Баноми худованди куну макон
بنام خداوند کون و مکان
Худованди рӯзии даҳ меҳрбон
خداوند روزی ده مهربان
Худоӣ ки ҷону хиради офарид
خدایی که جان و خرد آفرید
Ба фармон ӯ шуд ҷаҳонҳо падед
به فرمان او شد جهانها پدید
Вазони пас баноми Муҳамади дуруд
وزان پس بنام محمّد درود
Ба ойини исломи Аҳмади дуруд
به آیین اسلامِ احمد درود
Дуруди фаровон бар он покзод
درود فراوان بر آن پاکزاد
Муҳамади расӯли ҳиҷозии нажод
محمد رسول حجازینژاد
Баноми алии шоҳи мардони мард
بنام علی شاه مردان مرد
Ки аз душмани дайн бар оварад гирд
که از دشمن دین بر آورد گرد
Сари авлиёи сарвари асФё
سَرِ اولیا سرور اصفیا
Муборизтарин марди роҳи худо
مبارزترین مرد راه خدا
Алии шери марду алии ростгӯ
علی شیرمرد و علی راستگو
Надидаи ҷаҳони роди мардӣ чу ӯ
ندیده جهان رادمردی چو او
Ба қуръон ки ваҳй мубин худост
به قرآن که وحی مبین خداست
Влои ваии оромиши ҷони моост
ولای وی آرامش جان ماست
Пас онгаҳ баноми шаҳи покдин
پس آنگه بنام شَهِ پاکدین
Муҳамади ризои шоҳи Эрони замин
محمدرضاشاه ایرانزمین
Шаҳии кӯи нигаҳдор дайн худост
شهی کو نگهدار دین خداست
Худоро ба ӯ лутф бе интиҳост
خدا را به او لطف بیانتهاست
Ба фармон ӯ миллат озод шуд
به فرمان او ملت آزاد شد
з додаш ҳамаи кишвар обод шуд
ز دادش همه کشور آباد شد
зи тадбири ин шоҳи фархундаи хуй
ز تدبیرِ این شاه فرخندهخوی
Гирифтааст Эрони басии обрӯӣ
گرفته است ایران بسی آبروی
Худованд бошад нигаҳдор ӯ
خداوند باشد نگهدار او
Хиради ёру яздони мадади кор ӯ
خِرَد یار و یزدان مددکار او
Ба даврони ин шоҳи некӯи хисол
به دورانِ این شاه نیکوخصال
Ки дорад тавваҷуҳ ба фаслу камол
که دارد توجه به فضل و کمال
Чу дидам ки Фирдавсии поки дайн
چو دیدم که فردوسی پاکدین
Ки бодо ба ҷонаши ҳазор офарин
که بادا به جانش هزار آفرین
Ба шаҳнома аз достони куҳан
به شَهنامه از داستان کهن
Чу пайғамбарон дода дод сухан
چو پیغمبران داده داد سخن
Бпо карда кохии баланду матин
بپا کرده کاخی بلند و متین
зи алмосу ёқӯт ва дар ӣмин
ز الماس و یاقوت و دُرِّ ثمین
зи ҷамшеду Гӯдарз ва аз золи зар
ز جمشید و گودرز و از زال زر
Фаридуну Кайхусрави додгар
فریدون و کیخسرو دادگر
Сухани з ончӣ бӯда аст оварда ӯ
سخن زآنچه بوده است آورده او
Басӣ дар якто ки парварда ӯ
بسی دُرِّ یکتا که پرورده او
зи шоҳи каён ва ҳам аз пишдод
ز شاهِ کیان و هم از پیشداد
Ба шаҳномаи зишон басӣ карда ёд
به شهنامه زیشان بسی کرده یاد
зи Таҳмурису Эраҷу силаму сом
ز تهمورث و ایرج و سلم و سام
Фрибзу Ковӯси волои мақом
فریبز و کاووس والامقام
Влкни зи Мод ва аз он дудмон
ولکن ز ماد و از آن دودمان
Наёбӣ ба шаҳномаи ному нишон
نیابی به شهنامه نام و نشان
зи аҳхомнши Кӯруши номвар
ز اهخامنش کورش نامور
На бинӣ ба шаҳномаи ному асар
نبینی به شهنامه نام و اثر
Аз ин раҳгузар буд кин камтарин
از این رهگذر بود کاین کمترین
Шудам пайрави он сухани офарин
شدم پیرو آن سخنآفرین
Бар онам ки аз Моду таърихи он
بر آنم که از ماد و تاریخ آن
Сароем чу шаҳномаи ман достон
سُرایم چو شهنامه، من داستان
Камӣни афсар аз Мод ва аз Ориён
کمین افسر از ماد و از آریان
Бигӯям зи Кӯруши басии достон
بگویم ز کوروش بسی داستان
Худ огоҳам аз мояу зоди хеш
خود آگاهم از مایه و زاد خویش
зи хиҷлат сарафканда дорам ба пеш
ز خجلت سر افکنده دارم به پیش
Ки ин номаи форсӣу дарӣ
که این نامهٔ فارسی و دری
Набошад зи нуқсону лағзиши барӣ
نباشد ز نقصان و لغزش بری
з донишварон дорам ин орзӯ
ز دانشوران دارم این آرزو
Ки бо лутфи бенанди оҳӯӣ ӯ
که با لطف بینند آهوی او
зи роҳи бузургӣу донишварӣ
ز راهِ بزرگی و دانشوری
зи лутфу зи меҳру адаби парварӣ
ز لطف و ز مهر و ادبپروری
Аз ин мӯри ночиз ва ин нотавон
از این مور ناچیز و این ناتوان
Пазиранд рони малахи армағон
پذیرند رانِ ملخ ارمغان