Аигл ки бўсли ту расӣдан натавонам

هرگز از بخت نیامد قدحی در دستم

Зон хор шудам каз ту баридан натавонам

که به دیوانگی عاقبتش نشکستم

Фарёд ки аз шавқи ҷамоли ту ҳалокам

وه که چندان به رخ جام من باده پرست

Вази нозукии хуии ту дидан натавонам

روزن دیده گشادم که در دل بستم

Аз гӯшаи абрӯии туам чашм кушодаст

خواهم آن کنج فراغت که کس از دشمن و دوست

Ҳарчанд камон ту кашӣдан натавонам

نکند یاد که من نیست شدم یا هستم

эй Юсуфи мисрӣ ба закотам назарӣ кун

گرد آن شمع چو پروانه بسی گشتم لیک

Чун гавҳари васли ту харидан натавонам

تا به هستی خود آتش نزدم ننشستم

Парвонаи сифати болу пурми сӯхтии аишмъ

سوخت اهلی دلم از عاقبت اندیشی خود

То пеши ту густох паридан натавонам

ترک خود کردم و از آه و ستم وارستم