зи хӯнами сайр кӣ гардад ки бо лаълаш назар дорам

تا یافته ام وصل تو در کینه خویشم

з чашмам мекашад то қатрае хӯн дар ҷигар дорам

مشتاق همان حسرت دیرینه خویشم

Макун манъ аз суҷуди худ маро эй сарви чандоне

گر گوش بروزن پی آواز تو خلقند

Ки дар роҳати рухи зардии нуҳум бар хок ва бурдорам

من گوش بآواز تو در سینه خویشم

Чу рӯ дар қибла май орми суҷудами баҳр он бошад

سرمست می وصل تو بودیم همه شب

Ки аз миҳроби абрӯяти хаёлӣ дар назар дорам

مخمور غم مستی دوشینه خویشم

Куҷоеи офтоби ман ки шаб то рӯз дар роҳат

از روی و ریا نیست صفای نظر من

Ба ҷон кандан чароғи дида дар роҳ саҳар дорам

من پاکدل از گوهر آیینه خویشم

Тбибои ҳол агар пурсӣ ки дардамро кунӣ дармон

اهلی بمن از کین حسودان نرسد غم

Бирав дарди серум кам даҳ ки ман дардӣ дигар дорам

کاسوده دل از خاطر بی کینه خویشم