Яке номаи баҳр сипаҳбад навишт
سحر گاه برخاست بانگ خروس
Басӣ офарин кард к-эии хуши сиришт
تبیره زنان ساز کردند کوس
Ҳамеша худованди ёри ту бод
سر از لانه مرغان خوش خط و خال
Зафар бо саодати канори ту бод
برون کرده بر جوجگان پر و بال
Фрстодмти хлътии шоҳвор
که تا کی رود لشگر زنگبار
Абои ҳадяу ҷомаи зарнигор
به پرّند خوشدل سر شاخسار
Камарбанди заррин ва аз кафши зар
چو از پشت کُه خسرو خاوران
зи шамшери ҳиндии дастаи гуҳар
برون کرده سر را چو شاهنشهان
Ҷавоҳири нишони таркишу ханҷарат
ز گرمی او گرم شد کوه و دشت
Змни ёдгорӣ буд дар ?бирт
ز نورش طلا پوش شد پهن دشت
Ҳамон шоҳи кӯ дар трокиаҳ аст
زمین و زمان روشن از نور او
Бтхти худаш шоҳ бошад ба аст
هوا عطر آمیز از سور او
Вале боҷу созиш ба Эрон шавад
به تبریک او نرگس و نسترن
Бад-ӣни ҷойгоҳ далерон шавад
برنگ و ببو بر گشوده دهن
Валикин аз он лашкари номдор
گل سرخ خندان شد از روی او
Гузидаи нмоӣиди худ даҳ ҳазор
که بلبل سخن گوی در کوی او
Бар онони ду панҷ афсари номдор
چو سردار از خواب بیدار شد
Срлшгри анашони ту бар ҷои гузор
بخواند و بنزدش پرستار شد
Сипас хеш бо лашгари бишмор
بیاورد طشت زر و ظرف آب
Бмқдўниаҳи шӯ сипас раҳсипор
یکی شانه و آینه با گلاب
з Эрон фиристам сипоҳии далер
چو رو را صفا داد سردار کل
Кумаки зӣ ту оянд ғурони чўшир
بسر شانه زد برفشاند عطر گل
Фиристам зрўи симу гурзу сипар
پس از صرف صبحانه برپای خاست
зи асбоби ҷангӣ чаҳ бошад дигар
بزودی امیران لشگر بخواست
Чу фотиҳи бёӣии зи ҷангу зҷўш
امیران لشکر همه رزم خواه
Тўӣии нойиби шоҳи Эрони бтўш
بدرگاه سردار کل رو براه
Аз Эронат ҳар шаҳри хоҳии даҳум
درودی بگفتند و گفتند شاد
Бар он шаҳри номи сипаҳбади нуҳум
که هر بامداد شما شاد باد
Бпоёни ин номаи шоҳвор
بفرمود ای نامور سروران
Супурдами вуҷӯдати бпрўрдкор
خبر دار گوئید بر لشکران
Чу нома бо сипаҳбад аз шаҳ расед
دمیدند بر کوس و لشگر ز جا
зи шодии Рахши сурхи гули ?бардамӣад
بر آمد چو دریا و بحر سیاه
Бапушед он халъати шоҳвор
صدای دهل گوشها کر نمود
Бузад бар камари ханҷари зи рнгор
ز بس بوق کوسش نوا میفزود
Вази он пас бифармуд бо афсарон
پس آنگه بفرمود کای پور من
Ки эй номдорони вои сарварон
جوان و دلیری تو بر انجمن
Шморои яке ҷангу ҷӯши бузург
سپردم تو را ده هزار از سپاه
Бпишаст садраи фузунтар зи тарк
تو خود با سپه پیشتر رو براه
Шаҳаншоҳи тасхири мқдўнё
اطاعت نمود و براه اوفتاد
зи ман хостааст аўўҳм аз шумо
پیاده چو طوفان سواران چوباد
Бибозем ҷон дар раҳи шаҳриёр
همه اسبها شیهه ها از جگر
Далерии нмоӣим дар вақти кор
همی بر کشیدند و رو بر سفر
Бпосх бигуфтанд Фрмонбрим
چنان ناخن و سم زمین کوفتند
Дамии мо зи фармон шаҳ нагузарем
که گرد زمین را همی روفتند
Сипаҳ дид сону ҳаме зар бидод
ز نیزه هوا چون نیستان شده
Дили лашгар аз зари басии крдшод
زمین تیره از گرد اسبان شده
Бифармуд то лашгари номдор
جوانان ایران همه پر خروش
Шуд омодаи корўи ҳам корзор
دلی شاد و خندان سری پر ز جوش
Саҳари гуҳ ки аз хоби бархестанд
همان پرچم پارس در پیش آن
Либоси сафар ҷумла оростанд
سپهدار در پیش نام آوران
Бадаргоҳи сардори кул бо дуруд
چو هشتاد پرچم که هشت ده هزار
Ҳамеи хондандии Авестои сурӯд
نشانی بد از لشگر نامدار
Ки мо лашгари порси ҳам Ориён
پس و پشت هر پرچمی افسری
Кунун ҷангро танги бастаи миён
بسر خود و بر خود رنگین پری
зи ҷон мо бакӯшему номи оварем
برای گروهان بدی این نشان
Срдшмнонро бдоми оварем
پر و پرچم و جمله گردنکشان
Натарсим аз шеру бабру паланг
جنیبت کشان پیش رو صد نفر
Ҳама нараҳ шерони бмидони ҷанг
همه اسب تازی لگامش بزر
Баноми шаҳаншоҳи шаҳи Дориюш
جلودارشان بود مینوی نام
Ҳамаи ҷанги ҷўӣими сари пари хурӯш
که از نوجوانی همی خواست کام
Худои ҷаҳони ёвару ёри мост
بسوی اروپا نمودند روی
з ҳар бад ҳамеша нигаҳдори мост
تراکیه، مقدونیه، آرزوی
зи дарёу саҳрои зи дашту зи кӯҳ
خبر شد بدشمن که آمد سپاه
Ҳаме менавардем худ бо гуруҳ
کمر بسته و برگرفتند راه
Ки Эрони паҳновари номдор
دلیران دشمن بگفتند جنگ
Ҳама зинда созем дар вақти кор
نمائیم و ما را نباشد درنگ
Сипаҳед мқопишро кеҳтарем
سپاه دو کشور بهم ریختند
зи фармону амраш дамӣ нагузарем
تو گوئی که آتش بهم بیختند
Басӣ шод шуд аз дилаш рафт бок
چنان شعله جنگ بالا گرفت
Биёмад бадаргоҳи яздони пок
کزان جنگ گردون شد اندر شگفت
Ки эй ҳўри музд апноҳм бутаст
ز بس مرد و مرکب در آن پهن دشت
Аз ин ҷанг шодам кун ва тундараст
به خون تن خویشتن غرقه گشت
Паноҳам ба яздон покасту бас
زمین رود خون شد هوا تیره گشت
Натарсам азин ҷанг ва аз ҳечкас
بدشمن از آن جنگ آمد شکست
Биёмад бифармуд бо афсарон
همه لشکر خصم رو بر عقب
Ки эй номдорону номи оварон
نهادند و رفتند با تاب و تب
Ҳам аз баҳр бояд ки лашкар барем
حصاری شدند و به بستند در
Бикуштӣ нишинему номи оварем
نه از شهر بیرون بشد یکنفر
Бигуфто биёред сардори баҳр
سر برجها تیرها بر کمان
Бгўӣим бо ӯ ҳам аз наҳру баҳр
نهادند در پیش و دل بدگمان
Чу сардор баҳрӣ биёмад ҳузур
چو یک چند روزی بر این بر گذشت
Мқопиши гуфтои варо бо сарвар
سپهدار ایران بیامد ز دشت
Бихоҳед киштии ҷангии ҳазор
چو از دور دیدند کآمد سپاه
Дар оянд бар ӯ сипоҳу савор
سوار و پیاده هم از گرد راه
Ту бояд ки ҳангоми бонги хурӯс
سپهدار ایران چنین امر داد
з лашгар шунидӣ чу овои кӯс
بگفت ای دلیران ایران نژاد
Фароҳами нмоӣии ту шашсад ҷҳоз
بگیرید یکسر سپرها بسر
зи олоти ҷангии ҳама бе ниёз
نترسید از تیر دشمن دگر
Сипаҳро зи дарё ба Юнон барем
بکوبید با گرز دروازه گاه
зи киштӣ дар оӣиму номи оварем
که باید بر این شهر یابید راه
Чу шуд бомдодони гетии сипед
ابا گرز و گردونه دروازه را
зи бистар ҷудо шуд сипаҳ бо умед
گشائید و کوبید جنگنده را
Чу хуршеди нураш бдрё фитод
امان گر بخواهند امانشان دهیم
Дили дидаи бонон басӣ кард шод
نه بر غارت و قتل فرمان دهیم
Абри осмон чун хури хуби чеҳр
چو فرمان شنیدند امان خواستند
Ҳама нур ифшоанд ҳар ҷои бмҳр
همان پرچم صلح افراشتند
Талотум чу дарёи бахуд дар гирифт
گشودند دروازه سخت را
зи хуршеди рухшанда ӯ зар гирифт
چو برگشته دیدند خود بخت را
Хурӯшидани кӯс ва ҳам курно
سپهدار فرمود با افسران
Сари номдорон бар омад зи ҷо
که ای نامداران و جنگاوران
Биоварад чун асби сардор ро
شما هر یکی با گروهان خویش
Мқои пеши он гирди дилдор ро
بگوئید پا برندارند پیش
Ба чустии бузади найзаро бар замин
نباید که لشگر بیاید بشهر
Ҳам аз хок бар ҷуст бар рӯй зин
که از مال دشمن بجویند بهر
Бигуфто бомед яздони пок
من و چند از افسران سپاه
зи душмани марои зин сафар нест бок
سوی کاخ شاهی بجوئیم راه
Ҳамаи афсарону сарони сипоҳ
دگر لشگر و چادر و بارگاه
Савору пиёдаи сипоҳии бароа
ابر دشت باشند جمله سپاه
Бароаи аўФтоднди худ бо низом
گر آذوقه خواهند هم زر دهند
Сарону савораи пиёдаи низом
خرند و نه دینار کمتر دهند
Бнздики дарё пиёда шуданд
بدانید کاین لشکر نامدار
Бикуштӣ ҷангӣ назора шуданд
همه مرد جنگند و مردان کار
Ҳамаи киштёни сбзўи сурху бунафш
نه اهل چپاول که غارت کنیم
Сар ҳар дгли бади Низомии дирафш
به هر جا خرابی، عمارت کنیم
Се гӯнаи бадии ҷумлаи он киштён
سپهدار با افسران دلیر
Яке киштии сарвару афсарон
برفتند در قصر شاهی چو شیر
Яке гӯна зон сипоҳу савор
ابا احترام و شکوه و جلال
Абои асбу олоти он кори зор
گرفتند جشنی برون از خیال
Дигар зон озӯқау ҷӣра буд
چو دشمن بدید این چنین مردمی
Ки лашкар бдшмн бидон чира буд
بگفت آفرین بر چنین مردمی
зи млоҳу поруи зану коргар
بیامد خود او با سران سپاه
БсФи истодаи бхшкӣ ва тар
به نزد سپهدار ایران سپاه
Ҳамаи кордорону поруи занон
بگفتا منم بنده داریوش
Бомар сипаҳбад бикуштӣ равон
بفرمان آن شه مرا هشته گوش
Ҳамаи киштёни рӯи биўнони ниҳод
تو بر جای شاهی و من کهترم
Ббоди мусоид ки бдбри мурод
ز فرمان و رأی شما نگذرم
Хабар шуд биўнон ки омад сипоҳ
سپهدار چون دید بنواختش
Шуда рӯй дарёи зи киштии сиёҳ
یکی بهترین جایگه ساختش
Чу огоҳ буданд ва ҳозир баҷанг
سپس نامه بنوشت بر شهریار
Абри ҷанги Эрони ҳамаи тези чанг
ز فتح تراکیه و کار زار
зи Мақдӯния лашкар омад бурун
ز تسلیم ایشان و از کار خویش
Ҳама саф кашиданд яксар бурун
ز کاری که در جنگ آمد به پیش
Саворони Эрон саф оростанд
که شاه تراکیه خواهش نمود
Ҳамаи афсарон ҷома перостанд
سپهدار را مهربانی فزود
Бқлби сипаҳи бади мқои пеши гирд
یکی هدیه خواهم که بر شهریار
Бмрдўи неаи қисмати чапи супурд
فرستم ز چیزی که آید بکار
Пиёдаи ҷилав бар кашиданд саф
در گنج بگشاد از سیم و زر
Далерони зи кин бар лаб оварда каф
ز شمشیر و کوپال و گرز و سپر
Раҷаз хонд мрдўниаҳи номдор
ز دینار و زربفت و خز و حریر
Бузади асб ва омад бар корзор
هم از فرش دیبا و تخت و سریر
Бигуфто манам навҷавони далер
هم از اسب تازی و زین و لگام
Бгоҳ набардам яке нараҳ шер
دگر چیزهائی که بودی بنام
Баноми худованди азин размгоҳ
فرستاد در پارس نزدیک شاه
Ҳамаи кор Юнон бисозам табоҳ
تراکیه بودی سپه چند ماه
Вазони пас баноми шаҳи Дориюш
بنزد شهنشاه نامه رسید
зи мақдӯнӣон бар кунам чашму гӯш
بنامه بسی بود گفت و شنید
Баноми сипаҳбади мқои пеши гирд
که شاها تراکیه تسخیر شد
Занам бар ялони ман яке дасти барад
سپهبد مقاپیش چون شیر شد
зи мақдӯнӣони тохти як афсарӣ
شهنشاه شادان بشد زین خبر
Варо гуфт то чанд ин худ сиррӣ
بفرمود ز ایشان همه سر بسر
Забони банду бозуии худ бргшо
بدرگاه بس مهربانی کنند
Чаро бе сабаби асби дории бпо
پذیرائی خسروانی کنند
Ду мрдўи ду бозуи ду шамшери тез
پذیرفت آن هدیه و باج را
Намуданд бар икдгри рустаи хез
همان یاره و طوق و هم تاج را