Сол нуҳуминаст ки ин миллати бедор

سال نهمین است که این ملت بیدار

Бо хӯн худ омад ба ҳақи хеши харидор

با خون خود آمد به حق خویش خریدار

Шуд нури адолати зи пас пардаи падедор

شد نور عدالت ز پس پرده پدیدار

Пӯшед ба тани халъати нави сарву сапедор

پوشید به تن خلعت نو سرو و سپیدار

Зад шоҳиди машрӯтаи сало аз паии дидор

زد شاهد مشروطه صلا از پی دیدار

То дар қадамаши ҷон гиромӣ бисипоранд

تا در قدمش جان گرامی بسپارند

Оварад дабири фалакии лавҳу қалам ро

آورد دبیر فلکی لوح و قلم را

Бистаради зи девони қазои номи ситам ро

بسترد ز دیوان قضا نام ستم را

Зад Подшаҳ дод бар афлоки илм ро

زد پادشه داد بر افلاک علم را

Бинишонад маҳди андари маъшуқаи ҷам ро

بنشاند مهد اندر معشوقه جم را

Фарзаст ба ушшоқ ки ин бораи санам ро

فرض است به عشاق که این باره صنم را

Фархунда шуморанд ва писандида бидоранд

فرخنده شمارند و پسندیده بدارند

Аз партави нури хиради оқибати андеш

از پرتو نور خرد عاقبت‌اندیش

Афрӯхта шуд нур ба кошонаи дарвеш

افروخته شد نور به کاشانه درویش

эй бод мазан латма бар ин шамъ ва аз он пеш

ای باد مزن لطمه بر این شمع و از آن پیش

Каз ҷонварон неш расад бар ҷигари риш

کز جانوران نیش رسد بر جگر ریش

Ин ҷонваронро башикан болу пару неш

این جانوران را بشکن بال و پر و نیش

Магузор ки аз равзани худ сар ба дар оранд

مگذار که از روزن خود سر به در آرند

эй шоҳиди машрӯта ки аз турраи пари хам

ای شاهد مشروطه که از طره پر خم

Ошуфта кунӣ ҳушу равон банӣ одам

آشفته کنی هوش و روان بنی آدم

Ангушти сулаймонро лаълат шудаи хотам

انگشت سلیمان را لعلت شده خاتم

Онии ту ки аз сидқу сафои мардуми олам

آنی تو که از صدق و صفا مردم عالم

Андари камарати даст иродат зада муҳкам

اندر کمرت دست ارادت زده محکم

Вондри талабати пой ҷаллодт бифишоранд

واندر طلبت پای جلادت بفشارند

Андешаи з тӯфон макун эй ҳамсафари Нӯҳ

اندیشه ز طوفان مکن ای همسفر نوح

Шарҳи ғами худ боздиҳ эй синаи машрӯҳ

شرح غم خود بازده ای سینه مشروح

Тӯбои лак ё нафаси ҳниӣолк ё рӯҳ

طوبی لک یا نفس هنیئالک یا روح

Кин боб ба рӯҳи ту зи яздон шудаи мафтӯҳ

کاین باب به روح تو ز یزدان شده مفتوح

Инаст табибӣ ки давои дили маҷрӯҳ

این است طبیبی که دوای دل مجروح

Бар захм гузорад агараш ме бигузоранд

بر زخم گذارد اگرش می‌بگذارند

Имсоли бномизди сол нуҳумин аст

امسال بنامیزد سال نهمین است

Комодаҳи давои дили ранҷур ғамин аст

کاماده دوای دل رنجور غمین است

Исрт ба ясори андару Яманат ба ямин аст

یسرت به یسار اندر و یمنت به یمین است

Ҳон тухм барафшон ки кишоварз амин аст

هان تخم برافشان که کشاورز امین است

Гуфтор чу тухмасту дили халқ замин аст

گفتار چو تخم است و دل خلق زمین است

Бе шаки зи замини раведи тухмӣ ки бакоранд

بی شک ز زمین روید تخمی که بکارند

Кӯдак ба дили моам чу на моҳ бимонад

کودک به دل مام چو نه ماه بماند

Худро ба мақомӣ ки сазад бикашанд

خود را به مقامی که سزد بکشاند

ё ллъҷби ин кӯдак агар ме битавонад

یا للعجب این کودک اگر می‌بتواند

Худро пас на сол аз ин варта раҳанд

خود را پس نه سال از این ورطه رهاند

Умед ки яздонаш ба перӣ бирасонад

امید که یزدانش به پیری برساند

На солаи моро ки чу на моҳа шуморанд

نه ساله ما را که چو نه ماهه شمارند

Ин кӯдак на сола ки машрӯта шудаш ном

این کودک نه ساله که مشروطه شدش نام

Як лаҳзаи зи хӯни рехтанаш кӣ буд ором

یک لحظه ز خون ریختنش کی بود آرام

Кӯдаки ншнидстм кандар бағали моам

کودک نشنیدستم کاندر بغل مام

Бо хӯни дил халқ бишӯяд сару андом

با خون دل خلق بشوید سر و اندام

Онон ки зананд аз паии длҷўӣӣ ӯ гом

آنان که زنند از پی دلجوئی او گام

Хӯни ҷигару дилро чун бода гусоранд

خون جگر و دل را چون باده گسارند

Машрӯта арӯсӣаст кигар чеҳраи напушад

مشروطه عروسی است که گر چهره نپوشد

Ҳар дидаи мар ӯро пай дидор бакӯшад

هر دیده مر او را پی دیدار بکوشد

Мастӣ ки аз ин дасти яке ҷуръа банушад

مستی که از این دست یکی جرعه بنوشد

Дайну хираду ҳуш ба соқӣ бифурӯшад

دین و خرد و هوش به ساقی بفروشد

Девонаи ин ишқи насиҳати нниўшд

دیوانه این عشق نصیحت ننیوشد

Гар хӯни дилаши рӯзу шаб аз дида баборанд

گر خون دلش روز و شب از دیده ببارند

эй маҷлиси миллии шаҳ ва дияем ҳумоюн

ای مجلس ملی شه و دیهیم همایون

Ҳастанд турои мунтазири мақдами маймун

هستند ترا منتظر مقدم میمون

Айёми фироқати зи се соли омадаи афзӯн

ایام فراقت ز سه سال آمده افزون

Вена халқ фишонанд ба ҳиҷрати зи басари хӯн

وین خلق فشانند به هجرت ز بصر خون

Онон ки шдстнд ба дидорати мафтӯн

آنان که شدستند به دیدارت مفتون

Ҳиҷрони турои тоқати азин беш наёранд

هجران ترا طاقت ازین بیش نیارند

Онон ки наҳуфтанд зи дидори хушати рӯ

آنان که نهفتند ز دیدار خوشت رو

Рафтанди зи кӯии ту бад-ӣни сӯй ва бидон сӯ

رفتند ز کوی تو بدین سوی و بدان سو

Шогирд Масеҳанд вале аз дами ҷодӯ

شاگرد مسیحند ولی از دم جادو

Ғалтида ба хоки андару афтодаи зи неру

غلتیده به خاک اندر و افتاده ز نیرو

Ангушти бхоинд ба дандон ки ҷафои ҷӯ

انگشت بخایند به دندان که جفا جو

Муҳлати надиҳадашон ки сар хеш бухоранд

مهلت ندهدشان که سر خویش بخارند

эй шоҳи ҷаҳони яксара бар ком ту бошад

ای شاه جهان یکسره بر کام تو باشد

Зуҳра ба фалаки навбатии бом ту бошад

زهره به فلک نوبتی بام تو باشد

Осоиши ин халқ дар айём ту бошад

آسایش این خلق در ایام تو باشد

Умри абадии ҷуръае аз ҷом ту бошад

عمر ابدی جرعه‌ای از جام تو باشد

Сари дафтари шоҳони ҷаҳони ном ту бошад

سر دفتر شاهان جهان نام تو باشد

Он рӯз ки таърихи шаҳонро бинагоранд

آن روز که تاریخ شهان را بنگارند