эй акс аз офтоби туро ҳамбар оина

ای عکس از آفتاب ترا همبر آینه

Касро чаҳ ҳад ки тез бинад дар оина

کس را چه حد که تیز بیند در آینه

Чун акси худ дар оинаи бинӣу лаби газӣ

چون عکس خود در آینه بینی و لب گزی

ӯ ҳам з дидан ту газад лаб дар оина

او هم ز دیدن تو گزد لب در آینه

Исои намояд аз фалаки обгинаи ранг

عیسی نماید از فلک آبگینه رنگ

Чун партави ҷамол ту уфтад дар оина

چون پرتو جمال تو افتد در آینه

Тасхири акс рӯй ту ойӣна кард аз он

تسخیر عکس روی تو آیینه کرد از آن

Дар шиша кардааст парии роҳри оина

در شیشه کرده است پری راهر آینه

Ойӣна шуд зи акси ту бтхонаҳи аиснм

آیینه شد ز عکس تو بتخانه ایصنم

Гар боварат змн нашавад бингар оина

گر باورت زمن نشود بنگر آینه

Акси рахт чу шамъ бирав афканд шавад

عکس رخت چو شمع برو افکند شود

Дар васфи рӯати шамъи забоновар оина

در وصف روت شمع زبان آور آینه

Суханаши гулӯи мгир ки тарсами зи акси ту

سخنش گلو مگیر که ترسم ز عکس تو

Хунаш бирав фитад чу гули аҳмари оина

خونش برو فتد چو گل احمر آینه

Чун бӯса хоҳам аз ту ҷавобати биҷуз на нест

چون بوسه خواهم از تو جوابت بجز نه نیست

Якбор ҳам бигӯӣ ҷавобии вари оина

یکبار هم بگوی جوابی ور آینه

Аз акси оташини рух ва аз барқи ҳасани ту

از عکس آتشین رخ و از برق حسن تو

Гӯйӣ ки машъалӣаст пар аз ахгари оина

گویی که مشعلی است پر از اخگر آینه

Чун қиссаи мусаввири чин ва фарангӣ аст

چون قصه مصور چین و فرنگی است

Даъвӣ чаҳ мекунад бтў эй дилбари оина

دعوی چه میکند بتو ای دلبر آینه

Аз нақши хату лаби ҳамчуи шукрат

از نقش خط و لب همچو شکرت

Чун тӯтӣаст дар даҳанаши шукри оина

چون طوطی است در دهنش شکر آینه

зи он рӯй оташину сари зулфи анбарин

ز آن روی آتشین و سر زلف عنبرین

Дӯди дилаши басар шуда чун миҷмари оина

دود دلش بسر شده چون مجمر آینه

Доғи турои бнохни худ тоза тар кунам

داغ ترا بناخن خود تازه تر کنم

Зин ба ки дид сайқаларо дар хури оина

زین به که دید صیقله را در خور آینه

Доими чароғи дидаи з рӯй ту равшан аст

دایم چراغ دیده ز روی تو روشن است

Чун аз фурӯғи сарвари дайнпарвар оина

چون از فروغ سرور دین پرور آینه

Фархундаи боди талъати шаҳ каз ҷамол ӯ

فرخنده باد طلعت شه کز جمال او

Шуд нури бахши ҳамчуи шаҳи ховари оина

شد نور بخش همچو شه خاور آینه

Райш назар бачарх фикандааст аз онҳким

رایش نظر بچرخ فکنده است از آنحکیم

Созад барои ҳоли ту худ ахтари оина

سازد برای حال تو خود اختر آینه

Чун ӯ назод модари гетӣ ва мисли ӯ

چون او نزاد مادر گیتی و مثل او

Зоида ҳам намешавад ало дар оина

زاییده هم نمی شود الا در آینه

То дар диёри душманаш оташ занад фалак

تا در دیار دشمنش آتش زند فلک

Тобад чу офтоби зи Искандари оина

تابد چو آفتاب ز اسکندر آینه

Аз туфи хӯни душману гирд саманд ӯст

از تف خون دشمن و گرد سمند اوست

Гардун агар з занг шудаш ахзари оина

گردون اگر ز زنگ شدش اخضر آینه

Бисёр кӯфти оҳани сард ва нашуд чу наъл

بسیار کوفت آهن سرد و نشد چو نعل

Каши рӯ наад бзири сами ашқри оина

کش رو نهد بزیر سم اشقر آینه

эй аз ҷамолати оинаи сӯрати ошкор

ای از جمالت آینه صورت آشکار

Ваии сӯрати ҷамоли турои мазҳари оина

وی صورت جمال ترا مظهر آینه

Бо равшании рои ту аз шарм меравад

با روشنی رای تو از شرم میرود

Ахгари сифати бпрдаҳи хокистари оина

اخگر صفت بپرده خاکستر آینه

Гар тӯтӣии зи хайли ту парво кунад бирав

گر طوطیی ز خیل تو پروا کند برو

Зон хуррамӣ сазад ки براردи пари оина

زان خرمی سزد که برآرد پر آینه

Гар бути намои баъд ту гардад шавад хароб

گر بت نما بعد تو گردد شود خراب

Дар икнФс чу бткдаҳи ховари оина

در یکنفس چو بتکده خاور آینه

Ояд бичишам хасми ту хуршеди тоби дор

آید بچشم خصم تو خورشید تاب دار

Чун бо шарари зи кӯраи оҳангари оина

چون با شرر ز کوره آهنگر آینه

Пеши ту зарди рӯу забун ҳамчунон буд

پیش تو زرد رو و زبون همچنان بود

Хасми ту гар кунад бмсл аз зари оина

خصم تو گر کند بمثل از زر آینه

Мислати надид чархи куҳан гарчи пеши чашм

مثلت ندید چرخ کهن گرچه پیش چشم

Айнаки сифати ниҳодаи зи моҳу хури оина

عینک صفت نهاده ز ماه و خور آینه

Бо офтоб рӯй тугар рӯ бирав шавад

با آفتاب روی تو گر رو برو شود

Гардад чу маи гудохтаи сартосари оина

گردد چو مه گداخته سرتاسر آینه

Дар ё дило гудохта шуд гавҳари дилам

در یا دلا گداخته شد گوهر دلم

То сохоми зи баҳри ту аз гавҳари оина

تا ساخام ز بهر تو از گوهر آینه

з ойӣна пресс сӯрати ҳолам ки равшан аст

ز آیینه پرس صورت حالم که روشن است

Гарчи чу нома нест сухани густари оина

گرچه چو نامه نیست سخن گستر آینه

Аз гавҳараст оинаи бикри шеъри ман

از گوهرست آینه بکر شعر من

Касро надоди дасти азин хуштар оина

کس را نداد دست ازین خوشتر آینه

Ойӣнаи рӯи сифеди азин шеъри гашту кас

آیینه رو سفید ازین شعر گشت و کس

Чун ман сифед рӯ накунад дигари оина

چون من سفید رو نکند دیگر آینه

Хасми ин савод шеър наёрад бичишам аз он

خصم این سواد شعر نیارد بچشم از آن

Каши мехи дидаҳост дрўиксри оина

کش میخ دیده هاست درویکسر آینه

Аҳлӣ ки шеъри равшанаши ойӣна дил аст

اهلی که شعر روشنش آیینه دل است

Шуд бар дуои ҷони туонаш раҳбари оина

شد بر دعای جان توانش رهبر آینه

То нави арӯси меҳр буд бар канори чарх

تا نو عروس مهر بود بر کنار چرخ

То чархро буд замаи анвори оина

تا چرخ را بود زمه انوار آینه

ё раб ки бод дар кафи машшотаи қазо

یا رب که باد در کف مشاطه قضا

Аз офтоби зоти ту то маҳшари оина

از آفتاب ذات تو تا محشر آینه