Ғадир хам расед эй соқии гулчеҳра май бояд

غدیر خم رسید ای ساقی گلچهره می باید

Мӣии кӯи ёдгор аз давлати коўс кӣ бояд

مئی کو یادگار از دولت کاوس کی باید

Бсҳро дар шудан бо лолаи рўӣии неки пай бояд

بصحرا در شدن با لاله روئی نیک پی باید

Дар онҷои сохтани авду рубобу чангу не бояд

در آنجا ساختن عود و رباب و چنگ و نی باید

зи рашк рӯй дилбари оризи гули ғарқи хуй бояд

ز رشک روی دلبر عارض گل غرق خوی باید

Чамани пари моҳу парвини боғи пари Зуҳрау ҷаддӣ бояд

چمن پر ماه و پروین باغ پر زهره و جدی باید

Тараб дар боғ акнӯн дар сарои ҳангоми дай бояд

طرب در باغ اکنون در سرا هنگام دی باید

Гар имрӯзи ин тараб аз даст бигзорем кӣ бояд

گر امروز این طرب از دست بگذاریم کی باید

Нишот аз давлати солори авлоди луӣ бояд

نشاط از دولت سالار اولاد لوی باید

Бавижа дар чунин рӯзии сано бар ҷони вай бояд

بویژه در چنین روزی ثنا بر جان وی باید

Амӣралмуъминӣн каз меҳри рӯйиши мурдаи ҳӣ бояд

امیرالمؤمنین کز مهر رویش مرده حی باید

зи яздони ифтихораш бар худовандони ҳӣ бояд

ز یزدان افتخارش بر خداوندان حی باید

Чу бефурмонаш гардад тавсани афлоки пай бояд

چو بی فرمانش گردد توسن افلاک پی باید

Вагар беном вай шуд дар ҷаҳон ҳар номаи тай бояд

وگر بی نام وی شد در جهان هر نامه طی باید

Дар ин иди ҳумоюни фари алии фарзанди бўтолб

در این عید همایون فر علی فرزند بوطالب

Ҳамон бар авлиёи сарвари ҳамон бар асФёи соҳиб

همان بر اولیا سرور همان بر اصفیا صاحب

Чароғи дидаи ҳошими Сироҷи дӯдаи ғолиб

چراغ دیده هاشم سراج دوده غالب

Бад-ӣни эзадии Носир ба шаръи Аҳмадии нойиб

بدین ایزدی ناصر به شرع احمدی نایب

БФрмон худо шуд пешво бар ҳозиру ғоиб

بفرمان خدا شد پیشوا بر حاضر و غایب

Аз ӯ меҳтар ки буд алҳақ ҷҳонро дар ҳамаи ҷониб

از او مهتر که بود الحق جهانرا در همه جانب

Ки ӯ шер худовандаст ва бар шерони ҳамаи ғолиб

که او شیر خداوند است و بر شیران همه غالب

Асоси сӯрати имкону сари ваҳдати воҷиб

اساس صورت امکان و سر وحدت واجب

Пиёда аз ҳўӣ бар тавсани рӯҳу хиради рокиб

پیاده از هوی بر توسن روح و خرد راکب

зи рӯйиши меҳрҳо ломъи зи дасташи абрҳо сокб

ز رویش مهرها لامع ز دستش ابرها ساکب

Агар сӯрати миён ӯ ва яздон менашуд ҳоҷиб

اگر صورت میان او و یزدان می نشد حاجب

Худояш хонд май осӯда аз ту бех ҳар ъотб

خدایش خواند می آسوده از تو بیخ هر عاتب

зи меҳраш меҳр шуд шорқи зи шармаш моҳ шуд ғорб

ز مهرش مهر شد شارق ز شرمش ماه شد غارب

Қазо дар дасти вай ҳамчун қалами андари кафи котиб

قضا در دست وی همچون قلم اندر کف کاتب

Амири кордони фармонравоӣ ростин омад

امیر کاردان فرمانروای راستین آمد

Ду ганҷ аз гавҳараши окандаи андар остин омад

دو گنج از گوهرش آکنده اندر آستین آمد

Ту пиндорӣ ки ризвон буд ва аз хулд барин омад

تو پنداری که رضوان بود و از خلد برین آمد

Брўӣии фарруху симини бхўӣӣ анбарин омад

بروئی فرخ و سیمین بخوئی عنبرین آمد

Ҳамаш иср аз ясори андари ҳамаш Яман аз ямин омад

همش یسر از یسار اندر همش یمن از یمین آمد

Бар ӯ аз офаринандаи ҳазорон офарин омад

بر او از آفریننده هزاران آفرین آمد

Барои назми ин сомони худовандӣ маин омад

برای نظم این سامان خداوندی مهین آمد

Ки хашмаш бар гунаҳи корони азобии бас маин омад

که خشمش بر گنه کاران عذابی بس مهین آمد

зи нодонии дунони хотираш чанде ғамин омад

ز نادانی دونان خاطرش چندی غمین آمد

Бахшами андари зи кори халқ чун шер ърин омад

بخشم اندر ز کار خلق چون شیر عرین آمد

Чунон омад ки пиндории саҳобй оташин омад

چنان آمد که پنداری سحابی آتشین آمد

Блоӣии ҳавлнок аз осмони андар замин омад

بلائی هولناک از آسمان اندر زمین آمد

Валикини оқибат бо стўтши рأФт қарин омад

ولیکن عاقبت با سطوتش رأفت قرین آمد

Нахуст оварад заҳр аммо дар охир ангабин омад

نخست آورد زهر اما در آخر انگبین آمد

Хабари бурданд назд мейри аъзами кандарин кишвар

خبر بردند نزد میر اعظم کاندرین کشور

Бшўриднд кишварён биравӣ марзбон яксар

بشوریدند کشوریان بروی مرزبان یکسر

Зиёи аддавларо бастанд бар рухсори роҳат дар

ضیاء الدوله را بستند بر رخسار راحت در

Барошуфтанд бо ваии сифлае чанд аз бади ахтар

برآشفتند با وی سفله ای چند از بد اختر

Чу бишунид ин хабар ҷӯшед мейр аз хашм чун тундар

چو بشنید این خبر جوشید میر از خشم چون تندر

Камар барбаст ва шуд брбораҳ чун тунди аброждр

کمر بربست و شد برباره چون تند ابراژدر

Фурӯд омад бпоён чун зи болои раҳмати довар

فرود آمد بپایان چون ز بالا رحمت داور

Бидонадишони давлатро ҳаме дод аз схти кайфар

بداندیشان دولت را همی داد از سخط کیفر

Тани малик аз ғамон осуд ин дастури фаррухи фар

تن ملک از غمان آسود این دستور فرخ فر

Ки маликат буд ранҷурии дижами фарсӯда дар бистар

که ملکت بود رنجوری دژم فرسوده در بستر

Амири кордон чунон табибии неки донишвар

امیر کاردان چونان طبیبی نیک دانشور

Бомрозу илали донои боърозу суқми раҳбар

بامراض و علل دانا باعراض و سقم رهبر

Пизишки осои якеро ҷони ҳамеи Фрсўд бо нашутур

پزشک آسا یکی را جان همی فرسود با نشتر

Дигар якро бнўшонид аз он ҷлоби ҷон парвар

دگر یک را بنوشانید از آن جلاب جان پرور

Бгитӣ бо вуҷӯди мейри ном аз шар наме монад

بگیتی با وجود میر نام از شر نمی ماند

Дар он сомон ки мейр омад ситам дигар наме монад

در آن سامان که میر آمد ستم دیگر نمی ماند

Саронро орзӯии саркашӣ дар сар наме монад

سران را آرزوی سرکشی در سر نمی ماند

Хасонро ҷузи қабои мотами андар бар наме монад

خسان را جز قبای ماتم اندر بر نمی ماند

Балӣ бо мавҷи дарёи шуъла ахгар наме монад

بلی با موج دریا شعله اخگر نمی ماند

Ба пеши тунди сарсари тел хокистар наме монад

به پیش تند صرصر تل خاکستر نمی ماند

Ҳумоюни он амӣрии кӯ , Рахши ҷуз ху наме монад

همایون آن امیری کو، رخش جز خو نمی ماند

Дилаши ҷуз бар яке дарёӣ пургавҳар наме монад

دلش جز بر یکی دریای پرگوهر نمی ماند

Ду дасташи ҷузи бадви гардуни пар ахтар наме монад

دو دستش جز بدو گردون پر اختر نمی ماند

Лаби лаълаши биҷуз бар чашма кавсар наме монад

لب لعلش بجز بر چشمه کوثر نمی ماند

Чу омад номи бأсши фитна дар кишвар наме монад

چو آمد نام بأسش فتنه در کشور نمی ماند

Чу бар тобади ҳисомаши меҳр дар ховар наме монад

چو بر تابد حسامش مهر در خاور نمی ماند

Чу ҷунбад хашмаш аз ҷои ранги хушк ва тар наме монад

چو جنبد خشمش از جا رنگ خشک و تر نمی ماند

Бдондишоншро як ҷони бсд пайкар наме монад

بداندیشانش را یک جان بصد پیکر نمی ماند

Ту дидӣ мейр натавонист сим ва зар нигаҳдорд

تو دیدی میر نتوانست سیم و زر نگهدارد

Наёраст аз карам дар кӣса дар гавҳар нигаҳдорд

نیارست از کرم در کیسه در گوهر نگهدارد

Гумон барадӣ наёрад маликро дигар нигаҳдорд

گمان بردی نیارد ملک را دیگر نگهدارد

Хато кардӣ ки на гардун ва ҳафт ахтар нигаҳдорд

خطا کردی که نه گردون و هفت اختر نگهدارد

Аннан на сипеҳри онсони бадаст андар нигаҳдорд

عنان نه سپهر آنسان بدست اندر نگهدارد

Ки фарзанди гиромии хотир модар нигаҳдорд

که فرزند گرامی خاطر مادر نگهدارد

Бидоду бахшишу лутфу нъм лашкар нигаҳдорд

بداد و بخشش و لطف و نعم لشکر نگهدارد

БФзлу донишу ҳаламу карам кишвар нигаҳдорд

بفضل و دانش و حلم و کرم کشور نگهدارد

Чу бар тавсан занад маҳмизи чарх афсар нигаҳдорд

چو بر توسن زند مهمیز چرخ افسر نگهدارد

Бибозад дили қазо тарсад наёрад сар нигаҳдорд

ببازد دل قضا ترسد نیارد سر نگهدارد

Чу бо ханҷари шикофади хасм ва дар маъбар нигаҳдорд

چو با خنجر شکافد خصم و در معبر نگهدارد

Ту пиндории ма аз баҳроми ду пайкар нигаҳдорд

تو پنداری مه از بهرام دو پیکر نگهدارد

Напиндорам ҷаҳонро кас аз ӯ беҳтар нигаҳдорд

نپندارم جهان را کس از او بهتر نگهدارد

Каз осеби ҷаҳонӣонаши ҷаҳон довар нигаҳдорд

کز آسیب جهانیانش جهان داور نگهدارد

Амирои мардуми ин бум бе мағзанд ва бе маънӣ

امیرا مردم این بوم بی مغزند و بی معنی

Мазан бо хашмашон садумат макун бо теғашони анҳӣ

مزن با خشمشان صدمت مکن با تیغشان انهی

Турои ншнохтстндии куҷо хуршед дид аъамӣ

ترا نشناختستندی کجا خورشید دید اعمی

Бдонстнд акнӯн эй маин фармондиҳу мавло

بدانستند اکنون ای مهین فرمانده و مولی

Ки фармони туро гардун кунад бо ҷону дили аҷрӣ

که فرمان ترا گردون کند با جان و دل اجری

Тўӣӣ дар чеҳраи чўнхўршиду андари рутба чун шеърӣ

توئی در چهره چونخورشید و اندر رتبه چون شعری

Фурӯи чинии асоси зулмро аз сафҳаи ?дане

فرو چینی اساس ظلم را از صفحه دنیی

Чунон каз каъбаи дасти ҳақи маноту лоату алъзӣ

چنان کز کعبه دست حق منات و لات و العزی

Амиро афв кун аз ҷоҳилон эй раҳматати аъло

امیرا عفو کن از جاهلان ای رحمتت اعلی

БФру нузҳату тобу сафо аз сояи тӯбо

بفر و نزهت و تاب و صفا از سایه طوبی

Тирокити боғ алтофаст рашки ҷинаи алмоўӣ

تراکت باغ الطاف است رشک جنة الماوی

Пар аз анҳори шеру шаҳду ашҷору гули ҳмрӣ

پر از انهار شیر و شهد و اشجار و گل حمری

Бубахш эй мейр бар ин гмрҳони озодкн яъне

ببخش ای میر بر این گمرهان آزادکن یعنی

Ки шуд дасти туу зайли ту бар фазлу карами ҳаблӣ

که شد دست تو و ذیل تو بر فضل و کرم حبلی

Амирои аллоҳи аллоҳи тоби хашмати ҳечкас норад

امیرا الله الله تاب خشمت هیچکس نارد

Тан аз пӯлоду дили зи оҳан , касе ҳаргиз куҷо дорад

تن از پولاد و دل ز آهن، کسی هرگز کجا دارد

Худоро пеш аз он кин халқро хашмати биўи борад

خدا را پیش از آن کاین خلق را خشمت بیو بارد

Ва ё теғати фарози хоки сари шоҳони ҳамеи борад

و یا تیغت فراز خاک سر شاهان همی بارد

Кафи роди Каримати гӯй то дилашони бадасти орад

کف راد کریمت گوی تا دلشان بدست آرد

Радоӣ афв пӯшоанд бадаст лутф бисипорад

ردای عفو پوشاند بدست لطف بسپارد

Хам раҳмат Биҷӯшанд шароби фазли бгсорд

خم رحمت بجوشاند شراب فضل بگسارد

Мари ӣнонро чу фарзандони мейр аз меҳри пиндорад

مر اینان را چو فرزندان میر از مهر پندارد

Ба кох қадар бинишонад зи хок тира бардорад

به کاخ قدر بنشاند ز خاک تیره بردارد

Барои ҳифзашони сад посбон аз адл бигуморад

برای حفظشان صد پاسبان از عدل بگمارد

Бнгзорди фалаки зини пеши дилҳошони бёзорд

بنگذارد فلک زین پیش دلهاشان بیازارد

Тугар барии гулӯашон на ки чарх аз кӣнаи бифишорад

تو گر بری گلوشان نه که چرخ از کینه بفشارد

Амирои ростӣ ҳар кас ба хокат рӯй бигузорад

امیرا راستی هر کس به خاکت روی بگذارد

зи ҷурм ар кӯҳ дорад бахшишат коҳяш нишморад

ز جرم ار کوه دارد بخششت کاهیش نشمارد

Ҳамаи фарзанди мирстнд дар ҳар гӯшаи ин мардум

همه فرزند میرستند در هر گوشه این مردم

Бсоиаҳи давлаташи осӯдаи зини шбрнги оҳани сам

بسایه دولتش آسوده زین شبرنگ آهن سم

Мъозоллаҳ агар фарзанд созад роҳи дониши гум

معاذالله اگر فرزند سازد راه دانش گم

Нафарсоед падари ҷонаши бзхми мор ё гждм

نفرساید پدر جانش بزخم مار یا گژدم

Бакоҳад хотираш то деви ғифлатро бабради дам

بکاهد خاطرش تا دیو غفلت را ببرد دم

Амони надиҳад ки чун одами брондшони бики гандум

امان ندهد که چون آدم براندشان بیک گندم

Амирои ҳишматии дории биҳамдиллоҳи брози анҷум

امیرا حشمتی داری بحمدالله براز انجم

Кавокибро тўӣии ҳаштуми аносирро тўӣии панҷум

کواکب را توئی هشتم عناصر را توئی پنجم

Даруни мардумони чашмии даруни чашмакони мардум

درون مردمان چشمی درون چشمکان مردم

Вале бо нори хашмати чархи ду дастии замини ҳизум

ولی با نار خشمت چرخ دو دستی زمین هیزم

Нагардӣ сусту биҳуш ар банушӣ садҳазорони хам

نگردی سست و بیهوش ار بنوشی صدهزاران خم

Бавижа чун бигирӣ ҷом дар рӯзи ғадири хам

بویژه چون بگیری جام در روز غدیر خم

Бигирӣ ҷом май дар каф биорӣ лаъли ноб аз кам

بگیری جام می در کف بیاری لعل ناب از کم

Ҳамеи гўӣии бсоқии даҳ ҳамеи гўӣии бшоҳди Қум

همی گوئی بساقی ده همی گوئی بشاهد قم

Худовандо ду солстӣ ки ман як чомаи нобстм

خداوندا دو سالستی که من یک چامه نابستم

Бурун аз даргаати худ чомаи бандӣ кӣ тавонистам

برون از درگهت خود چامه بندی کی توانستم

Аз он рӯзӣ ки дар хок дарат ҳамчун гёрстм

از آن روزی که در خاک درت همچون گیارستم

Бадаргоҳи ту устодами бихаргоҳ ту бинишастам

بدرگاه تو استادم بخرگاه تو بنشستم

На бо сардор ху кардам на бо солори пайвастам

نه با سردار خو کردم نه با سالار پیوستم

Баҳри ҷои ҳабли умедӣ гумон мерафт бигусастам

بهر جا حبل امیدی گمان می رفت بگسستم

зи анъоми худовандони гетии даст бар шастам

ز انعام خداوندان گیتی دست بر شستم

Бути озу шараро дар бағал якбора бишикастам

بت آز و شره را در بغل یکباره بشکستم

На ин кор аз ҳавас кардам , на ин банд аз тамаъи бастам

نه این کار از هوس کردم، نه این بند از طمع بستم

Ки натавон кӣмёгар шуд маро чун кони зари ҷустам

که نتوان کیمیاگر شد مرا چون کان زر جستم

Ман аз хуии ту дилгармами ман аз буии ту сармастам

من از خوی تو دلگرمم من از بوی تو سرمستم

Нахоҳам шуд зи Кувайт то равони андар бетон ҳастам

نخواهم شد ز کویت تا روان اندر بتن هستم

Худоро эй ҷҳонбон беш аз ин магузор аз дастам

خدا را ای جهانبان بیش از این مگذار از دستم

Ки давр аз даргаат чун моҳии афтода дар шастам

که دور از درگهت چون ماهی افتاده در شستم