Куҳани доғи ҷигарро тоза месозад магари лола

کهن داغ جگر را تازه می‌سازد مگر لاله

Ки аз доғаш дамодам меравад оташ ба сари лола

که از داغش دمادم می‌رود آتش به سر لاله

зи баҳри доғ савод мекунад Фсдши ҳакими даҳр

ز بهر داغ سواد میکند فصدش حکیم دهر

Аз он хӯни сияҳи рез дар даруни ташти зари лола

از آن خون سیه ریز در درون طشت زر لاله

Чаҳ хӯни дили маҷнӯни биҷои бода дар саҳро

چه خون دل مجنون بجای باده در صحرا

Дарун оташ андозад зи баҳр ӯ ҷигари лола

درون آتش اندازد ز بهر او جگر لاله

зи феъли чархи пари ҳиялати ҳронкси ту аҷаб дорад

ز فعل چرخ پر حیلت هرآنکس تو عجب دارد

Ки ма чун бар шафақ гирад кушояди чашм бар лола

که مه چون بر شفق گیرد گشاید چشم بر لاله

Ниҳонаст офтоби гули магар дар ғунча каз ҳар сӯ

نهانست آفتاب گل مگر در غنچه کز هر سو

БроФкндсти тарафи офтобиро зи сари лола

برافکندست طرف آفتابی را ز سر لاله

Ту гӯйии ҷоми миноеи бмил аз кӯраи оташ

تو گویی جام مینایی بمیل از کوره آتش

Бурун май орад аз боди ҳаво чун шишагар лола

برون می آرد از باد هوا چون شیشه گر لاله

Бидон монад ки оташ дар миён оташ афтод

بدان ماند که آتش در میان آتش افتاد

Сабоат месозад аз ҳар гӯшааш зўшн дигар лола

صبات میسازد از هر گوشه اش زوشن دگر لاله

Чу маҷнӯни оташи шиқши бмўии сар дар афтод

چو مجنون آتش شیقش بموی سر در افتاد

Аз он оташ надорад аз сари худҳами хабари лола

از آن آتش ندارد از سر خودهم خبر لاله

Хами зар бар сари мино наад наргис ки пар созад

خم زر بر سر مینا نهد نرگس که پر سازد

Қадаҳи баҳри чароғи дидаи аҳли ҳунари лола

قدح بهر چراغ دیده اهل هنر لاله

Насими нави баҳор аз боғи айшаши тоўзди доим

نسیم نو بهار از باغ عیشش تاوزد دایم

Фалак шуд сабзау ахтари шукуфаи шамъи хури лола

فلک شد سبزه و اختر شکوفه شمع خور لاله

Гуҳӣ аз боди қаҳр ӯ бхоки афтодаи чатри гул

گهی از باد قهر او بخاک افتاده چتر گل

Гуҳ аз файзи насими лутф ӯ шуд то ҷаври лола

گه از فیض نسیم لطف او شد تا جور لاله

Чу Тифли мактабии таълим то гирад зи калак ӯ

چو طفل مکتبی تعلیم تا گیرد ز کلک او

Боб жола шавед субҳдами лавҳи басари лола

بآب ژاله شوید صبحدم لوح بصر لاله

Далелаши дӯд дил омад ки дар такрори дарс ӯ

دلیلش دود دل آمد که در تکرار درس او

Бзири коса шаб дорад чароғӣ то саҳари лола

بزیر کاسه شب دارد چراغی تا سحر لاله

Агар беамр ӯ аз сари бпо баррагӣ биндозад

اگر بی امر او از سر بپا برگی بیندازد

Занад аз дасти нодонии бпои худ табари лола

زند از دست نادانی بپای خود تبر لاله

Вагар по аз ҳисори гулшани лутфаш наад берун

و گر پا از حصار گلشن لطفش نهد بیرون

Хӯрд бар паҳлу аз хори биёбони нештар лола

خورد بر پهلو از خار بیابان نیشتر لاله

Дили кӯҳ аз наҳифи қаҳр ӯ хӯнаст аз он доим

دل کوه از نهیب قهر او خونست از آن دایم

Биҷои хӯн бурун меомад аз кӯҳи камари лола

بجای خون برون میآمد از کوه کمر لاله

Ало эй дидаи тобони ту он хуршеди тобоне

الا ای دیده تابان تو آن خورشید تابانی

Ки аз файзат бар оради лаъли сероб аз ҳаҷари лола

که از فیضت بر آرد لعل سیراب از حجر لاله

Чамани асбоби базмат томҳё карда гулҳо ро

چمن اسباب بزمت تامهیا کرده گلها را

зи баҳри атр дар миҷмар фиканда авдтар лола

ز بهر عطر در مجمر فکنده عود تر لاله

Чу дар бустони нигун аз бод гардад лолаҳоро сар

چو در بستان نگون از باد گردد لاله ها را سر

зи баҳри маҷлиси айши ту фонӯсӣаст ҳар лола

ز بهر مجلس عیش تو فانوسی است هر لاله

Брнги гардани асб ту хоҳад дӯхт зи анҷома

برنگ گردن اسب تو خواهد دوخت ز انجامه

Сқри лоти сиёҳу шрхро дар икдгри лола

سقر لاط سیاه و شرخ را در یکدگر لاله

зи бас каз хӯни хасмати лола гаван гаштаст фарши хок

ز بس کز خون خصمت لاله گون گشتست فرش خاک

براردи гирди бод акнӯн зи хоки дашт ва дар лола

برآرد گرد باد اکنون ز خاک دشت و در لاله

зи баҳри ҷони бади хоҳи ту ҳамчун молики дӯзах

ز بهر جان بد خواه تو همچون مالک دوزخ

Бгрзи оҳанӣн гуё буруни ҷуст аз сқри лола

بگرز آهنین گویا برون جست از سقر لاله

Чу хоҳад сӯии малики адам бо душманати охир

چو خواهد سوی ملک عدم با دشمنت آخر

Нигаҳ медорад обаши баргро баҳри сафари лола

نگه میدارد آبش برگ را بهر سفر لاله

БдФъи чашми захмат аз саводи чашму тухми меҳр

بدفع چشم زخمت از سواد چشم و تخم مهر

Сапанди куштаи сӯзад бар сар ҳар раҳгузари лола

سپند کشته سوزد بر سر هر رهگذر لاله

Ҷҳондоро , ӯ софи ту аҳлии лола зорӣ гуфт

جهاندارا، او صاف تو اهلی لاله زاری گفت

Ки прўрдши боби дидау хӯни ҷигари лола

که پروردش بآب دیده و خون جگر لاله

Аз он пари гули канори гулшани мадҳ тўош кардам

از آن پر گل کنار گلشن مدح تواش کردم

Ки доим бар канори боғи раведи бештари лола

که دایم بر کنار باغ روید بیشتر لاله

Чу ман дорад канори чоки лола вднаҳ боистӣ

چو من دارد کنار چاک لاله ودنه بایستی

Ки будӣ доманаш аз абри лутфати пари гуҳари лола

که بودی دامنش از ابر لطفت پر گهر لاله

Магари ҳамтолеъ ман шуд ки аз бахти сияҳ чун ман

مگر همطالع من شد که از بخت سیه چون من

Танури афтода ноне ёфт қисмат аз қадари лола

تنور افتاده نانی یافت قسمت از قدر لاله

Ҳамеша то фурӯғ меҳр гардад бар шафақи пайдо

همیشه تا فروغ مهر گردد بر شفق پیدا

Фурӯзонтар аз он шабнам ки бошад субҳ дар лола

فروزان تر از آن شبنم که باشد صبح در لاله

Чароғи давлатати бод аз дами равшандилони пайдо

چراغ دولتت باد از دم روشندلان پیدا

Казин беҳтари наёбади гулшани аҳли назари лола

کزین بهتر نیابد گلشن اهل نظر لاله