Напурсад ҷузи вафои чизеи худои рӯзи ҷазо аз ман

درد از طبیب گرچه نهفتن نمی توان

Мапурс аз биўФоиии кони нмипрсди худо аз ман

درد دلی مراست که گفتن نمی توان

Дилам чун нофаи хунашад дар вафодорӣу дилшодам

خواهم شکفته رو زیم از غم چو گل ولی

Ки бо ҳар кскаҳ бошад медиҳад буии вафо аз ман

هرگز بزهر خنده شکفتن نمی توان

На танҳо ман туро хоҳам ки шаҳрии ҳамчу ман хоҳад

خواب صبوح اگرچه بیوسف رخان خوشست

Ту сад ҷои дӯстони дории биёади ореи куҷо аз ман

غافل ز گرگ حادثه خفتن نمی توان

Маро ҳарчанд бо холу хатати ҷон дар миён бошад

هر در که هست سفته ز الماس همت است

Хатат Хизрасту нӯшади чашмаи оби бақо аз ман

وصل تو گوهریست که سفتن نمی توان

Дили овора чун маҷнӯни нмипрсди зи ман ҳаргиз

گفتی که لعل من کشد از زهر حسرتت

Гараш ҷое хабар ёбӣ бипурс аисбо аз ман

وه کاین حدیث تلخ شنفتن نمی توان

Бмҳшри риштаи зи нози дастовез ман бошад

شد داغ عشق در دل ویرانه ام نهان

Агар дасти аҷали нстонди ин сарриштаро аз ман

گنج وفا بخاک نهفتن نمی توان

Ҳалоки худ чу хоҳам дар дуои аҳлии ту омини гӯ

اهلی اگرنه بر تو نسیمی وزد ز دوست

Ки дар ин ҳоҷати омин аз ту мебояд дуо аз ман

گرد غم از جبین تو رفتن نمی توان