Шҳншаҳ бифармуд фарзанди ман

شهنشه بیامد بکاخ بهار

Хашоёри пӯри хирадманди ман

ابا افسرانی که بد نامدار

Чаҳ хоҳӣ чаро истодӣ ба по

بگفتا ابا شاه کی شهریار

Рӯй курсӣ хеш биншин ба ҷо

بشارت بر آن خسرو نامدار

Бигуфто иҷозат агар шаҳриёр

خداداد پوری نکو رو بشاه

БФрмоидм қасд дорам шикор

ببانو برویش بمشکوی ماه

Бифармуд фарзанд , рӯ шод бош

شهنشه چو بشنید دلشاد شد

Ҳамеша чу як сарв озод бош

هم از درد و غم دیگر آزاد شد

Валикини мабодои ҷузи оҳӯии нар

پس آنگه بیامد بمشکوی، شاه

Бисозӣ ба пайкони шикор дигар

پریوش خود آراسته همچو ماه

Ки мода дар ин фасли модар буд

سر تخت بنشسته با تاج زر

Вари обчаҳи оҳӯаш дар бар буд

کنیزان ستاده بپا سر شهریار

Ҳронкс ки модар бидӯзад ба тир

رخ روشنش چون گل نوبهار

Кунад кӯдакаш дар бадар ё асир

بدی منتظر تا رسد شهریار

Фалаки раҳми норад бо ҳавл ӯ

غلامان دویدند و گفتند شاه

Бисӯзад ба оташи тану мол ӯ

هم اینک بیایند از بارگاه

Пас онгаҳ биёмад бар модараш

چو بانو پذیره بشد شاهرا

Чунон танг бигирифт модари буриш

چو شه دید از دور آن ماه را

Бигуфто ки эй нозанини пӯри ман

برویش یکی خوش تبسم نمود

Ҷавони сухани гӯии дастури ман

بیاورد با بوسه خود فزود

Либоси сафар боз кардӣ бабр

شهنشاه بگرفت دستش بناز

Куҷо азм кардӣ ту ҷони писар

بیاورد اورا سوی تخت باز

Бигуфто ки эй модари меҳрбон

بفرمود با بانوی ماهرو

Баҳораст оҳӯи чмону чарон

که ای مه جبین بانوی نیک خو

Иҷозат гирифтам ҳам аз шаҳриёр

چگونه است رخسارۀ این پسر

Рӯм то ба як ҳафтаи баҳри шикор

بیارید رویش به بیند پدر

Иҷозат бифармоӣ эй меҳрбон

یکی دایه برجست پس پور شاه

Рӯм бо дилии шод дар он макон

بیاورد او را چو یک قرص ماه

Бигуфто бирав навҷавони пӯри ман

شهنشاه چون دید روی پسر

Нигаҳдордат эзади андари чаман

ببوسید رویش گرفتش ببر

Бабўсед пас дасти модари зи меҳр

بگفتا خدا یار این بچه باد

Бигуфто худои ҳофиз эй кони меҳр

که از روی خوبش دلم گشت شاد

Бифармуд оред миршкор

خشاریارشا شد نام آن پور شاه

Бияёд ки омад замони баҳор

خدایار گفتند شاه و سپاه

Бигуфтанд омодаи асбоби кор

زنانی که بودند خود پارسا

Ҳамон бозуи тозии збҳри шикор

همی تندرست و همی با خدا

Чу шаҳ пӯр бинишаст баррӯии зин

نگشتند هرگز بگرد دروغ

Фалак гуфт бар пӯри шаҳи офарин

مبادا شود پور شه بی فروغ

Яке сад савории зи баҳри шикор

همه راستگوی و همه نیکزاد

Бирафтанд ҳамроҳи он номдор

همه قلبشان از جهان بود شاد

Хашоёри гуфтои куҷо хуштар аст

بدادند از جان بآن بچه شیر

Чамани дилкашу оҳӯонаш нар аст

دوساله چو شد گشت چون بچه شیر

Бигуфтанд шоҳои бисмиати шимол

چو شد هفت ساله چو یکماه شد

Чамани сабз ва аз гули замини лолаи зор

که خود پورشه بود و چون شاه شد

Дар он қисмати порси фасли баҳор

شهنشه بفرمود فرهنگیان

Заҳр шаҳр оянд баҳри шикор

بیارند از روم و از تازیان

Бирафтанд шодону хандони бдшт

ز مصرو ز یونان و از باختر

Ғизолони биёянд шояд бишуст

بیارند فرهنگیان سربسر

Чу наздики гаштанд дар марғзор

سپردند او را بفرهنگیان

Хашоёр хуш дид он лолаи зор

ز بی دانشی او نیابد زیان

Чамани сбзўи гулҳои алвон ӯ

چو شد چهارده ساله آن جوان

Равон тоза дорад ҳамеи машки бӯ

بیاموختندش ز تیر و کمان

Тароват гузидааст баҳор

ز شمشیر و گرز و زتیر و سپر

Фараҳ бахш гаштааст он марғзор

سواری و میدان گوی و هنر

Дар атрофи он гилаи оҳӯон

هم از بزم و از رزم و از کارزار

Равонанду шодобу бозии кунон

ز اسب و سواری ز کار شکار

Хашоёри дунболашони асби тохт

چو شد نوزده ساله آن نوجوان

Яке оҳӯии нари нишонаи бсохт

یکی نام داری شد اندر جهان

Нишон кард паҳлавии оҳӯии нар

چو شد عید نوروز و آمد بهار

Кашидӣ камон тир омад чу пар

خشایار بنمود قصد شکار

Фурӯ рафт то пари бпҳлўӣ ӯ

بنزد پدر شد جوان پور شاه

Хашоёр чун тохтии сӯй ӯ

زمین داد بوسه چو در بارگاه