Зиҳии асри оҷомёни сутург

زهی عصر آجامیان سترگ

Ки ҷамшед будӣ барояшони бузург

که جمشید بودی برایشان بزرگ

Азу Фрҳӣ ёфт кори ҷаҳон

ازو فرهی یافت کار جهان

Ки ӯ бади имаҳи пӯри виўонҷҳон

که او بد یمه پور ویوانجهان

Аз оҷоми мондаи аҷами ёдгор

از آجام مانده عجم یادگار

Ба ойини ҷам зинда шуд рӯзгор

به آیین جم زنده شد روزگار

Кунад занаду Авестои бад-ӣни замзама

کند زند و اوستا بدین زمزمه

Ки аўрмзд гуфт сухан бо имаҳ

که اورمزد گفت سخن با یمه

Раҳонед қавми худ аз змҳрир

رهانید قوم خود از زمهریر

Ки буданд дар дашти ореи асир

که بودند در دشت آری اسیر

Бензад касе каз хирад огаҳ аст

بنزد کسی کز خرد آگه است

Ҳамоно имаҳи пӯр виўонгаҳ аст

همانا یمه پور ویوانگه است

Хушо он шиўи номбурдори шоҳ

خوشا آن شیو نامبردار شاه

Ки мезист бар кӯҳсори сиёҳ

که می زیست بر کوهسار سیاه

Ки доно Каюмарс ме хондаш

که دانا کیومرث می خواندش

Магари зинда ӣ ҷовдон донадаш

مگر زنده ی جاودان داندش

Ҳамон ҳўрФхшод азу шуд падед

همان هورفخشاد ازو شد پدید

Ки бади номи он шоҳ ар пок шед

که بد نام آن شاه ار پاک شید

Ту эй хоки Эрони анбари сиришт

تو ای خاک ایران عنبر سرشت

Хунаки он ки андари ту бади зрдҳшт

خنک آن که اندر تو بد زردهشت

Ки Идрӣсу ҳирмиси бади он номдор

که ادریس و هرمس بد آن نامدار

Ба гетӣаст ҳикмат аз он ёдгор

به گیتی است حکمت از آن یادگار

Азу Фрҳӣ ёфт рӯй замин

ازو فرهی یافت روی زمین

Ки ӯ буд Ҳушанг бо доду дайн

که او بود هوشنگ با داد و دین

Азу монад ойини ҷашни сада

ازو ماند آیین جشن سده

Падедори азуи гашти оташкада

پدیدار ازو گشت آتشکده

Ҳамон нома ӣ осмонӣ азуаст

همان نامه ی آسمانی ازوست

Ки мӯбад ҳаме хондаш занад ва ӯст

که موبد همی خواندش زند و اوست

Падедор карда раҳи бандагӣ

پدیدار کرده ره بندگی

Муроот карда ҳақи зиндагӣ

مراعات کرده حق زندگی

Чаҳ хуш гуфт парвизи шоҳи киё

چه خوش گفت پرویز شاه کیا

Чу бо қайсар рӯм зад кимиё

چو با قیصر روم زد کیمیا

Ки моро зи дайни куҳан нанг нест

که ما را ز دین کهن ننگ نیست

Ба гетӣ ба аз дайн Ҳушанг нест

به گیتی به از دین هوشنگ نیست

Ҳама роҳ додасту ойини меҳр

همه راه دادست و آیین مهر

Назар кардани андари шумори сипеҳр

نظر کردن اندر شمار سپهر