Ҷон назр кардаам ки бпоит фидо кунам

ز بسکه خار ملامت کشیده دامانم

Пеши ой то бнзри худ охир вафо кунам

میان خار ملامت چو چشم حیرانم

Шармандаи зи осмону заминам ки баҳри ту

چو خاک پات نیم آب زندگی چکنم

То кӣ бсҷдаҳи уфтам ва то кӣ дуо кунам

به خاکپای تو کز زندگی پشیمانم

Бо ман накард ҳиҷри ту корӣ ки доманат

مپرس حال پریشان ببین که زلف ترا

Аз даст то бурузи қиёмат раҳо кунам

صبا چگونه پریشان کند پریشانم

Он дил ки бастаам бтў эй Юсуфи азиз

کجاست خضر سعادت که من ز بخت سیاه

Ҳаргиз мабод каз ту бхўорӣ ҷудо кунам

اسیر ظلمتم و چاره یی نمیدانم

Гар захми длгшоӣ ту бошад биҷои дил

ز روی او نکنی شرم از خدا اهلی

Гӯ дил мабош ин гиреҳи ғам чаҳ во кунам

که بت پرستی و گویی که من مسلمانم