Чу баҳромро бахти баргашти сахт
چو بهرام را بخت برگشت سخت
Ҷаҳони ҷӯии хусрави баромад ба тахт
جهان جوی خسرو برآمد به تخت
Ҳамаи хайма ӣ ӯ ба тороҷи барад
همه خیمه ی او به تاراج برد
Занони варои баҳри омоҷи барад
زنان ورا بهر آماج برد
Сипаҳро надод ӯ ба ҷон зинҳор
سپه را نداد او به جان زینهار
Баровард аз ҷони эшон дамор
برآورد از جان ایشان دمار
Ба рӯмӣ сипаҳ дод бисёр зар
به رومی سپه داد بسیار زر
Парастору динору ганҷу гуҳар
پرستار و دینار و گنج و گهر
ЗгФтор ӯро диҳиш буд ба
زگفتار او را دهش بود به
Ки мегуфт бар ҷои ободи зиҳ
که می گفت بر جای آباد زه
Чу эшон сӯии рӯми рафтанди боз
چو ایشان سوی روم رفتند باز
Наоне ҳамеи ҷангро кард соз
نهانی همی جنگ را کرد ساز
Таба кард Густаҳму банди вай ро
تبه کرد گستهم و بند وی را
Барафрошт брзину крдўӣ ро
برافراشت برزین و کردوی را
Хабар омад ӯро ки қайсар бамурд
خبر آمد او را که قیصر بمرد
Замину замони дайгариро супурд
زمین و زمان دیگری را سپرد
Бикуштанд мӯрисро рӯмён
بکشتند موریس را رومیان
Шаҳаншоҳ нўко шуд аз он миён
شهنشاه نوکا شد از آن میان
Фиристод наздики хусрави нисор
فرستاد نزدیک خسرو نثار
Басии ҳадяу гавҳари шоҳвор
بسی هدیه و گوهر شاهوار
НпзрФту орндгонро нахонд
نپذرفت و آرندگان را نخواند
Вази он пас сӯии рӯм лашкар баранд
وز آن پس سوی روم لشکر براند
Сӯй Алҷазӣра биёмад нахуст
سوی الجزیره بیامد نخست
Азуи лашкар рӯм гардид суст
ازو لشکر روم گردید سست
Сипаҳдор шуд кушта дар ҷанги боз
سپهدار شد کشته در جنگ باز
Ки жермани номи он сарфароз
که ژرمن نام آن سرفراز
Сипас бар даризоии шати Фурот
سپس بر درازای شط فرات
Ба даст андар оварад мустаҳкамот
به دست اندر آورد مستحکمات
Ба наздики доро ки бади даври даст
به نزدیک دارا که بد دور دست
Дигар бораи рӯмии сипаҳро шикаст
دگر باره رومی سپه را شکست
Ҳамаи лашкари рӯмро кард асир
همه لشکر روم را کرد اسیر
Ҳамаи кишвар ва бум оварад зер
همه کشور و بوم آورد زیر
Збғдод то пеши дарёии рӯм
زبغداد تا پیش دریای روم
Таба кард он марзу ободи бум
تبه کرد آن مرز و آباد بوم
Саросари ҳамаи хоки лейдӣу шом
سراسر همه خاک لیدی و شام
Шуд аз хӯни рӯмии сипаҳи лаъли фом
شد از خون رومی سپه لعل فام
Збитиниаҳ то ба аскндрўн
زبیتینیه تا به اسکندرون
Ҳамеи сӯхти шаҳру ҳамеи рехти хӯн
همی سوخت شهر و همی ریخت خون
Ба шаҳри одс кушта шуд сржиўс
به شهر آدس کشته شد سرژیوس
Ба тороҷ рафт он ҳамаи коподўс
به تاراج رفت آن همه کاپادوس
Дигар соли сарбор дар Ӯршалӣм
دگر سال سربار در اورشلیم
Клисоиёнро бузад бар ду ним
کلیساییان را بزد بر دو نیم
Салиби масеҳо ба тороҷи барад
صلیب مسیحا به تاراج برد
Ҳам аз ҷослиқони басии боҷи барад
هم از جاثلیقان بسی باج برد
Чу хусрав ба рӯмии ҷаҳон танг кард
چو خسرو به رومی جهان تنگ کرد
Дигар раҳи сӯии Миср оҳанг кард
دگر ره سوی مصر آهنگ کرد
Зсўдони бчопид то шҳртб
زسودان بچاپید تا شهرتب
Ба Искандарияи ҷаҳони сохт шаб
به اسکندریه جهان ساخت شب
Дигар сол кард ӯ сипоҳии равон
دگر سال کرد او سپاهی روان
Кушояди магари шаҳри шолсдўон
گشاید مگر شهر شالسدوان
Сипаҳдори сооси гирди далер
سپهدار ساآس گرد دلیر
Ки дар ҷанги кундии сари нари шер
که در جنگ کندی سر نر شیر
Магари номи сооси шоҳуи бадӣ
مگر نام ساآس شاهو بدی
Басии саркашу тунду бдхўи бадӣ
بسی سرکش و تند و بدخو بدی
Ба шаҳнома хондаст ӯро гуроз
به شهنامه خواند است او را گراز
Ва ё худ фаромин бо кому ноз
و یا خود فرامین با کام و ناز
Чу соос омад ба шолсдўон
چو ساآس آمد به شالسدوان
Азуи рӯмёнро зтн шуд равон
ازو رومیان را زتن شد روان
Ки он шаҳри наздики потхт буд
که آن شهر نزدیک پاتخت بود
Ба ҳрқли ҳамаи корҳо сахт буд
به هرقل همه کارها سخت بود
Ба заврақи здрё гузар ме намӯд
به زورق زدریا گذر می نمود
Басӣ гуфт сооси ялро дуруд
بسی گفت ساآس یل را درود
Ба лоба аз ӯ оштии хостӣ
به لابه از او آشتی خواستی
Забонро ба хӯбӣ биёростӣ
زبان را به خوبی بیاراستی
Чунин то ки он номвар нарм шуд
چنین تا که آن نامور نرم شد
Абои ҳрқлши дӯстӣ гарм шуд
ابا هرقلش دوستی گرم شد
Равон кард соосро назд шоҳ
روان کرد ساآس را نزد شاه
Або чанд тан бо сарони сипоҳ
ابا چند تن با سران سپاه
Чу соос омад бар шаҳриёр
چو ساآس آمد بر شهریار
Миёни сарон хусраваш кард хор
میان سران خسروش کرد خوار
Бифармуд то зинда кандандаш пӯст
بفرمود تا زنده کندندش پوست
Ки бо қайсар рӯм гаштааст дӯст
که با قیصر روم گشته است دوست
Фиристод сарборро ҷой ӯ
فرستاد سربار را جای او
Ки касрӣ надонист ҳамтоӣ ӯ
که کسری ندانست همتای او
Бадв гуфт рӯи оташии брФрўз
بدو گفت رو آتشی برفروز
Ҳамаи шаҳр Константиния бисӯз
همه شهر قسطنطنیه بسوز
Гуроз андар омад ба шолсдўон
گراز اندر آمد به شالسدوان
Ба астнбл омад аз онҷои давон
به استنبل آمد از آنجا دوان
Барошуфта ҳрқли азин достон
برآشفته هرقل ازین داستان
Ки дид ӯ ҳамаи кори хусрави ситон
که دید او همه کار خسرو ستان
Яке лашкар орост аз баҳри ҷанг
یکی لشکر آراست از بهر جنگ
Зумуррадони номии рӯму фаранг
زمردان نامی روم و فرنگ
Басӣҷед бар ҷанги Эрони замин
بسیجید بر جنگ ایران زمین
Замин танг кард аз саворони кин
زمین تنگ کرد از سواران کین
Давон рафт то сӯии арминиаҳ
دوان رفت تا سوی ارمینیه
Ҳам аз тормси сӯии албониаҳ
هم از تارمس سوی البانیه
Ҳамон шаҳри гонзокро бргшўд
همان شهر گانزاک را برگشود
Ба отрптн анд оварад дӯд
به آترپتن اند آورد دود
Худогоҳ бехусрав аз ин газанд
خودآگاه بی خسرو از این گزند
Нишаста ба оромгоҳи арҷманд
نشسته به آرامگاه ارجمند
Бути дили навоз ва май хуши гўор
بت دل نواز و می خوش گوار
Парастед ва огаҳ набӯдӣ зкор
پرستید و آگه نبودی زکار
Чу аз кори ҳрқл хабар ёфт шоҳ
چو از کار هرقل خبر یافت شاه
Ки танг оварад ҳар сӯи сипоҳ
که تنگ آورد هر سو سپاه
Фиристод сӯяши сипоҳии далер
فرستاد سویش سپاهی دلیر
Ки рӯмӣ магар ояд аз ҷанги сайр
که رومی مگر آید از جنگ سیر
Вале номвари ҳрқли ҷангҷӯӣ
ولی نامور هرقل جنگجوی
Баҳри сӯи зхўн андар оварад ҷӯй
بهر سو زخون اندر آورد جوی
Розотси даровард ӯ кушта шуд
رازاتس درآورد او کشته شد
Сипаҳро ҳамаи рӯз баргашта шуд
سپه را همه روز برگشته شد
Бикуштанд худнизи Сорои блок
بکشتند خودنیز سارا بلاک
Ҳамон гирди соӣис бетарсу бок
همان گرد سائیس بی ترس و باک
Ва аз он ҷо ҳаме рафт то Тисфун
و از آن جا همی رفت تا تیسفون
Ҳамаи даштро кард дарёии хӯн
همه دشت را کرد دریای خون
Чу хусрав чунон дид бркошт рӯй
چو خسرو چنان دید برکاشت روی
Ба шаҳр слўсӣ шуд ороми ҷӯй
به شهر سلوسی شد آرام جوی
Ҳамеи оштии ҷусти қайсари зи шоҳ
همی آشتی جست قیصر ز شاه
Вале шаҳ наме ҷуст бар сулҳи роҳ
ولی شه نمی جست بر صلح راه
Аз ин рӯй сарбор будӣ ба рӯм
از این روی سربار بودی به روم
Нишаста далеронаш бар марзу бум
نشسته دلیرانش بر مرز و بوم
Вази он рӯй ҳрқл дар Эрони диёр
وز آن روی هرقل در ایران دیار
Ҳаме танг бигирифт бар шаҳриёр
همی تنگ بگرفت بر شهریار
Бар ин гӯнаи афзуд ҳар рӯзи кин
بر این گونه افزود هر روز کین
Нёсуд аз ҷанг рӯй замин
نیاسود از جنگ روی زمین
Ба ганҷи шаҳии худ дигар зар намонад
به گنج شهی خود دگر زر نماند
Ба овардгаи ҳеҷ лашкар намонад
به آوردگه هیچ لشکر نماند
Бузургони яке анҷуман сохтанд
بزرگان یکی انجمن ساختند
Пас ӯро зшоҳии биндохтнд
پس او را زشاهی بینداختند
Нишонданд шируияро ҷой ӯ
نشاندند شیرویه را جای او
Ки ӯ буд фарзанди волоӣ ӯ
که او بود فرزند والای او
Магари ном будяш фаррухи ғбод
مگر نام بودیش فرخ غباد
Каз ӯ малики Эрон ҳама шуд ба бод
کز او ملک ایران همه شد به باد