Чу шамъи битўи ҳамаи оҳ сўзнок шудам

حدیث سوز دل چون شمع از آن معنی گران دارم

Гудохтам зи ғамати сӯхтам ҳалок шудам

که نَبْوَد زَهرهٔ گفتن گر از لب بر زبان دارم

Ту сарви нозӣ ва ман он гё ки дар қидмат

کیم آتش نشاند دیده زان اشکی که می‌ریزم

зи хоки рустам ва ҳам дар раҳи ту хок шудам

که آن آتش که جان سوزد درون استخوان دارم

зи бскаҳи синаи бнохн ҳаме кунам аз ғам

ز شوخی می‌کنی آزار دل‌های حزین و من

зи чоки хирқа нигаҳ кун ки сина чок шудам

به یارب ، خویش را شب از گزندت در امان دارم

Аз он шудаст дилами ҷилваи гоҳи сӯрати ту

مکش بر من کمان کز کوی من بگذر به ناکامی

Ки ҳамчуи оина аз гирди тира пок шудам

حذر کن زانکه من هم تیر آهی در کمان دارم

Биҷузи ҳалок чу аҳлӣ даво надорам ҳеҷ

مرا در کنج محنت سر به زانو ماندن ای اهلی

зи бскаҳ аз ғами ишқи ту дарднок шудам

بدان معنی دلیل آمد که جانی سر گران دارم