Бо кас сухан магӯ ки ман аз ғайрати оташам

در سجود آستانت از سفر باز آمدیم

Оҳӣ мабод каз ҷигар гарм баркашам

گر بپا رفتیم از کویت بسر باز آمدیم

Ман он гулам ки оташ сӯзандаам тамом

چو مگس هر چند مارا راندی از خوان وصال

Он ба ки бод насозад мушаввашам

ما اسیران بلا کش بیشتر باز آمدیم

Гар нола ӣӣ кунам на зи бидрдим буд

ریختیم از دیده خون تا ره بکویت یافتیم

Ман ошиқи сабурам ва бо дарди худ хушам

عاقبت سویت بصد خون جگر باز آمدیم

Чашм ту соқем шуду душмани зиришки сӯхт

بس شب هجران سبر کردیم تا صبح وصال

ӯ мехаёл дорад ва ман заҳр мечашм

در گلستان تو چون مرغ سحر باز آمدیم

Аз оҳи гарм ва сард нашуд дидаи равшанам

گرچه رفتیم از نظر چون اشک اهلی یک دو روز

Бо онкии ҳамчуи шамъи ҳамаи шаб дар оташам

با هزاران دردمندی در نظر باز آمدیم