Нишоед бо лабат ғайриӣ чу тӯтии ҳам нафас дидан

چنان گردد خیالش چشم اشکبار من

Ки аз холи ту ҳам натавон барин шукри магас дидан

که میپندارم اینک خواهد آمد در کنار من

Биҳишти васлат аз ҷаври рақибони дӯзах ман шуд

شب هجران چه سان بر بستر راحت نهم پهلو

Ки дар як диданам сад бор бояд пеш ва пас дидан

که هر مو دور ازو خاریست در جسم فکار من

Қафас бар мурғи ҷонам эй аҷал башикан ки мушкил шуд

ز من دارد فراغ آنشوخ و من در آتش محنت

Ҳарифонро ба гул дар ҳарф ва худро дар қафас дидан

بدین امید میسوزم که خواهد گشت یار من

Маро аз диданатгар дайн ва дунё шуд чаҳ ғам бошад

چو مجنون بیرخ لیلی چنان کز وی غباری ماند

Ки май арзади ду олам бар ҷамолати як нафас дидан

مگر باد آورد روزی بکوی او غبار من

Агар бахт забун дорад чунин дасти марои кӯтаҳ

تنم خاک ره یارست و جان چون گردباد از شوق

Ба шохи орзӯ ҳаргиз нахоҳам дастрас дидан

برقص افتاده و گردش همیگردد غبار من

Чу ёқӯб аз ғами Юсуфи зи олами дидаи пӯшедам

مراد من ازو اهلی بود فکر محال اما

Ки ман бедӯст дар олам нахоҳам ҳечкас дидан

خدا محروم نگذارد دل امیدوار من