Саҳар гоҳ бархест бонги хурӯс
بسوی سکاها بشد لشکرش
Табираи занон соз карданд кӯс
کز آن قوم قدری گران بُد سرش
Сари азалонаи мурғони хуши хтўи хол
باطراف قفقار و بحر سیاه
Бурун карда бар ҷӯҷагони пурвабол
که مسکن همی داشتند آن سپاه
Ки то кӣ равад лашгари Зангбор
چو دیدند خود شاه آید بجنگ
Ба паранд хўшдли сари шохсор
زمانی نکردند پیشش درنگ
Чу аз пушт ки хусрави ховарон
همه پشت بر شاه و روشان بکوه
Бурун карда сарро чу шоҳаншаҳон
پناهده بر غار هر یک گروه
зи гармӣ ӯ гарм шуд кӯҳи дашт
شهنشه بر ایشان نیاورد خشم
зи нураши тилло пӯш шуд паҳни дашт
بفرمود ز ایشان بپوشید چشم
Замину замони равшан аз нур ӯ
که ایشان پراکنده در کوه و سنگ
Ҳавои атромез аз сур ӯ
نه شهر و نه خانه نه جای درنگ
Ба табрик ӯ наргису Настаран
از آنجا بایران نهادند روی
Брнгу ббў бар гушӯдаи даҳан
ابا فتح و فیروزی و رنگ و بوی
Гули сурх хандон шуд аз рӯй ӯ
چو یک چند روزی فراغت نمود
Ки булбули сухани гӯй дар кӯй ӯ
بگفتا نزیبد که بیکار بود
Чу сардор аз хоб бедор шуд
بفرمود باید که هشت ده هزار
Бихонаду бнздш парастор шуд
سوار دلیر از پس کار زار
Биоварад ташти зару зарфи об
مقاپیش باشد سپهدارشان
Яке шонау оина бо гулоб
به نیکی گراید بهر کارشان
Чу рӯро сафо дод сардори кул
تراکیه باید مسخر کنند
Басар шона зад брФшонди атри гул
بمقدونیه پس سپه برکشند
Пас аз сарфи субҳона барпоӣ хост
به فرمان آن شاه والاگهر
Базӯдии амирони лашгари бхўост
سپه را بدیدند سان سر بسر
Амирони лашкари ҳамаи разми хоҳ
تو گوئی که دریا بموج آمده است
Бадаргоҳи сардори кули рӯи бароа
که لشکر همی فوج فوج آمده است
Дурудии бгФннд ва гуфтанд шод
همان پرچم پارس در پیش رو
Ки ҳар бомдоди шумо шоди бод
چنان میکشیدند با های و هو
Бифармуд эй номвари сарварон
زبس بوق و هم کوس و هم کرنا
Хабари дори гўӣид бар лашкарон
فلک خود همی کرده گم دست و پا
Дамиданд бар кӯсу лашгари зи ҷо
شهنشه سپهدار را پیش خواند
Бар омад чу дарёу баҳри сиёҳ
سخن های شایسته با او براند
Садои дуҳули гӯшҳо кар намӯд
بفرمود ای افسر نامدار
зи баси буқи кӯсаш наво мефузуд
بسوی تراکیه شو رهسپار
Пас онгаҳ бифармуд к-эии пўрмн
ببر تو بهمراه هشت ده هزار
Ҷавону далерии ту бар анҷуман
براه تراکیه با اقتدار
Супурдами тўрои даҳ ҳазор аз сипоҳ
ز زر و ز سیم و کلاه و کمر
Ту худ бо сипаҳи пештари рӯи бароа
ز تیغ و ز کوپال و گرز و سپر
Итоат намӯду бароаи аўФтод
هم آذوقه و هم ذخیره ببر
Пиёдаи чўтўФони саворони чўбод
علوفه بر اسبان همه سر بسر
Ҳамаи асбҳо шеҳаҳо аз ҷигар
گرسنه نباید شود لشگرت
Ҳаме бар кашиданду рӯ бар сафар
نباید بسختی روند از برت
Чунон нохуну сам замин кӯфтанд
همی مهربان باش تو با سپاه
Ки гирди заминро ҳамеи рўФтнд
نیارند از تو بدشمن پناه
зи нираҳи ҳаво чун Нитсаатон шуда
تو خود پیش رو باش و ننمای باک
Замини тира аз гирди асбон шуда
دل خویش برنه به یزدان پاک
Ҷавонони Эрони ҳамаи пари хурӯш
اگر چیره گشتی بهر کشوری
Дилии шоду хандони сиррии пари зи ҷӯш
بهر نامداری و هر افسری
Ҳамон парчами порс дар пеши он
میازار زنها و اطفال را
Сипаҳдор дар пеши номи оварон
همان پیر مردان بیحال را
Чу ҳаштод парчам ки ҳашт даҳ ҳазор
ببخشای بر جان زار و فقیر
Нишонеи бад аз лашгари номдор
مرنجان دل زیر دست و اسیر
Пасу пушт ҳар парчамии афсарӣ
مکُش شاه و آور تو در نزد من
Басари худ ва бар худ рангини парӣ
بگویم باو من به نیکی سخن
Барои гуруҳони бадии ин нишон
عدالت کن و داد را پیشه کن
Перуи парчаму ҷумлаи гарданкашон
همی از خداوند اندیشه کن
Ҷнибти кашони пеши рӯи сад нафар
تو مردونیه همره خود ببر
Ҳамаи асби тозии лагомаши бзр
جوان دلیر است و هم با هنر
Ҷилавдори шан буд менавии ном
نما افسر او را تو بر ده هزار
Ки аз навҷуонеи ҳамеи хости ком
چو او نام جویست در کارزار
Басӯи аврупо намуданд рӯй
مقاپیش گفتا که فرمان برم
Трокиаҳ , Мақдӯния , орзӯӣ
تو شاهنشهی من یکی کهترم
Хабар шуд бдшмн ки омад сипоҳ
زمین بوسه کرد و روان شد براه
Камари баста ва барграфтанд роҳ
سوی منزل خویش شد شامگاه