Ҳамин хурсандӣам бас гарчи давр аз маҳфилаши гирдам

تو در چمن چو نباشی گل و سمن چکنم

Ки номи ошиқӣ чун башнавад ман дар дилаши гирдам

کجا برم گل و نظاره چمن چکنم

Аҷаб баҳрӣаст ишқ ӯ кигар дар хӯн шавам ғарқа

گل آتشی است پی سوز عاشقان بیتو

Ҳануз он Зуҳра ам набӯд ки гирди соҳилаши гирдам

منش بدامن و در جیب پیرهن چکنم

зи шавқи дасту теғ ӯ бирақс оем гуҳи куштан

ز گشت باغ بیاران گرم شکیبد دل

Агар ондўлтм бошад ки мурғи бсмлши гирдам

دمی که هرکس و یاری شوند من چکنم

Чу гул аз ғунча онмҳмл нишин чўнрўӣ бинмоед

گرفتم آنکه فریب دل از جدایی تو

Бҳли аисорбони борӣ ки гирди маҳмилаши гирдам

ز بوی گل بتوان داد خویشتن چکنم

Ман он девонаам аҳлӣ ки бо маҷнӯн чу биншинам

شکایتی که مرا از تو است چون اهلی

зи доғи ишқу сӯзи дили чароғи манзилаши гирдам

بیک زبان چه بگویم بیک سخن چکنم