Он иди муштоқон ки ман қурбон ӯ сад ҷон кунам

ندارم چاره یی جانا که با لعلت در آمیزم

Якбор агар номаш барам сад бори ҷон қурбон кунам

مگر آن کز سر جان چون خط سبز تو برخیزم

Ман бути парасту ошиқам аммо намегӯям бкс

پی نظاره تا باری سر از روزن برون آری

Шартаст каз номаҳрамони ишқ батон пинҳон кунам

چه در پایت کشم گر هم بدامانت در آویزم

Парвонаи ворам бе забони ҷонрои бхомўшии даҳум

از آن تنگ شکر لعلت نبخشد ذره یی هرگز

Гулбонги шӯҳрати мизнм чун булбулон афғон кунам

اگر خون جگر گریم وگر صد آب رو ریزم

Гуфтам ки бирўии туам душвор бошад зиндагӣ

به نومیدی خود سازم نگیرم دامنت درمی

Гуфтои бики тири назари душворят осон кунам

...یزم

Бо онкии сад чокам буд дар синау лаб баста ам

از آن نا آشنا آمد مراهم وقت آن اهلی

Чун ғунча дар хӯнам кашад ҳргаҳи лабӣ хандон кунам

که صحرا گیرم و مجنون صفت از خلق بگریزم