФ

کز این عربان دست مبر نایژه مشکاف

Ҳушдор ки султони араби довари инсоф

هشدار که سلطان عرب داور انصاف

Густарда ба паҳнои замини домани алтоф

گسترده به پهنای زمین دامن الطاف

Бигрифта ҳамаи даҳри зи қофи андар то қоф

بگرفته همه دهر ز قاف اندر تا قاف

Инак бадаради хашмаши пушту ҷигару ноф

اینک بدرد خشمش پشت و جگر و ناف

Бо абраҳаи гӯи хайр ба таъҷил наёяд

با ابرهه گو خیر به تعجیل نیاید

Корӣ ки ту май хоҳӣ аз фил наёяд

کاری که تو می‌خواهی از فیل نیاید

Рӯ то ба сарати ҷяш абобил наёяд

رو تا به سرت جیش ابابیل نیاید

Бар фарқи туу қавми ту сҷил наёяд

بر فرق تو و قوم تو سجیل نیاید

То душмани ту мҳбт ҷбрил наёяд

تا دشمن تو مهبط جبریل نیاید

То кед ту дар маврид тзлил наёяд

تا کید تو در مورد تضلیل نیاید

Зинҳор битарс аз ғазаби соҳиби хона

زنهار بترس از غضب صاحب خانه

Бисипор ба зӯдии шутур сибт кунона

بسپار به زودی شتر سبط کنانه

Баргард аз ин роҳу мҷуи узру баҳона

برگرد از این راه و مجو عذر و بهانه

Банавис ба наҷҷошии авзоъи шабона

بنویس به نجاشی اوضاع شبانه

Огоҳи куниш аз бади атвори замона

آگاه کنش از بد اطوار زمانه

Вази тайри абобили яке бар ба нишона

وز طیر ابابیل یکی بر به نشانه

БўқҳФ чаро чӯб занад бар сари уштур

بوقحف چرا چوب زند بر سر اشتر

Коштар ба суҷуди омада бо нозу тбхтр

کاشتر به سجود آمده با ناز و تبختر

АФўоҷи маликро нигар эй хоҷаи Баҳодур

افواج ملک را نگر ای خواجه بهادر

Каз боли ҳаме лаъл фишонанду зи лаб дар

کز بال همی لعل فشانند و ز لب در

Вази ъдтшони сатҳи замин яксара шуд пар

وز عدتشان سطح زمین یکسره شد پر

Чизе ки аёнаст чаҳ ҳоҷат ба тафаккур

چیزی که عیان است چه حاجت به تفکر

Зии кишвари қстнтини як роҳи бпўиид

زی کشور قسطنطین یک راه بپویید

Вази тоқи аёсўФиаҳ осор биҷавӣед

وز طاق ایاصوفیه آثار بجویید

Бо птрку мтрон ва бқсис бигӯед

با پطرک و مطران و بقسیس بگویید

Каз номаи англиўн авроқ бишуед

کز نامهٔ انگلیون اوراق بشویید

Монанди гё бар сари ҳам хоки мрўиид

مانند گیا بر سر هم خاک مرویید

Вази боғи набуввати гули тавҳиди ббўиид

وز باغ نبوت گل توحید ببویید

Инаст ки сосон ба дисотир хабар дод

این است که ساسان به دساتیر خبر داد

Ҷомосб ба рӯзи сеюм тир хабар дод

جاماسب به روز سوم تیر خبر داد

Бар Бобаки бурнои падари пер хабар дод

بر بابک برنا پدر پیر خبر داد

Бӯдо ба санами хонаи Кашмӣр хабар дод

بودا به صنم‌خانهٔ کشمیر خبر داد

Махдуми сроӣил ба соъир хабар дод

مخدوم سرائیل به ساعیر خبر داد

Вони кӯдаки ношстаҳи лаб аз шер хабар дод

وآن کودک ناشسته لب از شیر خبر داد

Аз шқи стиҳи ин суханон пресс замонӣ

از شق سطیح این سخنان پرس زمانی

То бар ту баёни созанди асрор наоне

تا بر تو بیان سازند اسرار نهانی

Гар хоби анўшрўон таъбир ндонӣ

گر خواب انوشروان تعبیر ندانی

Аз конгресси кохаши тафсири туоне

از کنگره کاخش تفسیر توانی

Бар абди Масеҳи ин суханон гар барисоне

بر عبد مسیح این سخنان گر برسانی

Орад ба мдоин дарат аз шоми нишоне

آرد به مداین درت از شام نشانی

Фахри ду ҷаҳони хоҷаи фаррухи рухи асъад

فخر دو جهان خواجه فرخ رخ اسعد

Мавлои замони меҳтари соҳибдили Амҷад

مولای زمان مهتر صاحبدل امجد

Он Сайиди масъӯду худованди муаййид

آن سید مسعود و خداوند مؤید

Пайғамбари Маҳмӯди Абулқосими Аҳмад

پیغمبر محمود ابوالقاسم احمد

Васфаш натавон гуфт ба ҳафтод муҷаллад

وصفش نتوان گفت به هفتاد مجلد

Ин бас ки худо гуяд мокони Муҳамад

این بس که خدا گوید ماکان محمد

Андари каф ӯ бошад аз ғайби мафотеҳ

اندر کف او باشد از غیب مفاتیح

Ва андари рух ӯ тобад аз нури масобиҳ

و اندر رخ او تابد از نور مصابیح

Хоки кафи поиш ба фалак дорад тарҷеҳ

خاک کف پایش به فلک دارد ترجیح

Нӯши лаби лаълаш ба равон созад тафреҳ

نوش لب لعلش به روان سازد تفریح

Қадараши малики алърш ба мо сохтаи тасреҳ

قدرش ملک العرش به ما ساخته تصریح

Венаи муъҷизааш бас ки ҳаме хонд тасбеҳ

وین معجزه‌اش بس که همی خواند تسبیح

эй лаъл лабат карда сабки санги гуҳар ро

ای لعل لبت کرده سبک سنگ گهر را

Ваии сохтаи ширини калимоти ту шукр ро

وی ساخته شیرین کلمات تو شکر را

Ширўӣ ба амри ту дарди нофи падар ро

شیروی به امر تو درد ناف پدر را

Ангушти ту фарсӯда кунад қурси қамар ро

انگشت تو فرسوده کند قرص قمر را

Тақдир ба майдони ту афкандаи сипар ро

تقدیر به میدان تو افکنده سپر را

Ва оҳӯии хутан нофа кунад хӯни ҷигар ро

و آهوی ختن نافه کند خون جگر را

Мӯсои зи зуҳӯри ту хабар дода ба Юшаъ

موسی ز ظهور تو خبر داده به یوشع

Идрӣс баён карда ба ахнўху ҳмилъ

ادریس بیان کرده به اخنوخ و همیلع

Шомўл ба Ясриб шуда аз ҷониби табаъ

شامول به یثرب شده از جانب تبع

То бар ту диҳад номаи он шоҳи смидъ

تا بر تو دهد نامه آن شاه سمیدع

эй аз рух додар барандохта бурқаъ

ای از رخ دادار برانداخته برقع

Бар фарқ ту биниҳода худои тоҷи мурассаъ

بر فرق تو بنهاده خدا تاج مرصع

То кохи самади сохтӣ айвони санам ро

تا کاخ صمد ساختی ایوان صنم را

Пардохтӣ аз ҳар чаҳ ба ҷузи дӯсти ҳарам ро

پرداختی از هر چه به جز دوست حرم را

Бардоштӣ аз рӯй замини расми ситам ро

برداشتی از روی زمین رسم ستم را

Саҳми ту даридаи дили девони дижам ро

سهم تو دریده دل دیوان دژم را

Карда тиҳӣ аз аҳриманони кишвари ҷам ро

کرده تهی از اهرمنان کشور جم را

Таъйид ту биншонада шаҳаншоҳи аҷам ро

تایید تو بنشانده شهنشاه عجم را

эй поктар аз донишу покизатар аз ҳуш

ای پاک‌تر از دانش و پاکیزه‌تر از هوش

Дидем туро кардем ин ҳар ду фаромӯш

دیدیم ترا کردیم این هر دو فراموش

Дониши з ғуломят кашад ҳалқаи Фрогўш

دانش ز غلامیت کشد حلقه فراگوش

Ҳуш аз асари рой ту биншинад хомӯш

هوش از اثر رای تو بنشیند خاموش

Аз он лаби пурлаъл ва аз он бодаи пурнӯш

از آن لب پرلعل و از آن باده پرنوش

Ҷамъӣ шудаи махмуру гуруҳе шудаи мадҳуш

جمعی شده مخمور و گروهی شده مدهوش

Бархезу сабӯҳии зан бар зумраи мисатон

برخیز و صبوحی زن بر زمره مستان

Кинон зи ту мустанад дар ин нағзи шабистон

کاینان ز تو مستند در این نغز شبستان

Башитоб ва талофӣ кун тороҷи зимистон

بشتاب و تلافی کن تاراج زمستان

Кӯи сӯхтаи сарви чаману лолаи бустон

کو سوخته سرو چمن و لاله بستان

Дод дили бустони зи дайу баҳмани бустон

داد دل بستان ز دی و بهمن بستان

Байни кӯдаки гаҳвораи ҷдогштаҳи зи пистон

بین کودک گهواره جداگشته ز پستان

Моҳат ба муҳоқи андару шоҳат ба ғурӣ шуд

ماهت به مُحاق اندر و شاهت به غَری شد

Вази боғи ту райҳону спрғм сипарӣ шуд

وز باغ تو ریحان و سپرغم سپری شد

Анда з сафар омаду шодӣ сафарӣ шуд

انده ز سفر آمد و شادی سفری شد

Девона ба девони ту густох ва ҷирӣ шуд

دیوانه به دیوان تو گستاخ و جری شد

Ва он аҳриман шавам ба харгоҳ парӣ шуд

و آن اهرمن شوم به خرگاه پری شد

Пероҳани насрини тани гулбарг трӣ шуд

پیراهن نسرین تن گلبرگ طری شد

Мурғони бсотинро минқор буриданд

مرغان بساتین را منقار بریدند

Авроқи раёҳинро тӯмор дариданд

اوراق ریاحین را طومار دریدند

Говони шиками хора ба гулзор чареданд

گاوان شکم خواره به گلزار چریدند

Гиреҳгони зи паии Юсуф бисёр давиданд

گرگان ز پی یوسف بسیار دویدند

То оқибат ӯро сӯй бозор кашиданд

تا عاقبت او را سوی بازار کشیدند

Ёрони бФрхтндш ва ағёр хариданд

یاران بفرختندش و اغیار خریدند

Моием ки аз Подшаҳони боҷи гирифтем

ماییم که از پادشهان باج گرفتیم

Зон пас ки аз эшон камару тоҷи гирифтем

زان پس که از ایشان کمر و تاج گرفتیم

Дияему сарир аз гуҳару оҷи гирифтем

دیهیم و سریر از گهر و عاج گرفتیم

Амволу захоирашони тороҷи гирифтем

اموال و ذخایرشان تاراج گرفتیم

Вази пайкарашони дибаҳи дибоҷи гирифтем

وز پیکرشان دیبه دیباج گرفتیم

Моием ки аз дарёи амвоҷи гирифтем

ماییم که از دریا امواج گرفتیم

Дар чину хутани валвала аз ҳайбати мо буд

در چین و ختن ولوله از هیبت ما بود

Дар Мисру адани ғулғула аз шавкати мо буд

در مصر و عدن غلغله از شوکت ما بود

Дар ондилусу рӯми аёни қудрати мо буд

در اندلس و روم عیان قدرت ما بود

Ғрнотаҳу ашбилиаҳ дар тоъати мо буд

غرناطه و اشبیلیه در طاعت ما بود

Сқлиаҳи ниҳон дар кнФи рояти мо буд

صقلیه نهان در کنف رایت ما بود

Фармони ҳумоюни қазои ояти мо буд

فرمان همایون قضا آیت ما بود

Хоки араб аз машриқ ақсо гузаронадем

خاک عرب از مشرق اقصی گذراندیم

Вази ноҳияи ғарб ба аФриқиаҳ ронадем

وز ناحیه غرب به افریقیه راندیم

Дарёии шимолиро бар шарқ нишондем

دریای شمالی را بر شرق نشاندیم

Вази баҳри ҷанӯбӣ ба фалак гирд фишондем

وز بحر جنوبی به فلک گرد فشاندیم

Ҳинд аз кафи ҳиндӯи хутан аз тарки стондим

هند از کف هندو ختن از ترک ستاندیم

Моием ки аз хок бар афлок расонадем

ماییم که از خاک بر افلاک رساندیم

Имрӯзи гирифтори ғаму меҳнат ва ранҷем

امروز گرفتار غم و محنت و رنجیم

Дар дови фараи бохтаи андари шаш ва панҷем

در داو فره باخته اندر شش و پنجیم

Бо нолау афсӯс дар ин дайр сипанҷем

با ناله و افسوس در این دیر سپنجیم

Чун зулфи арӯсони ҳама дар чин ва шиканҷем

چون زلف عروسان همه در چین و شکنجیم

Ҳам сӯхтаи кошона ва ҳам бохта ганҷем

هم سوخته کاشانه و هم باخته گنجیم

Моием ки дар сӯгу тараб қофия санҷем

ماییم که در سوگ و طرب قافیه‌سنجیم

эй мақсади эҷоди сар аз хок ба дар кун

ای مقصد ایجاد سر از خاک به در کن

Вази мазраъи дайни ин хасу хошок ба дар кун

وز مزرع دین این خس و خاشاک به در کن

Зини поки замини мардуми нопок ба дар кун

زین پاک زمین مردم ناپاک به در کن

Аз кишвари ҷами лашкари заҳҳок ба дар кун

از کشور جم لشکر ضحاک به در کن

Аз мағзи хиради нашъаи тирёк ба дар кун

از مغز خرد نشئه تریاک به در کن

Ин ҷўқи шағолонро аз ток ба дар кун

این جوق شغالان را از تاک به در کن

Афсӯс ки ин мазраъаро оби гирифта

افسوس که این مزرعه را آب گرفته

Деҳқон мусӣбат задаро хоби гирифта

دهقان مصیبت‌زده را خواب گرفته

Хӯни дили мо ранг май ноби гирифта

خون دل ما رنگ می ناب گرفته

Вази сӯзиши таби пайкармони тоби гирифта

وز سوزش تب پیکرمان تاب گرفته

Рухсори ҳунари гӯнаи маҳтоби гирифта

رخسار هنر گونه مهتاب گرفته

Чашмони хиради пардаи зи хуноби гирифта

چشمان خرد پرده ز خوناب گرفته

Абрӣ шудаи боло ва гирифтааст фазо ро

ابری شده بالا و گرفته است فضا را

Аз дӯду шарар тира намӯдааст ҳаво ро

از دود و شرر تیره نموده است هوا را

Оташ зада суккони заминроу само ро

آتش زده سکان زمین را و سما را

Сўзонда ба чархи ахтар ва дар хоки гё ро

سوزانده به چرخ اختر و در خاک گیا را

эй воситаи раҳмати ҳақи баҳри худо ро

ای واسطه رحمت حق بهر خدا را

Зин хок бигардон раҳи тӯфони бало ро

زین خاک بگردان ره طوفان بلا را

Чун барраи бечора ба чӯпонаш напайваст

چون بره بیچاره به چوپانش نپیوست

Аз бим ба саҳро дар на хуфт ва на бинишаст

از بیم به صحرا در نه خفت و نه بنشست

Хирсӣ ба шикор омад ва бозуаш фурӯбаст

خرسی به شکار آمد و بازوش فروبست

Бо нохуну дандони стхўонш ҳама бишикаст

با ناخن و دندان ستخوانش همه بشکست

Шуд барраи мо туъмаи он хирси зибардаст

شد بره ما طعمه آن خرس زبردست

Афсӯс аз он барраи навзодаи сармаст

افسوس از آن بره نوزاده سرمست

Чун хона худо хуфт ва асас монад з рафтан

چون خانه خدا خفت و عسس ماند ز رفتن

Ходими пай хӯрдан шуду бонӯи пай хуфтан

خادم پی خوردن شد و بانو پی خفتن

Ҷосуси пас пардаи паии роз нуҳуфтан

جاسوس پس پرده پی راز نهفتن

Қозии ҳамаи ҷо дар талаби ришва гирифтан

قاضی همه جا در طلب رشوه گرفتن

Воъиз ба фусуни гуфтану афсонаи шнФтн

واعظ به فسون گفتن و افسانه شنفتن

На вақт шнФтн монад на мавқеи гуфтан

نه وقت شنفتن ماند نه موقع گفتن

эй қозии мутлақ ки ту солори қазоӣ

ای قاضی مطلق که تو سالار قضایی

Ваии қоим бар ҳақ ки дар ин хонаи худоӣ

وی قائم بر حق که در این خانه خدایی

Ту ҳофизи арзӣу нигаҳдори самое

تو حافظ ارضی و نگهدار سمایی

Бар лавҳи мау меҳри фурӯғӣу зёиӣ

بر لوح مه و مهر فروغی و ضیایی

Дар кишвари таҷреди маин роҳнамоӣ

در کشور تجرید مهین راهنمایی

Бар лашкари тавҳиди амироломроиӣ

بر لشکر توحید امیرالامرایی

Дар парда нагӯям сухани хеши алии аллоҳ

در پرده نگویم سخن خویش علی الله

То чанд дар ин кӯҳ ва дар он дашт ва дар он чаҳ

تا چند در این کوه و در آن دشت و در آن چه

Бархез ки шуд рӯзи шабу мавқе бе гуҳ

برخیز که شد روز شب و موقع بی‌گه

Башитоб ки дуздон бигирифтанд сари раҳ

بشتاب که دزدان بگرفتند سر ره

Он пардаи зртор ки будӣ ба дар шаҳ

آن پرده زرتار که بودی به درِ شه

Тороҷ ҳаводис шуд бо хаймау харгаҳ

تاراج حوادث شد با خیمه و خرگه

Бо фари худованди таъолӣу тақаддус

با فر خداوند تعالی و تقدس

Аз лавси злл пок кун ин хоки муқаддас

از لوث زلل پاک کن این خاک مقدس

Дар давлати шоҳӣ ки дар ин кохи мсдс

در دولت شاهی که در این کاخ مسدس

Бо тоҷ мурассаъ шуд ва бо тахти муқарнас

با تاج مرصع شد و با تخت مقرنس

Пардохт сафи боғи з ҳар хору з ҳар хас

پرداخت صف باغ ز هر خار و ز هر خس

Бар ӯ ду ҷаҳони андак ва ӯ бар ду ҷаҳони бас

بر او دو جهان اندک و او بر دو جهان بس

Шоҳи маликони ҳомии дайни шоҳи Музаффар

شاه ملکان حامی دین شاه مظفر

Каз ӯ шуда бар пои илми дайни паямбар

کز او شده بر پا علم دین پیمبر

Аз дод , нигин дорад ва аз дониши афсар

از داد، نگین دارد و از دانش افسر

Моҳаст ба чархи андар ва шоҳаст ба кишвар

ماهست به چرخ اندر و شاهست به کشور

Чун ӯ на яке шоҳи дарин тӯдаи ағбр

چون او نه یکی شاه درین توده اغبر

Чун ӯ на яке моҳ бар ин торами ахзар

چون او نه یکی ماه بر این طارم اخضر

Бо фари ту эй шоҳ раият нахурд ғам

با فر تو ای شاه رعیت نخورد غم

Бо хуии хушати абр баҳорӣ назанад дам

با خوی خوشت ابر بهاری نزند دم

Аз шарми кафи роди ту гавҳари надиҳад ӣам

از شرم کف راد تو گوهر ندهد یم

Ҷуз бар дар ту гардан гардун нашавад хам

جز بر در تو گردن گردون نشود خم

Аз меҳри ту ҷустааст башари ҷону шаҷари нам

از مهر تو جسته است بشر جان و شجر نم

Аз бим ту кардааст қадари хавфу қазои Ром

از بیم تو کرده است قدر خوف و قضا رم

Ту сояи он зоти ҳумоюни қадӣмӣ

تو سایه آن ذات همایون قدیمی

Пирӯзгар аз фараи яздони карӣмӣ

پیروزگر از فره یزدان کریمی

Бгзидаҳи он довари раҳмони раҳимӣ

بگزیده آن داور رحمان رحیمی

Бар халқи ҷаҳони ҳоким ва дар кори ҳакимӣ

بر خلق جهان حاکم و در کار حکیمی

Аз баҳри паноҳанда ба аз Каҳфу рқимӣ

از بهر پناهنده به از کهف و رقیمی

Дорои ъсоўиди Байзои климӣ

دارای عصاوید بیضای کلیمی

Ин малики худододаи худованд туро дод

این ملک خداداده خداوند ترا داد

Венаи тоҷи расӯли арабӣ бар ту фиристод

وین تاج رسول عربی بر تو فرستاد

То шохи ситамро бикунӣ решаи зи бунёд

تا شاخ ستم را بکنی ریشه ز بنیاد

Венаи малик з дод ту шавад хурраму обод

وین ملک ز داد تو شود خرم و آباد

Дар давлати худ тоза кунӣ расм ва раҳ дод

در دولت خود تازه کنی رسم و ره داد

Бо теғ адолат бизанӣ гардани бедод

با تیغ عدالت بزنی گردن بیداد

Знҳорхўронро фиканӣ реша ба хӯн бар

زنهارخوران را فکنی ریشه به خون بر

Бедодгаронро кунӣ аз тахти нигун бар

بیدادگران را کنی از تخت نگون بر

эй бастаи дили ишқ ба занҷири ҷунун бар

ای بسته دل عشق به زنجیر جنون بر

Дониш бар калакати паии таълими фунун бар

دانش بر کلکت پی تعلیم فنون بر

Онро ки ба кор ту бигӯед чаҳ ва чун бар

آن را که به کار تو بگوید چه و چون بر

Эзад шавадаш сӯии фанои роҳнмўн бар

ایزد شودش سوی فنا راهنمون بر

Дастури хирадманди турои бахт қарин аст

دستور خردمند ترا بخت قرین است

Зеро ки амини шаҳу фарзанд амин аст

زیرا که امین شه و فرزند امین است

Бар малик аминаст ва бар ислом муайян аст

بر ملک امین است و بر اسلام معین است

Парвардаи ахлоқи малики Носир дайн аст

پرورده اخلاق ملک ناصر دین است

Мироси ту зон Подшаҳи арш макин аст

میراث تو زان پادشه عرش مکین است

ӯро ба сару ҷони ту эй шоҳ ямин аст

او را به سر و جان تو ای شاه یمین است

Хеш ба рухи мо , дар фирдавс гушӯда аст

خویش به رخ ما، در فردوس گشوده است

Адлаши ҳамаи гетиро фирдавс намӯда аст

عدلش همه گیتی را فردوس نموده است

Калакаши ҳамаи ҷои ғолияу анбар суда аст

کلکش همه جا غالیه و عنبر سوده است

Дайн дар кнФш рахт кашидааст ва ғунуда аст

دین در کنفش رخت کشیده است و غنوده است

Қаҳраши сар бедайнон бо теғ дуруда аст

قهرش سر بی‌دینان با تیغ دروده است

То тирагӣ аз оинаи малик задуда аст

تا تیرگی از آینه ملک زدوده است