Боди хазон вазид бибастон Мустафо

باد خزان وزید ببستان مصطفی

Пжмрди ғунчаҳои гулистони Мустафо

پژمرد غنچه های گلستان مصطفی

Дар ҳам шикасти қоимаи арши эзадӣ

در هم شکست قائمه عرش ایزدی

Хомӯш шуд чароғи шабистони Мустафо

خاموش شد چراغ شبستان مصطفی

Давр аз бадани бдомни хок сияҳ фитод

دور از بدن بدامن خاک سیه فتاد

Он сар ки буд зинати домони Мустафо

آن سر که بود زینت دامان مصطفی

Ангушти баҳри бурдан ангуштарӣ бурид

انگشت بهر بردن انگشتری برید

Деви дағали зи дасти сулаймони Мустафо

دیو دغل ز دست سلیمان مصطفی

Биҷодаҳ гаван шуд аз туфи гармоу тишнагӣ

بیجاده‌گون شد از تف گرما و تشنگی

Ёқӯту лаълу лؤлؤу марҷони Мустафо

یاقوت و لعل و لؤلؤ و مرجان مصطفی

То чӯб кӣна хӯрд ба дандони шоҳи дайн

تا چوب کینه خورد به دندان شاه دین

Аз ёд шуд шикастани дандони Мустафо

از یاد شد شکستن دندان مصطفی

Буии қмиси Юсуфи гули перҳани вазид

بوی قمیص یوسف گل پیرهن وزید

Зад чоки дасти ғами бгрибони Мустафо

زد چاک دست غم به گریبان مصطفی

Доруссаломи хулд ки доруссурур буд

دارالسلام خلد که دارالسرور بود

Шуд зини қазияи кулбаи аҳзони Мустафо

شد زین قضیه کلبه احزان مصطفی

Якбораи оби кавсару таснӣму слсбил

یکباره آب کوثر و تسنیم و سلسبیل

Хӯн шуд зи ашки дидаи гирёни Мустафо

خون شد ز اشک دیدهٔ گریان مصطفی

Тӯбо хамеду ҳур парешон намӯд мӯӣ

طوبی خمید و حور پریشان نمود موی

Аз оҳи сарду ҳоли парешони Мустафо

از آه سرد و حال پریشان مصطفی

Дар мавқеи ?дании Фтдлӣ ки шуд дароз

در موقع دنی فتدلی که شد دراز

Дасти худои ббстни паймони Мустафо

دست خدا به بستن پیمان مصطفی

Паймонае зи хӯни ҷигар бар ниҳоди ҳақ

پیمانه‌ای ز خون جگر برنهاد حق

Баъд аз қабули паймон бар хон Мустафо

بعد از قبول پیمان بر خوان مصطفی

Чун Мустафои қадаҳи зи кафи дӯст нӯш кард

چون مصطفی قدح ز کف دوست نوش کرد

Андарзи пери ишқи бҷони банд гӯш кард

اندرز پیر عشق به جان بندِ گوش کرد

Зон бодаи соғарии бкФи Муртазои ниҳод

زان باده ساغری به کف مرتضی نهاد

ӯро ҳам аз шароб муҳаббат хамӯш кард

او را هم از شراب محبت خموش کرد

Соқии кавсар аз май хмхонаҳи бало

ساقی کوثر از می خمخانه بلا

Ҷомӣ кашиду ҷои бадар мефуруш кард

جامی کشید و جا به درِ می فروش کرد

Бӯсед дасти пери дабистони ишқ то

بوسید دست پیر دبستان عشق تا

Шогирдяши бмктби дониш сурӯш кард

شاگردیش به مکتب دانش سروش کرد

Бардошти парда аз рухи маъшӯқи лами изл

برداشت پرده از رخ معشوق لم یزل

Он каши худоӣ бар ду ҷаҳони парда пӯш кард

آن کش خدای بر دو جهان پرده پوش کرد

Бо тораки шикофта дар масҷиди аўФтод

با تارک شکافته در مسجد اوفتاد

Он каши паямбари арабии зеб дӯш кард

آن کش پیمبر عربی زیب دوش کرد

Фаввораи сони зи ҷбҳти покаши зи ҷои теғ

فواره‌سان ز جبهت پاکش ز جای تیغ

Ҷӯшед хӯну қалби ҷаҳон бар з ҷӯш кард

جوشید خون و قلب جهان پر ز جوش کرد

Зад чоки перҳани ҳасан ва шуд ҳусайн битоб

زد چاک پیرهن حسن و شد حسین به تاب

Кулсум дар фиғон шуду зайнаб хурӯш кард

کلثوم در فغان شد و زینب خروش کرد

Он як бгриаҳ гуфт ки ҳушами з сар парид

آن یک به گریه گفت که هوشم ز سر پرید

Каз ҷавҳари нахуст ки тороҷ ҳуш кард

کز جوهر نخست که تاراج هوش کرد

Гуфт он дигар ки соқии таслиму слсбил

گفت آن دگر که ساقی تسلیم و سلسبیل

Ин бодаро зи даст ки имрӯз нӯш кард

این باده را ز دست که امروز نوش کرد

Шаҳ дар миёнаи партави рухсор ёр дид

شه در میانه پرتو رخسار یار دید

Ҷонрои фидои ҷилва рӯй накӯаш кард

جان را فدای جلوه روی نکوش کرد

Омад бёдм аз ғами Заҳроу мотамаш

آمد به یادم از غم زهرا و ماتمش

Он меҳнати паёпайу ранҷи дамодамаш

آن محنت پیاپی و رنج دمادمش

Он дидаи пари обаш ва он оҳи оташин

آن دیده پر آبش و آن آه آتشین

Он қалби пари зи ҳасрат ва он ҳоли дарҳамаш

آن قلب پر ز حسرت و آن حال درهمش

Он дасти пари зи обила ваон шонаи кабӯд

آن دست پر ز آبله وان شانه کبود

Он паҳлавии шикаста ва он қомати хамаш

آن پهلوی شکسته و آن قامت خمش

Дардӣ ки буд доғи падари охролдўош

دردی که بود داغ پدر آخرالدواش

Захмӣ ки тозӣонаи ҳаме буд марҳамаш

زخمی که تازیانه همی بود مرهمش

Аз дида ӣ сршг фишон дар ғами падар

از دیده سرشگ فشان در غم پدر

Вази дидаи назораи баҳоли писари ъмш

وز دیده نظاره به حال پسر عمش

Иксўи сариру тахти сулаймони дайни тиҳӣ

یک سو سریر و تخت سلیمان دین تهی

Иксўи бадасти аҳримани афтодаи хотамаш

یک سو به دست اهرمن افتاده خاتمش

Тавҳидро бидид харобаст кишвараш

توحید را بدید خراب است کشورش

Исломро бидид нигунаст парчамаш

اسلام را بدید نگون است پرچمش

Мусҳафи залилу толии мусҳафи асири ғам

مصحف ذلیل و تالی مصحف اسیر غم

Бастаи брисмони гулӯии исми аъзамаш

بسته به ریسمان گلوی اسم اعظمش

Ам алкитоби маҳву эмоми мубини ғариб

ام الکتاب محو و امام مبین غریب

Мансӯхи наси возеҳу оёти муҳкамаш

منسوخ نص واضح و آیات محکمش

Гуҳ ёд кардӣ аз ҳасану ҳафтуми сифр

گه یاد کردی از حسن و هفتم صفر

Гуҳ аз ҳусайну ъошри моҳи муҳаррамаш

گه از حسین و عاشر ماه محرمش

Оташ задӣ бҷони смоъилу ҳоҷараш

آتش زدی به جان سماعیل و هاجرش

Хӯни рехтии зи дидаи исоу Марямаш

خون ریختی ز دیده عیسی و مریمش

Оҳ аз мусӣбати ҳасану ҳоли музтараш

آه از مصیبت حسن و حال مضطرش

Аҳшои пораи порау қалби мукаддараш

احشای پاره پاره و قلب مکدرش

Он дардҳо ки дар дили ғамгин наҳуфта дошт

آن دردها که در دل غمگین نهفته داشت

Ва он заҳрҳо ки дар ҷигар афрӯхт озараш

وآن زهرها که در جگر افروخت آذرش

Он таънҳо ки хӯрд зи душмани бзндгӣ

آن طعنها که خورد ز دشمن به زندگی

Ваон тирҳо ки зад пас мурдан ба пайкараш

وان تیرها که زد پس مردن به پیکرش

Як лаҳза соғараш нашуд аз хӯни дили тиҳӣ

یک لحظه ساغرش نشد از خون دل تهی

Баъд аз шаҳодати падару фӯти модараш

بعد از شهادت پدر و فوت مادرش

Нагушӯд чеҳраи шоҳиди давлати бхлўтш

نگشود چهره شاهد دولت به خلوتش

Наниҳод пои Ақилаи сиҳҳати ббстрш

ننهاد پا عقیله صحت به بسترش

Аллоҳи Акбар аз лаби обӣ ки ним шаб

الله اکبر از لب آبی که نیم شب

Нӯшед ва сар зад аз ҷигари аллоҳи Акбараш

نوشید و سر زد از جگر الله اکبرش

зи алмоси судаи ранг зумуррад гирифт сам

ز الماس سوده رنگ زمرد گرفت سم

Ёқӯт кард ҷазаъ ва чу биҷодаҳи гавҳараш

یاقوت کرد جزع و چو بیجاده گوهرش

Оҳӣ кашиду ташт талаб карду хӯни дил

آهی کشید و طشت طلب کرد و خون دل

Дар ташти рехт назд ситамдидаи хоҳараш

در طشت ریخت نزد ستمدیده خواهرش

Зайнаб чу дид ташти пар аз хӯн фиғон кашид

زینب چو دید طشت پر از خون فغان کشید

Гўӣӣ бахотир омад аз он ташти дигараш

گوئی به خاطر آمد از آن طشت دیگرش

Чандон кашид оҳ ки оташ гирифт чарх

چندان کشید آه که آتش گرفت چرخ

Чандон гирист хӯн ки гузашти об аз сараш

چندان گریست خون که گذشت آب از سرش

Гар сркнми мусӣбатӣ аз шоҳи Карбало

گر سر کنم مصیبتی از شاه کربلا

Тарсами шарар бърш занад оҳи Карбало

ترسم شرر به عرش زند آه کربلا

Ларзад замини зи касрати андӯҳи аҳли байт

لرزد زمین ز کثرت اندوه اهل بیت

Сӯзади фалаки зи нолаи ҷонгоҳи Карбало

سوزد فلک ز ناله جانکاه کربلا

эй баси шубони тира ки болид бар фалак

ای بس شبان تیره که بالید بر فلک

Хок аз фурӯғи муштарӣу моҳи Карбало

خاک از فروغ مشتری و ماه کربلا

Гар Юсуфӣ фитод ба канъони даруни чоҳ

گر یوسفی فتاد به کنعان درون چاه

Сад Юсуфаст гум шуда дар чоҳи Карбало

صد یوسف است گم شده در چاه کربلا

эй сорибон ба каъбаи мақсӯди маҳмилам

ای ساربان به کعبه مقصود محملم

Гар мебарӣ барон шутур аз роҳи Карбало

گر می‌بری بران شتر از راه کربلا

Ваии раҳнамои қофилаи ин корвон бикаш

وی رهنمای قافله این کاروان بکش

То пояи сарири шаҳаншоҳи Карбало

تا پایه سریر شهنشاه کربلا

Шодӣ ки ман бкоми дили худ машоми ҷом

شادی که من به کام دل خود مشام جام

Тар созам аз шамеми саҳаргоҳи Карбало

تر سازم از شمیم سحرگاه کربلا

эй каъбаи муаззама фарқаст аз замин

ای کعبه معظمه فرق است از زمین

То осмони зи ҷоҳи ту то ҷоҳи Карбало

تا آسمان ز جاه تو تا جاه کربلا

Оҳ аз дамӣ ки оташи бедод шуъла зад

آه از دمی که آتش بیداد شعله زد

Бар осмони зи хаймау харгоҳи Карбало

بر آسمان ز خیمه و خرگاه کربلا

Гӯш кулем таври вло аз дарахти ишқ

گوش کلیم طور ولا از درخت عشق

Бишунид банки ании анооллаҳи Карбало

بشنید بانک انی اناالله کربلا

Оҳ аз дамӣ ки дар ҳарами итрати халил

آه از دمی که در حرم عترت خلیل

Бархест аз дароӣ шутури банки алрҳил

برخاست از درای شتر بانک الرحیل

Карданд аз ҳиҷози басӣҷи раҳи Ироқ

کردند از حجاز بسیج ره عراق

Гуфтанд ҳасбии аллоҳи рабии ҳўолўкил

گفتند حسبی الله ربی هوالوکیل

Бо сад ҳазор орзӯу майлу иштиёқ

با صد هزار آرزو و میل و اشتیاق

наметохтанд сӯии бало аз ҳазор майл

می‌تاختند سوی بلا از هزار میل

Ғами тӯшаи ранҷи роҳилаи шани марги бадарға

غم توشه رنج راحله‌شان مرگ بدرقه

Бахти сиёҳи ҳамраҳу пайки аҷали далел

بخت سیاه همره و پیک اجل دلیل

Тири се шуъбаи мунтазири ҳалқи ширхор

تیر سه شعبه منتظر حلق شیرخوار

Занҷири кин дар орзӯии гардани алил

زنجیر کین در آرزوی گردن علیل

Мезад Фуроти мавҷи паёпаии зи иштиёқ

میزد فرات موج پیاپی ز اشتیاق

Мегуфт ва дошт дидаи пар аз хӯн чу равад нил

میگفت و داشت دیده پر از خون چو رود نیل

К-эии қавми меҳри Фотимаро кӣ сазад дареғ

کای قوم مهر فاطمه را کی سزد دریغ

Муштоқи ҳазрати тавъам эй Сайиди ҷалил

مشتاق حضرت توأم ای سید جلیل

Бози о ки маҳди пайкари сад пораи ?ути манам

باز آ که مهد پیکر صد پاره‌ات منم

эй хусравӣ ки маҳди ту ҷнбондаҳи Ҷабраил

ای خسروی که مهد تو جنبانده جبرئیل

Рӯзи азали муқаддамаи алҷиши ин сипоҳ

روز ازل مقدمة الجیش این سپاه

Шуд нойиби эмоми замони мусаллами Ақил

شد نایب امام زمان مسلم عقیل

Он солики слили муҳаббат ки мрдўор

آن سالک سلیل محبت که مردوار

Дар каф гирифт ҷон ва намӯд аз вафои сиблат

در کف گرفت جان و نمود از وفا سبیل

Алқсаҳ чун бкўФаҳ расед аз сафи ҳиҷоз

القصه چون به کوفه رسید از صف حجاز

Ҷодӯии чархи шӯъбадае тоза кард соз

جادوی چرخ شعبده‌ای تازه کرد ساز

Ҳар чанд кори бадарға дар Кӯфа нек нест

هر چند کار بدرقه در کوفه نیک نیست

Аммо нахуст хуб шудандаш ба пишбоз

اما نخست خوب شدندش به پیشباز

Кард он яке ғубори раҳаши тўтёии чашм

کرد آن یکی غبار رهش توتیای چشم

Баради он дигар ба бӯса ӣ поиши даҳони фароз

برد آن دگر به بوسهٔ پایش دهان فراز

Гуфт он яке марои бадари хеши бандаи гир

گفت آن یکی مرا به در خویش بنده گیر

Гуфт он дигар маро ба атоёии худ навоз

گفت آن دگر مرا به عطایای خود نواز

Гуфт он марои бхдмти худ сози муфтахар

گفت آن مرا به خدمت خود ساز مفتخر

Гуфт он марои зи мақдами худ дори сарфароз

گفت آن مرا ز مقدم خود دار سرفراز

Аммо чу он ғариб ба масҷид равона шуд

اما چو آن غریب به مسجد روانه شد

Баҳри адои тоъати додар бе ниёз

بهر ادای طاعت دادار بی نیاز

Аз сад ҳазор тан ки ситоданд дар пеш

از صد هزار تن که ستادند در پیش

Иктн намонда буд чу фориғ шуд аз намоз

یک تن نمانده بود چو فارغ شد از نماز

Дид он касон ки лоф ҳаводоряш заданд

دید آن کسان که لاف هواداریش زدند

Доранд ин замони зи мулоқоташи эҳтироз

دارند این زمان ز ملاقاتش احتراز

Ва онон ки доманаш бигирифтанд бо ду даст

وآنان که دامنش بگرفتند با دو دست

Созанди дасти кин ба гиребон ӯ дароз

سازند دست کین به گریبان او دراز

Бадхоҳ дар камӣну аҷали тир дар камон

بدخواه در کمین و اجل تیر در کمان

На чорае падед ва на боби наҷоти боз

نه چاره‌ای پدید و نه باب نجات باز

Худро ғариб дид фиғон аз ҷигар кашид

خود را غریب دید فغان از جگر کشید

Чун не бинола дар шуд ва чун шамъ дар гудоз

چون نی به ناله درشد و چون شمع در گداز

Гуфт эй сабои зи ҷониби мусаллами бабри паём

گفت ای صبا ز جانب مسلم ببر پیام

Ҳар ҷои рисии бкўии ҳусайн аз раҳи ҳиҷоз

هر جا رسی به کوی حسین از ره حجاز

Дар Кӯфа аз вафоу муҳаббат нишона нест

در کوفه از وفا و محبت نشانه نیست

Вази меҳру оштии суханӣ дар миёна нест

وز مهر و آشتی سخنی در میانه نیست

Кирдори ҷузи нифоқу амали ҷузи хилоф на

کردار جز نفاق و عمل جز خلاف نه

Гуфтори ҷузи дурӯғу сухани ҷуз фасона нест

گفتار جز دروغ و سخن جز فسانه نیست

ё кӯфӣон наёфтаанд аз вафои нишон

یا کوفیان نیافته‌اند از وفا نشان

ё ҳеҷ аз вафои асарӣ дар замона нест

یا هیچ از وفا اثری در زمانه نیست

эй шаҳи мёи бкўФаҳ ки ин вартаи ҳалок

ای شه میا به کوفه که این ورطه هلاک

Гирдоб ҳоилӣаст ки ҳеҷаш карона нест

گرداب هایلی است که هیچش کرانه نیست

Ин мардуми мунофиқи зишти ду равия ро

این مردم منافق زشت دو رویه را

Хавф аз худои воҳиди фард ягона нест

خوف از خدای واحد فرد یگانه نیست

Доранд тирҳо бкмон барниҳода лек

دارند تیرها به کمان برنهاده لیک

Ҷузи пайкари ту новакашонро нишона нест

جز پیکر تو ناوکشان را نشانه نیست

Баҳри гулӯии Асғари ту тир кӣна ҳаст

بهر گلوی اصغر تو تیر کینه هست

Вази баҳри кӯдакони ту ҷуз тозӣона нест

وز بهر کودکان تو جز تازیانه نیست

Ҳушдор эй кабӯтари боми ҳарам ки бас

هشدار ای کبوتر بام حرم که بس

Домаст дар тариқу асари зи об ва дона нест

دام است در طریق و اثر ز آب و دانه نیست

Баси узрҳо бкштнт оростанд лек

بس عذرها به کشتنت آراستند لیک

Ҷузи кӣнаи ту дар дили эшон баҳона нест

جز کینه تو در دل ایشان بهانه نیست

Ҷонами фидои хоки қудум ту шуд вале

جانم فدای خاک قدوم تو شد ولی

Мискини серум ки бар дар он остона нест

مسکین سرم که بر در آن آستانه نیست

Чун корвони ғусса ба гетӣ нузул кард

چون کاروان غصه به گیتی نزول کرد

Аввали суроғи хонаи ол расӯл кард

اول سراغ خانه آل رسول کرد

Меҳмон Мустафо шуд ва ҳар дами ҳикоятӣ

مهمان مصطفی شد و هر دم حکایتی

Бо Муртазо ва бо ҳасанин ва батул кард

با مرتضی و با حسنین و بتول کرد

Аз итрати расӯли худо ҳар крои шинохт

از عترت رسول خدا هرکه را شناخت

Афсонае сурӯд ки ӯро малул кард

افسانه‌ای سرود که او را ملول کرد

То навбати малоли шаҳи ташна лаб расед

تا نوبت ملال شه تشنه لب رسید

Он шоҳи марои ббохтни ҷон аҷул кард

آن شاه مرا به باختن جان عجول کرد

Дар садри дафтар шуҳадо омад аз нахуст

در صدر دفتر شهدا آمد از نخست

Имзоӣ худ навишту шаҳодат қабул кард

امضای خود نوشت و شهادت قبول کرد

Бори амонатӣ ки фалаки зи он або намӯд

بار امانتی که فلک ز آن ابا نمود

Бардошт то шафоати муштӣ ҷҳўл кард

برداشت تا شفاعت مشتی جهول کرد

Он тан ки дошт бар китфи Мустафои суъӯд

آن تن که داشت بر کتف مصطفی صعود

Бар хоки қатлгоҳи зи боло нузул кард

بر خاک قتلگاه ز بالا نزول کرد

Ва онгаҳ бхту хотами муставфии қазо

وآنگه به خط و خاتم مستوفی قضا

Сармоя ӣ бароти шафоат вусӯл кард

سرمایهٔ برات شفاعت وصول کرد

Оҳ аз дамӣ ки тохти зи майдони бхимгоаҳ

آه از دمی که تاخت ز میدان به خیمگاه

Вази хаймаи бози ҷониби майдон удӯл кард

وز خیمه باز جانب میدان عدول کرد

Дар шани хешу мартабати худ бензади ҳақ

در شأن خویش و مرتبت خود به نزد حق

Гуфт ончии ҳечкас натавонад накӯл кард

گفت آنچه هیچکس نتواند نکول کرد

Итмоми ҳуҷҷати азалиро бсди забон

اتمام حجت ازلی را به صد زبان

Бо он гуруҳ бехирад бўолФзўл кард

با آن گروه بی خرد بوالفضول کرد

Чандон каз ин мақула бар он қавм бе адаб

چندان کز این مقوله بر آن قوم بی ادب

Бархонад он сутӯдаи шаҳи Абтаҳии насаб

برخواند آن ستوده شه ابطحی نسب

Як тан надонад посухи вайро вази ин қабл

یک تن نداد پاسخ وی را وز این قبل

Озурдаи гашти хотири шоҳаншаҳи араб

آزرده گشت خاطر شاهنشه عرب

Омад ба қатлгоҳи биболин куштагон

آمد به قتلگاه به بالین کشتگان

Фарёд кард бо ҷгарии хаста аз тъб

فریاد کرد با جگری خسته از تعب

К-эии дӯстони муҳарраму ёрони муҳтарам

کای دوستان محرم و یاران محترم

эй ҳамРаҳон неку рафиқони мунтахаб

ای همرهان نیک و رفیقان منتخب

эй Акбари ҷавонаму аббоси сафи шикан

ای اکبر جوانم و عباس صف شکن

эй мусаллами бен Ъусаҷае ҳур вае вҳб

ای مسلم بن عوسجه ای حر و ای وهب

Рафтед ҷумла дар кнФи раҳмати худо

رفتید جمله در کنف رحمت خدا

Хӯрдед нўшдорўии ғуфрони зи файзи раб

خوردید نوشداروی غفران ز فیض رب

Ман мондаам ғариб дар ин дашти пари бало

من مانده‌ام غریب در این دشت پر بلا

Маҳзуну доғдидаҳи ҷигари хӯну ташнаи лаб

محزون و داغدیده جگر خون و تشنه لب

Хезед ва бар ғарибии ман раҳматӣ кунед

خیزید و بر غریبی من رحمتی کنید

Комрўз гашта субҳи умедам чу тираи шаб

کامروز گشته صبح امیدم چو تیره شب

Киштанд ёварони марои ҷумла бе гуноҳ

کشتند یاوران مرا جمله بی گناه

Хстнди кӯдакони марои ҷумла бе сабаб

خستند کودکان مرا جمله بی سبب

Пажмурда аз аташ , гули рухсори ширхор

پژمرده از عطش، گل رخسار شیرخوار

Беморро зи тишнагии афзӯдаи тобу таб

بیمار را ز تشنگی افزوده تاب و تب

Чун дид посухӣ нараседаш бигӯаш ҷон

چون دید پاسخی نرسیدش به گوش جان

зи он дӯстони содиқу ёрон бо адаб

ز آن دوستان صادق و یاران با ادب

Оҳӣ кашид ва гуфт худои боди ёратон

آهی کشید و گفت خدا باد یارتان

Хуш рафтаед оимтони ман ҳам аз ақаб

خوش رفته‌اید آیمتان من هم از عقب

Лаббайк эй падар ки миннати ёру ёварам

لبیک ای پدر که منت یار و یاورم

Дар ёрии ту нойиби аббосу Акбарам

در یاری تو نایب عباس و اکبرم

Мадҳуши бодаи хами майхонаи ғамам

مدهوش باده خم میخانه غمم

Муштоқ дидани рух ъаму бародарам

مشتاق دیدن رخ عم و برادرم

Об ар намерасад блби лаъли нозукам

آب ار نمی‌رسد به لب لعل نازکم

Шер ар намонда дар руки пистони модарам

شیر ار نمانده در رگ پستان مادرم

Дар орзӯии новаки тири се шуъба ам

در آرزوی ناوک تیر سه شعبه‌ام

Дар ҳасрати зулоли равони бахши кавсарам

در حسرت زلال روان بخش کوثرم

Дар шавқи он дақиқа ки сайёди рӯзгор

در شوق آن دقیقه که صیاد روزگار

Бо новаки камони қазои бшкснди пурм

با ناوک کمان قضا بشکند پرم

Хоҳам бшохи сидраи нуҳуми ошёни фароз

خواهم به شاخ سدره نهم آشیان فراز

То бенгарӣ ки арши худоро кабӯтарам

تا بنگری که عرش خدا را کبوترم

Ҳар чанд ҷуссаи кучаку тан лоғараст лек

هر چند جثه کوچک و تن لاغر است لیک

Аз давлатат ҳавоӣ бузургӣаст дар серум

از دولتت هوای بزرگیست در سرم

Он қатраам ки солики дарёии қулзумам

آن قطره‌ام که سالک دریای قلزمم

Он зарраам ки ошиқи хуршеди анварам

آن ذره‌ام که عاشق خورشید انورم

Бо дастҳои кучаки худ ҷони хаста ро

با دستهای کوچک خود جان خسته را

Дар каф гирифтаам ки бпоӣ ту биспурам

در کف گرفته‌ام که به پای تو بسپرم

Оғӯши бргшоӣу марои гир дар бағал

آغوش برگشای و مرا گیر در بغل

То гӯии астбоқи зи майдони бадар барам

تا گوی استباق ز میدان به در برم

Омад миён маърака гуфт эй гуруҳи дун

آمد میان معرکه گفت ای گروه دون

Каз роҳи ҳақи шадиди бики борагии бурун

کز راه حق شدید به یکبارگی برون

Аз ҷавратони тпиди бхўни Акбари ҷавон

از جورتان طپید به خون اکبر جوان

Вази зулматони ливои абӣ алФзл шуд нигун

وز ظلمتان لوای ابی الفضل شد نگون

Дигар басаст зулм ки шуд аз ҳисоб беш

دیگر بس است ظلم که شد از حساب بیش

Дигар басаст ҷавр ки гашт аз шимури фузун

دیگر بس است جور که گشت از شمر فزون

Ин Тифли ширхораи се рӯзаст каз аташ

این طفل شیرخواره سه روز است کز عطش

Нӯшади биҷои шери зи пистони ғуссаи хӯн

نوشد به جای شیر ز پستان غصه خون

Ранг бунафша ёфта рухсор чун гулаш

رنگ بنفشه یافته رخسار چون گلش

Биҷодаҳ фом карда лаби лаъли лолаи гаван

بیجاده فام کرده لب لعل لاله‌گون

Гирам ки ман бзъм шумо бошудам гуноҳ

گیرم که من به زعم شما باشدم گناه

Ин бигнаҳ хилоф накардааст то кунун

این بیگنه خلاف نکرده است تا کنون

Обӣ диҳед бар лаби хушкаши худоӣ ро

آبی دهید بر لب خشکش خدای را

Кандар дилаши шикеб нау андари таниши сукӯн

کاندر دلش شکیب نه و اندر تنش سکون

Гуфтори шаҳ ҳануз бпоён нарафта буд

گفتار شه هنوز به پایان نرفته بود

Кони Тифли нолае з ҷигар зад чу арғунун

کان طفل ناله‌ای ز جگر زد چو ارغنون

Ва онгоҳи хандае брх шаҳ намӯд ва хуфт

وآنگاه خنده‌ای به رخ شه نمود و خفت

Дигари з ман мапурс ки шуд ин қазия чун

دیگر ز من مپرس که شد این قضیه چون

Ин қосиди аҷали зи куҷо буд ногаҳон

این قاصد اجل ز کجا بود ناگهان

Ва онро бҳлқи ташна ки бӯдааст раҳнамӯн

وآن را به حلق تشنه که بوده است رهنمون

Шуд пораи ҳалқи Асғар бешеру тозаи гашт

شد پاره حلق اصغر بی شیر و تازه گشت

Захми дили ҳусайни ҷгрхстаҳ аз дарун

زخم دل حسین جگر خسته از درون

Назора кард шоҳи брхсори он сағир

نظاره کرد شاه به رخسار آن صغیر

Бо нола гуфт нҳни илои аллоҳи роҷъўн

با ناله گفت نحن الی الله راجعون

Оҳ аз ҳусайну доғи фузун аз шумора аш

آه از حسین و داغ فزون از شماره‌اش

Ва он дардҳо ки кас натавонист чора аш

وآن دردها که کس نتوانست چاره‌اش

Фарёдҳои алътши олу итраташ

فریادهای العطش آل و عترتش

Тбхолҳои лаъли лаби ширхора аш

تبخال های لعل لب شیرخواره‌اش

Он Акбарӣ ки гашти бхўни ғарқаи оризаш

آن اکبری که گشت به خون غرقه عارضش

Он Асғарӣ ки монад тиҳии гоҳўораҳ аш

آن اصغری که ماند تهی گاهواره‌اش

Он ҷабҳаи шикастау ҳалқи бурӣда аш

آن جبهه شکسته و حلق بریده‌اش

Он риши хӯни чикону тани пораи пора аш

آن ریش خون چکان و تن پاره پاره‌اش

Он моҳи чордаҳ ки зи хӯни басти ҳола аш

آن ماه چارده که ز خون بست هاله‌اش

Он осмон ки захми бадани бади ситора аш

آن آسمان که زخم بدن بد ستاره‌اش

Он сар ки бар фарози не аз Кӯфа то бшом

آن سر که بر فراز نی از کوفه تا به شام

Бурданд бо табирау кӯсу нақора аш

بردند با تبیره و کوس و نقاره‌اش

Он наварӯси ҳиҷлаи ҳасрат ки дасти кин

آن نوعروس حجله حسرت که دست کین

Тороҷ кард зевару халхолу ёра аш

تاراج کرد زیور و خلخال و یاره‌اش

Он кӯдакӣ ки даргаи яғмои химгоаҳ

آن کودکی که درگه یغمای خیمگاه

Аз гӯши баради дасти ситами гӯшвора аш

از گوش برد دست ستم گوشواره‌اش

Он бонӯии ҳарими ҷалолат ки чашми хасм

آن بانوی حریم جلالت که چشم خصم

Мекард бо нигоҳи ҳақорати назора аш

میکرد با نگاه حقارت نظاره‌اش

Он хастаи алил ки бо банди оҳанӣн

آن خسته علیل که با بند آهنین

Бурданди гуҳи пиёда ва гоҳе савора аш

بردند گه پیاده و گاهی سواره‌اش

Он дасти бастаи Тифли ятемӣ ки хастаи гашт

آن دست بسته طفل یتیمی که خسته گشت

Пои бараҳна аз асари хору хора аш

پای برهنه از اثر خار و خاره‌اش

ё раби бошаки дида ӣ гирёни аҳлбит

یا رب به اشک دیدهٔ گریان اهل بیت

ё раб бисӯз сина ӣ бирёни аҳлбит

یا رب به سوز سینهٔ بریان اهل بیت

ё раби бдоғ бе шимури оли Фотима

یا رب به داغ بی شمر آل فاطمه

ё раб ба ғуссаҳои фаровони аҳлбит

یا رب به غصه‌های فراوان اهل بیت

ё раби бнўри ояти волшмси волзҳӣ

یا رب به نور آیت والشمس والضحی

ё раби бнси муҳками фарқони аҳлбит

یا رب به نص محکم فرقان اهل بیت

ё раб бидон саҳифа ки калаки қадари нигошт

یا رب بدان صحیفه که کلک قدر نگاشت

Тўқиъш аз ҷалолат ва аз шани аҳлбит

توقیعش از جلالت و از شان اهل بیت

ё раб бидон пиёлаи пурхӯн ки барниҳод

یا رب بدان پیاله پرخون که برنهاد

Рӯзи азали қазои ту бар хон аҳлбит

روز ازل قضای تو بر خوان اهل بیت

Шоҳи ҷаҳони мзФрдини шоҳро бидор

شاه جهان مظفردین شاه را بدار

Боқии бзири чатри дурахшони аҳлбит

باقی به زیر چتر درخشان اهل بیت

Фармон ӯ ба машриқу мағриби расон ки ҳаст

فرمان او به مشرق و مغرب رسان که هست

Ҷонаши асири чанбари фармони аҳлбит

جانش اسیر چنبر فرمان اهل بیت

Ҳар чанд шуд бртбаҳи сулаймони асри хеш

هر چند شد به رتبه سلیمان عصر خویش

Аз ҷон кунад ғуломии салмони аҳлбит

از جان کند غلامی سلمان اهل بیت

Султон оламаст ки номаш навишта шуд

سلطان عالمست که نامش نوشته شد

Дар дафтари мўолии султони аҳлбит

در دفتر موالی سلطان اهل بیت

Пояндаи дор ъам валиаҳди шоҳ ро

پاینده دار عم ولیعهد شاه را

Кӯ дода дасти аҳд ба паймони аҳлбит

کو داده دست عهد به پیمان اهل بیت

Рӯй ниёзи суда бар ин каъбаи умед

روی نیاز سوده بر این کعبه امید

Даст вло фиканда бдомони аҳлбит

دست ولا فکنده به دامان اهلبیت

Ҳамвора шоди дори дилашро ки рӯзу шаб

همواره شاد دار دلش را که روز و شب

Бошад чу гӯй дар хами чавгони аҳлбит

باشد چو گوی در خَم چوگان اهل بیت