Ғбод аз бар тахт заррин нишаст

غباد از بر تخت زرین نشست

Ба ҳрқли яке сахт паймон бибаст

به هرقل یکی سخت پیمان ببست

Ҳрони шорсонии зободи бум

هرآن شارسانی زآباد بوم

Ки бигрифта бади хусрав аз малики рӯм

که بگرفته بد خسرو از ملک روم

Ба ҳамроҳии чӯби дори Масеҳ

به همراهی چوب دار مسیح

Ки оварад сарбори баҳри мзиҳ

که آورد سربار بهر مزیح

Ба қайсари ҳамаи боз пас дод ва гуфт

به قیصر همه باز پس داد و گفت

Казин пас набошем бо ранҷи ҷуфт

کزین پس نباشیم با رنج جفت

Зоирон сипаҳ шуд тиҳии Мисру рӯм

زایران سپه شد تهی مصر و روم

Ба сари ахтари бади ҳаме гашт шавам

به سر اختر بد همی گشت شوم

Взони пас сроўрди рӯзи падар

وزآن پس سرآورد روز پدر

Ки нопоки зодаи бади он бдгҳр

که ناپاک زاده بد آن بدگهر

Бикушт он бародараши мардонаи ном

بکشت آن برادرش مردانه نام

Ки сирои фархунда будяш моам

که سیرای فرخنده بودیش مام

Ки хусрав варо карда буд ҷонишин

که خسرو ورا کرده بود جانشین

Ба зиндони ҳаме буд шируияи зин

به زندان همی بود شیرویه زین

Бародари бад ӯро ҳамеи бисту чор

برادر بد او را همی بیست و چار

Сроўрд бар ҷумлагии рӯзгор

سرآورد بر جملگی روزگار

Наомад барӣни кори шаш моҳи боз

نیامد براین کار شش ماه باز

Ки ӯ низ омад замонаши фароз

که او نیز آمد زمانش فراز

Зрўмии бзод ва ба шавамӣ бамурд

زرومی بزاد و به شومی بمرد

Ҳамон тахти шоҳии писарро супурд

همان تخت شاهی پسر را سپرد