Ба шукри ҳақ ки кунад шукри ҳақи стоиӣ ро

به شکر حق که کند شکر حق ستایی را

Касе чаҳ шукр кунад неъмати худоӣ ро

کسی چه شکر کند نعمت خدایی را

Чаҳ кибриёст надонам зи малик то малакӯт

چه کبریاست ندانم ز ملک تا ملکوت

Чаҳ Фсҳтасту фазои малики кибриёе ро

چه فسحت است و فضا ملک کبریایی را

Камоли ҳикмат ӯ мекунад бенот набот

کمال حکمت او میکند بنات نبات

Дар ИМАоти замини нутфаи самое ро

در امهات زمین نطفه سمایی را

Барои равшании хонаи дил аз дида

برای روشنی خانه دل از دیده

Наад бароаи назари чашми равшаноӣ ро

نهد براه نظر چشم روشنایی را

Хаттӣ кашида биногваши глрхон аз машк

خطی کشیده بناگوش گلرخان از مشک

Ки гӯ шимол диҳад нофаи хтоиӣ ро

که گو شمال دهد نافه ختایی را

Диҳад ба гӯш чу гули шеваи сухани чинӣ

دهد به گوش چو گل شیوه سخن چینی

Ба мурғ нотиқа бахшад сухани сарое ро

به مرغ ناطقه بخشد سخن سرایی را

зи боғи оризи хубони бсиди дили ҳрсў

ز باغ عارض خوبان بصید دل هرسو

Наад зи сунбули мӯи доми дилрабое ро

نهد ز سنبل مو دام دلربایی را

Ба длгшоиӣ булбул баровард аз хок

به دلگشایی بلبل برآورد از خاک

Гулӣ ки об диҳад боғи длгшоиӣ ро

گلی که آب دهد باغ دلگشایی را

Ба шаҳди ҳикмат ӯ аз паии шФоءолнос

به شهد حکمت او از پی شفاءالناس

Табиби наҳли баради марҳами шифоӣ ро

طبیب نحل برد مرهم شفایی را

Фатилаи маи навро чароғ бадар кунад

فتیله مه نو را چراغ بدر کند

Ба шамъ меҳр диҳад нур ма физойӣ ро

به شمع مهر دهد نور مه فزایی را

Ба зарраи чеҳра коҳӣ диҳад зи партави меҳр

به ذره چهره کاهی دهد ز پرتو مهر

Ба офтоб диҳад меҳри каҳрабое ро

به آفتاب دهد مهر کهربایی را

Касе ки бар дар ӯ давлат гадоӣ ёфт

کسی که بر در او دولت گدایی یافت

Куҷои бшоҳӣ олам диҳад гадоӣ ро

کجا بشاهی عالم دهد گدایی را

Бмлк ҳар ду ҷаҳони ғайр ӯ надорад роҳ

بملک هر دو جهان غیر او ندارد راه

Ки ғайр азу насазад малики подшоиӣ ро

که غیر ازو نسزد ملک پادشایی را

Бузургвори худоё ба мубталоёни даҳ

بزرگوار خدایا به مبتلایان ده

Ки ҷуз ту нест давои мубталое ро

که جز تو نیست دوا مبتلایی را

Табиб агар бидиҳад доруии шифои бахше

طبیب اگر بدهد داروی شفا بخشی

Шифои ту диҳии доруии шифоӣ ро

شفا تو دهی داروی شفایی را

Тани шикаста агар мумиёе аш судаст

تن شکسته اگر مومیایی اش سودست

Ба дил шикаста чикораст мумиёе ро

به دل شکسته چکارست مومیایی را

Ба пеши тири қазои ту чора ҷон сипараст

به پیش تیر قضای تو چاره جان سپرست

Сипар чикор кунад новаки қазоӣ ро

سپر چکار کند ناوک قضایی را

Дило з чун ва чаро дам мазан дарин Машҳад

دلا ز چون و چرا دم مزن درین مشهد

Ки роҳ нест дар ӯ чунӣ ва чарое ро

که راه نیست در او چونی و چرایی را

Суҷуди қибла ҷон кун бадваст рӯй овар

سجود قبله جان کن بدوست روی آور

Чаҳ рӯ бхок наҳй саҷдаи риёе ро

چه رو بخاک نهی سجده ریایی را

Туро бақадр қадами каъбаи сар фароз кунад

ترا بقدر قدم کعبه سر فراز کند

Чаҳ узр ланг биорӣ шикастаи пое ро

چه عذر لنگ بیاری شکسته پایی را

Сафои къаҳ чаҳ хоҳии дилат чаҳ дарёбад

صفای کعه چه خواهی دلت چه دریابد

Нахуст аз оина бизадой бесафойӣ ро

نخست از آینه بزدای بی صفایی را

Бароаи каъбаи ҷони сар ба ҷои пои буна

براه کعبه جان سر به جای پای بنه

Рӯи мадори зи пои узри норавое ро

رو مدار ز پا عذر ناروایی را

Ба байни азизии тақво ки нафаси хеши бзр

به بین عزیزی تقوی که نفس خویش بزر

Фурухт Юсуф ва нафурухт порсое ро

فروخت یوسف و نفروخت پارسایی را

зи нафас бад нашӯй мтмин ки дар хобаст

ز نفس بد نشوی مطمین که در خوابست

Ки аждаҳо накунад тарки аждаҳое ро

که اژدها نکند ترک اژدهایی را

Марв бихоб ки дуздон чаҳ корвон гиранд

مرو بخواب که دزدان چه کاروان گیرند

Дигар бихоб набинад касе раҳоӣ ро

دگر بخواب نبیند کسی رهایی را

Мгири инс чу ваҳшии бхўишу бегона

مگیر انس چو وحشی بخویش و بیگانه

Бҳичкс магушо чашми ошноӣ ро

بهیچکس مگشا چشم آشنایی را

Наҳуфтаи мейри дарин дори малик ва чун Мансур

نهفته میر درین دار ملک و چون منصور

Ба дори ҷилваи мадаи нақши худнамое ро

به دار جلوه مده نقش خودنمایی را

зи марг ғам нахурд ҳаркии тарк хеш кунад

ز مرگ غم نخورد هرکه ترک خویش کند

Ки марги ид буд ошиқи фидойӣ ро

که مرگ عید بود عاشق فدایی را

зи мо ва ман бигузар зонка қудсён гӯйанд

ز ما و من بگذر زانکه قدسیان گویند

Ки хокёни бача даъвӣ кунанд мое ро

که خاکیان بچه دعوی کنند مایی را

зи фақр ҳар ки ғанӣ шуд зи ғайр мустағнӣ аст

ز فقر هر که غنی شد ز غیر مستغنی است

Чаҳ эҳтиёҷ ба ғайраст кӣмёӣ ро

چه احتیاج به غیر است کیمیایی را

Барои дом гадоӣ гирифтам эй аббос

برای دام گدایی گرفتم ای عباس

Ҳазор рахна кунӣ ин куҳани қабое ро

هزار رخنه کنی این کهن قبایی را

зи ҳирс сайр нагардӣ агар бдоми оре

ز حرص سیر نگردی اگر بدام آری

Биҷои мурғи ҳавои зарраи ҳавоӣ ро

بجای مرغ هوا ذره هوایی را

Ту дар сарои ҷаҳон чун накарда ӣӣ корӣ

تو در سرای جهان چون نکرده یی کاری

Чаҳ музди митлбии нақди он сарое ро

چه مزد میطلبی نقد آن سرایی را

Гули ҷавонят аз ёди барда чун булбул

گل جوانیت از یاد برده چون بلبل

Хазони перӣ ,у умед бенавое ро

خزان پیری، و امید بی نوایی را

Ту мурдаи дил ки шӯии зинда аз дами ное

تو مرده دل که شوی زنده از دم نایی

Аҷаб ки сувар нахонӣ сафири ное ро

عجب که صور نخوانی صفیر نایی را

Махӯр шароб ки пӯшади ғамат на дафъ кунад

مخور شراب که پوشد غمت نه دفع کند

Бихӯр сайқал май занги ғами зудоӣ ро

بخور صیقل می زنگ غم زدایی را

Макун боби бақои такяи ҳам ки боди фано

مکن بآب بقا تکیه هم که باد فنا

Сириштааст дар ӯ гирд беБақоӣ ро

سرشته است در او گرد بی بقایی را

Ҳазор соли вафои умри Нӯҳ агарчӣ намӯд

هزار سال وفا عمر نوح اگرچه نمود

Намӯд оқибати аламр бевафое ро

نمود عاقبت الامر بی وفایی را

Ту ҳам з шеър мазан лофи аҳлӣ ва бишнос

تو هم ز شعر مزن لاف اهلی و بشناس

Камоли анварӣу саъдӣу сенае ро

کمال انوری و سعدی و سنایی را

Агарчӣ гавҳари махзани босам ва таърих аст

اگرچه گوهر مخزن باسم و تاریخ است

Ки мехирад биҷавии ин дар баҳоӣ ро

که میخرد بجوی این در بهایی را

Бузургвори худоёи зи лутфи худ бар мо

بزرگوار خدایا ز لطف خود بر ما

Мгири ҳарза дароеу ҳарза рое ро

مگیر هرزه درایی و هرزه رایی را

Агарчӣ хизмат мо нест дар хури раҳмат

اگرچه خدمت ما نیست در خور رحمت

зи мо дареғ макун раҳмати атое ро

ز ما دریغ مکن رحمت عطایی را