Ман агар шикастаи аҳдами ту вафои худ нигаҳ кун

سوختم چون لاله چشمی بر دل چاکم فکن

Ба ?хитои ман чаҳ бинӣ ба атои худ нигаҳ кун

یا برآر از خاک یا یکباره در خاکم فکن

Ба раҳи ту шҳсўорои зи фиришта раҳ набошад

چون بخاکم گر زنده خواهی دیگرم

Ба сари худат ки гоҳе таҳи пои худ нигаҳ кун

قطره یی بر خاک از آنروزی عرقناکم فکن

Ба даруни номродони мангар ба тираи бахтӣ

پیش از آنساعت که گردد کار گر زهر اجل

Ту ки каъбаи Муродӣ ба сафои худ нигаҳ кун

جرعه یی در کام از آن لعل چو تریاکم فکن

Ба вафо ки дар қиёмат чу бароварами сар аз гул

چشم من لایق کجا باشد بخورشید رخت

Чу гулами кафан ба хӯнтар зи ҷафои худ нигаҳ кун

پرتو اندیشه یی در چشم ادراکم فکن

Ту дар оина наганҷӣ ки ҷаҳони ҳасану нозӣ

اهلی آن بدمهر اگر پرسد ز احوال درون

Ба ду чашми ошиқони ои ҳамаи ҷои худ нигаҳ кун

گو نظر بر حال دل از سینه چاکم فکن