Ҷуз аз ту қиблаи мангар буд бзибоиӣ

جز از تو قبله من گر بود به زیبایی

Хдоиро напарастидаам ба яктое

خدای را نپرستیده‌ام به یکتایی

Гузашт умр бомед васли вмидонм

گذشت عمر به امید وصل و می‌دانم

Ки умр боз наёяд магари ту бози ое

که عمر باز نیاید مگر تو باز آیی

Чунонкии ҷома дарон битўи микшми худ ро

چنانکه جامه دران بی تو میکشم خود را

Магар кафан шавадам риштаи шикебе

مگر کفن شودم رشتهٔ شکیبایی

Хуши онкии ҳамчу биҳишт ойем шабӣ дар хоб

خوش آنکه همچو بهشت آییَم شبی در خواب

Дарии зи олам ғайбам биравӣ бигушое

دری ز عالم غیبم به روی بگشایی

Чу офтоби сабӯҳ аз ҳиҷоби ғайби бро

چو آفتاب صبوح از حجاب غیب برآ

Ки занг аз оина рӯзгор бизадойӣ

که زنگ از آینه روزگار بزدایی

Бҷони дӯст ки дастӣ ки шастӣ аз хӯнам

به جان دوست که دستی که شُستی از خونم

Бхўни мардуми олӯдаи дили бёлоиӣ

به خون مردم آلوده دل بیالایی

Агар чаҳ бедил ва сар гашта ҳамчуи паргорам

اگرچه بی دل و سر گشته همچو پرگارم

Биёи саботи қадами байну пой бар ҷое

بیا ثبات قدم بین و پای برجایی

зи доғи баҳри ту чун лолаи синаи созами чок

ز داغ بهر تو چون لاله سینه سازم چاک

зи ҷайби ҷомаи дирами ҳамчуи гул бар ъноиӣ

ز جیب جامه درم همچو گل به رعنایی

Кунун ки бахт чу Юсуфи азиз Мисрат кард

کنون که بخت چو یوسف عزیزِ مصرت کرد

Ба ним ҷӯи нхрии ошиқони савдое

به نیم جو نخری عاشقان سودایی

Дило , ту ин ҳамаи меҳнат чаҳ мекашӣ аз даҳр

دلا، تو این همه محنت چه میکشی از دهر

Чаро бсдри ҷаҳони ҳол хеш нанамое

چرا به صدر جهان حال خویش ننمایی

Сипеҳри мартабаи Сайиди шарифи ъолиқдр

سپهر مرتبه سید شریف عالیقدر

Ки ҳаст зоти шарифаши ҷаҳони бенаӣ

که هست ذات شریفش جهان بینایی

Қазо чу гӯш кунад ҳукми нофизи аламраш

قضا چو گوش کند حکم نافذ الامرش

Кашад фатилаи ғифлати зи гӯши худ рое

کشد فتیله غفلت ز گوش خودرایی

Гар илтифот кунад ҳикматаш аҷаб набӯд

گر التفات کند حکمتش عجب نبود

Агар мизоҷи аҷалро диҳад масеҳое

اگر مزاج اجل را دهد مسیحایی

Муқарараст ки садри алсдўр олам ӯст

مقررست که صدر الصدور عالم اوست

Муайянаст ба хуршеди олами ороӣ

معین است به خورشید عالم‌آرایی

Барои амну амон аз муҳӣти маншураш

برای امن و امان از محیط منشورش

Биҷои киштӣ Нӯҳ аст навен тғроиӣ

به جای کشتی نوح است نون طغرایی

Замони давлат ӯ бар мизоҷи пери фалак

زمان دولت او بر مزاج پیر فلک

МФри ҳист ки бахшад хавоси бурное

مفرحیست که بخشد خواص بُرنایی

Агар бкўаҳ расад барқи хашм ӯ чаҳ аҷаб

اگر به کوه رسد برق خشم او چه عجب

Ки санг мум шавад бо вуҷӯди хорое

که سنگ موم شود با وجود خارایی

Ҳарорати ғазабаш гар расад ббҳри ҷаҳд

حرارت غضبش گر رسد به بحر جهد

Самандар аз нафаси моҳёни дарёӣ

سمندر از نفس ماهیان دریایی

Бигӯаш дар кашад аз назм ӯ наботи алнъш

به گوش درکشد از نظم او نبات النعش

Чу гӯшвора дар хӯшаи сурайёе

چو گوشواره در خوشهٔ ثریایی

Аё баланди ҷанобӣ ки дар суҷуди малик

ایا بلند جنابی که در سجود ملک

Сипари қибла ту созад ва ту мишоиӣ

سپهر قبله تو سازد و تو می‌شایی

Бхокпои ту конҷо ки дасти ҳиммати тест

به خاک پای تو کانجا که دست همت تست

Вуҷӯд хок надорад матоъи дунёе

وجود خاک ندارد متاع دنیایی

Ҳамеша номи карам аз ту зинда хоҳад буд

همیشه نام کرم از تو زنده خواهد بود

Чунонкӣ тай нашавад номи ҳотами тоӣ

چنانکه طی نشود نام حاتم طایی

зи бахшиш ту набошад ғариб агар имрӯз

ز بخشش تو نباشد غریب اگر امروز

Кафи атоӣ ту бахшад Наими фардое

کف عطای تو بخشد نعیم فردایی

Агар ббоғ дар оеи насими анфосат

اگر به باغ درآیی نسیم انفاست

Забони барг таҳаррук кунад бгўёиӣ

زبانِ برگ تحرک کند به گویایی

Наад бпои ту гардун ба зери дастии сар

نهد به پای تو گردون به زیر دستی سر

Агарчӣ бар ҳама кас ёфт дасти болоӣ

اگرچه بر همه کس یافت دست بالایی

Агарна шамъи ҷамол ӯ партав андозад

اگرنه شمع جمال او پرتو اندازد

Чароғи дидаи наёбади фурӯғи бенаӣ

چراغ دیده نیابد فروغ بینایی

Вуҷӯд мисли ту сӯрат дигар нахоҳад баст

وجود مثل تو صورت دگر نخواهد بست

Бад-ӣни ҷамолу камолу фириштаи симое

بدین جمال و کمال و فرشته سیمایی

Умедвор буд аҳлии дуои гӯят

امیدوار بود اهلی دعا گویت

Казин ду мисра мавзун бирав бибахшое

کزین دو مصرع موزون برو ببخشایی

Ду рӯзаи боқии умрами фидои умри ту бод

دو روزه باقی عمرم فدای عمر تو باد

Агар бакоҳӣ ва дар умр худ бифзое

اگر بکاهی و در عمر خود بیفزایی

Забон бабандаму дасти дуои гушойами боз

زبان ببندم و دست دعا گشایم باز

Сухан чу басти даҳуми ногаҳони бтнги ое

سخن چو بسط دهم ناگهان به تنگ آیی

Ҳамеша то брхи рӯзи зулф шаб сояд

همیشه تا به رخ روز زلف شب ساید

Машом даҳр кунад тоза аз самани сое

مشام دهر کند تازه از سمن سایی