Бики назар ки бар он маи шаб висол кунам

خوش آنکه پیش تو دور از دیار خود گریم

Ҳазор солаи ҷафои фалак ҳалол кунам

بهانه غربت و بر حال زار خود گریم

Назар бҳич надорам зи неъмати ду ҷаҳон

گهی که خاک شوم خیزم از مزار چو گرد

Магари назораи он ҳасан ва он ҷамол кунам

بچشم خلق روم بر مزار خود گریم

Хаёли васли ту бо онкӣ шуд маҳоли маро

چو شمع گریه بپروانه کی کنم گر سوخت

Маҷол ва ҳам на андеша маҳол кунам

که گر توان بغم روزگار خود گریم

Бзири пои саманди ту гар диҳад дастам

ز آب دیده خورد کشته امیدم آب

Бадасти хеши сари хеш поймол кунам

کجاست اشک که بر کشتکار خود گریم

Агар чаҳ ошиқу мастами чунон ним маҷнӯн

بس است زخم درون چشم خون فشان اهلی

Ки нисбати ту сияҳи чашм бо ғизол кунам

دمی که بر دل و جان فکار خود گریم