Чун шамъи дил аз доғи ту афрӯхтанаш ба

خوش حالتی است پیش تو از می خوشان شده

Ошиқ ки дили афсурда буд сӯхтанаш ба

دل با تو در حکایت و خود از زبان شده

Гар расми вара ақл надонам макунам айб

فریاد از این نمک که نظر تا فکنده ام

Кин дониши беҳудаи нёмўхтнш ба

خوناب دل ز گوشه چشمم روان شده

Бе Юсуфи худ дида чу ёқӯб бибастам

ایمن مباش از من دیوانه ای رفیق

Чашмӣ ки на бар дӯст буд духтанаш ба

کان بیخودی که بودمرا بیش از آن شده

Ҳар чанд азизаст матоъи хираду сабр

چون کام خویش یابم از آن لب که هر گهم

Дар пои ту афшодан аз андӯхтанаш ба

او در کنار آمد و من از میان شده

Аҳлии бғломии ту чун пер шуд охир

اهلی بزخم تیر جفا دل بنه که باز

Мафруш бад-ӣни айб ки нФрўхтнш ба

دل داده ایم از کف و تیر از کمان شده