Ман дардманду нотавон ӯ саркашу хунхораи ҳам

از جهان چون لاله داغت ایسهی قد میبریم

Ҳолами хароб аз ҷавр ӯ кори дили бечораи ҳам

از ازل آورده ایم این داغ و با خود میبریم

Ҳиҷраши ҳамаи меҳнат буд васли оташи ҳасрат буд

میرویم ازین چمن با دست خالی همچو گل

Не даврем тоқат буд неи тоқати назораи ҳам

داغ دل کاورده ایم اینجا یکی صد میبریم

зи оҳӯии чашми онҷўони ин пери зори нотавон

جان من با عاشقان گر بد کنی نیکو بود

Маҷнӯн сифат шуд дар ҷаҳони саргаштау овораи ҳам

با رقیبان گر نکویی میکنی بد میبریم

Рӯе чу барги Настарани чашмӣ чу оҳӯии хутан

ساقیا از غمزه ما را می بحد خود بده

Мардуми фиребу роҳзани кофари дилу айёраи ҳам

ورنه عیب ما مکن گر مستی از حد میبریم

То кӣ бқсди ҷони мо зулфаш кашад боди сабо

غلغل عیش حریفان است در طاس فلک

Аикош аз он зулфи дўтои моро расад иктораҳи ҳам

ما همین درد سر از طاق زبرجد میبریم

Зад ошиқи ношод ӯ сад ҷомаи чок аз ёд ӯ

غم مخور اهلی که آخر در حریم وصل دوست

Гар ин буд бедод ӯ ҷонҳо шавад сад пораи ҳам

ره بیمن دولت آل محمد میبریم