Бо онкии зи шавқи назарӣ хоб надорам

چو شمع بیتو همه آه سوزناک شدم

Чун гӯша чашмӣ фиканӣ тоб надорам

گداختم ز غمت سوختم هلاک شدم

Бар гиряи ман гар накунӣ раҳми ту доне

تو سرو نازی و من آن گیا که در قدمت

Ман дар ҷигари ташна дигар об надорам

ز خاک رستم و هم در ره تو خاک شدم

То гӯшаи абрӯии ту миҳроб дилам шуд

ز بسکه سینه بناخن همی کنم از غم

Ҷое биҷуз аз гӯша миҳроб надорам

ز چاک خرقه نگه کن که سینه چاک شدم

Аз нолаи ман хайли сегон тавба танганд

از آن شدست دلم جلوه گاه صورت تو

Вақтаст ки дарди сар асҳоб надорам

که همچو آینه از گرد تیره پاک شدم

Аз пери Муғони давраму ташвиши марои кишт

بجز هلاک چو اهلی دوا ندارم هیچ

Варна гила аз суҳбат аҳбоб надорам

ز بسکه از غم عشق تو دردناک شدم