Саги туами ману умрии бағам асир шудам

سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنم

Мронм аз дар худ ин замон ки пер шудам

سایه کجا و مه کجا فکر محال میکنم

Умед аз ту нигоҳии бгўшаҳ чашм аст

گر تو بکشتنم خوشی زندگیم حرام باد

Ман аз ҷаҳон бомед ту гӯша гир шудам

تیغ بکش که خون خود بر تو حلال میکنم

Бҷон ҳануз харидори Юсуфам ҳар чанд

خواه که سوزیم ز غم خواه که خون کنی دلم

Ки ӯ азизи ҷаҳони гашт ва ман фақир шудам

شکر غمت بخوشدلی در همه حال میکنم

Надошт захми ман аз марҳами табибони суд

بردرو بام آن پری بر مزن ایفروشته پر

Ҳам аз хаданги ту охири даво пазир шудам

ور نه ببرق غیرتت بی پر و بال میکنم

Ту офтобӣ аз он хорам аз ту икзраҳ

عیب من رمیده دل از صفت پری مکن

Ки ман бтолъ кам дарра ҳақир шудам

ماه نهان خویش را وصف جمال میکنم

Шудам ба тири маломати нишона дар олам

جان ملول من کجا اهلی ازو رسد بوصل

зи бскаҳ сина карда пеш тир шудам

با دل خود حکایتی دفع ملال میکنم