Аз куфру дайни барӣ шудаам аз барои ту

ای دلم چون پسته از شور نمک بریان تو

Дунёу охират ҳама кардам фидои ту

سوخت مغز استخوانم پسته خندان تو

Хоҳам ки хоб марг набандад ду дида ам

من کجا پیدا شوم جاییکه همچون ذره اند

Чндонкаҳи чашм худ нагарм зери пои ту

صد هزاران آفتاب از مهر سرگردان تو

Аз худ тиҳӣаст лек чу пар мекунад нигаҳ

عقل و هوش و دین و دل صرف تو کردم ایپسر

Ҳайрат барам зи сӯрати чин дар сарои ту

گر ترا با جان من کارست آنهم زان تو

Дарюзаи намаки зи ту ширин лабон кунанд

میکنم یاد دهانت و آتش لب تشنگی

эй хусравони малики малоҳати гадои ту

کی شود تسکین بیاد چشمه حیوان تو

Донист каз куҷост марои гиряҳои зор

گر شود از خاک ما هر ذره چشم روشنی

Дар ханда ҳарки дид лаби ҷонФзои ту

سیر نتوان گشتن از نظاره جولان تو

эй офтоби ҳамдам ҳар тира дил машав

بلبل عرشیست اهلی ایگل از وی رو متاب

Исо дамӣаст дар хури нуру сафои ту

چند روزی کاندرین گلشن بود مهمان تو