Тавба кардам умрӣ акнӯн бода софӣ мекунам

من کز غمت ز دیده می لاله گون خورم

Умр зойеъ карда худро талофӣ мекунам

گر بیتو لب بلب جام خون خورم

Гар чу ҷом ҷам нагӯям огаҳ аз ғайбам чаҳ айб

تلخ است زهر مرگ و ز هجر تو تلخ تر

Рӯзгорӣ шуд ки аз май сина софӣ мекунам

بی شربت وصال تو این زهر چون خورم

Ҳамчу мӯе шуд танами вази ғами шикофами сина ро

عشقم چنان گداخت که هر کسل نگاه کرد

Дар хаёли он миёни ман мӯшикофӣ мекунам

دید از برون چو شیشه که خون از درون خورم

Заҳр ҳиҷрон мехӯрам умеди васл нӯш нест

چون بیم سر نماند ز دیوانگی چه باک

Ман бсбри ин заҳрро тирёк шоФӣ мекунам

کارم از آن گذشت که خوف از جنون خورم

Рӯзу шаб дар айшу шодӣ аз ғамаш чун аҳлем

اهلی جفای چرخ ز خونخواریم بکشت

Ҳам ғамаш кард аинўФои кони айш вофе мекунам

تا چند خون ازین قدح واژگون خورم