Шоҳи Наҷаф ки гавҳар баҳр аноятаст
شاه نجف که گوهر بحر عنایتست
Чун баҳри бекарони карамаш бе ниҳоятаст
چون بحر بیکران کرمش بی نهایتست
Бо ҳар набӣ ки буд бмънии рафиқ буд
با هر نبی که بود بمعنی رفیق بود
Сари ниҳон ки мишнўӣ ин ҳикоятаст
سر نهان که میشنوی این حکایتست
Бар дӯши офтоби рисолати ниҳодаи пой
بر دوش آفتاب رسالت نهاده پای
Бингар ки пояи шарафаш то чаҳ ғоятаст
بنگر که پایه شرفش تا چه غایتست
ӯро расад ки поя қадараш кунад баланд
او را رسد که پایه قدرش کند بلند
Каши офтоб соя нишин зер роятаст
کش آفتاب سایه نشین زیر رایتست
Меҳри нигини муъмин ва тарсост меҳри шоҳ
مهر نگین مومن و ترساست مهر شاه
Дар санги хораи меҳри алиро сироятаст
در سنگ خاره مهر علی را سرایتست
Бо шаҳсавори арши бмъроҷи сари ҳақ
با شهسوار عرش بمعراج سر حق
Онкас ки ҳамАннан шуда шоҳ вилоятаст
آنکس که همعنان شده شاه ولایتست
Хуршед дар шараф ба улуввааш куҷо расад
خورشید در شرف به علوش کجا رسد
Кӯ дар нҳоини шарафи ин дар бдоитст
کو در نهاین شرف این در بدایتست
Шоҳони раият аз раҳ қадаранд ва шоҳ ӯст
شاهان رعیت از ره قدرند و شاه اوست
Шоҳӣ ки бо раияти худ дар риоятаст
شاهی که با رعیت خود در رعایتست
Пеши ғроши қиссаи рустами фасонаи ист
پیش غراش قصه رستم فسانه ایست
Шаҳнома аз ҳикоят ӯ як ривоятаст
شهنامه از حکایت او یک روایتست
Фармӯдааст шоҳи русули онкӣ дар калом
فرموده است شاه رسل آنکه در کلام
Шарҳи набувваташ бтФосил оятаст
شرح نبوتش بتفاصیل آیتست
Ман шаҳри илму шоҳи вилоят дар манаст
من شهر علم و شاه ولایت در منست
Дарёб онкии шаҳр қзин вилоятаст
دریاب آنکه شهر قزین ولایتست
Дар сари ин сухани дили нодон куҷо расад
در سر این سخن دل نادان کجا رسد
Кин дар кушода бар дил соҳиб дироятаст
کاین در گشاده بر دل صاحب درایتست
Шоҳои ниҳону фош туе шуд сухани сариҳ
شاها نهان و فاش تویی شد سخن صریح
Васфи туро чаҳ ҳоҷати рамзу кноитст
وصف ترا چه حاجت رمز و کنایتست
Ҳаркас ки бохти баҳри ту ҷони мужда аш расед
هرکس که باخت بهر تو جان مژده اش رسید
Косўдаҳи шӯ ки ҷинати ҷовиди ҷоитст
کآسوده شو که جنت جاوید جایتست
Шайтони сифат касе ки наёрад суҷуди ту
شیطان صفت کسی که نیارد سجود تو
Дар тавқи лаънати абадӣ зин ҷиноятаст
در طوق لعنت ابدی زین جنایتست
Ҷони мухолифат ки кироманд зист нест
جان مخالفت که کرامند زیست نیست
Дар зери бори тан чу хар бе кроитст
در زیر بار تن چو خر بی کرایتست
Шери ҳақии кят назар уфтад ба шери чарх
شیر حقی کیت نظر افتد به شیر چرخ
ӯрои нигоҳӣ аз саг Кувайт кифоятаст
اورا نگاهی از سگ کویت کفایتست
Хуршед бо вуҷӯди ту аксӣ дар оина аст
خورشید با وجود تو عکسی در آینه است
Ҳеҷаш вуҷӯд нест ки маҳзи ароитст
هیچش وجود نیست که محض ارایتست
Шоҳои саги туам чаҳ шикоят кунам зи чарх
شاها سگ توام چه شکایت کنم ز چرخ
Бо шукри неъмати ту чаҳ ҷой шикоятаст
با شکر نعمت تو چه جای شکایتست
Аҳлии шикастагар з фалак шуд чаҳ ғам буд
اهلی شکسته گر ز فلک شد چه غم بود
Кӯро зи мумиёе лутфат ҳимоятаст
کو را ز مومیایی لطفت حمایتست
Ҳаргиз набӯд аз фалакаши чашми илтифот
هرگز نبود از فلکش چشم التفات
ӯрои зи илтифоти ту чашм аноятаст
اورا ز التفات تو چشم عنایتست
Бошад ки рӯз ҳашар шавад раҳнамои мо
باشد که روز حشر شود رهنمای ما
Нури муҳаббатат ки чароғ ҳидоятаст
نور محبتت که چراغ هدایتست