Соқио , бодаи бад-ӣни масти дили афтодаи мада
کی دل بیدردی از داغ گزندی سوخته
Мастам аз хӯни дили худ дигарам бодаи мада
هرکجا دیدیم عشقت دردمندی سوخته
Манъам эй пери раҳ аз ҳар чаҳ кунӣ мишнўм
وه چه شمعست این که پیش عاشقان پروانهوار
Тавба аз дасти нигорину рухи содаи мада
صدهزار افتاده چندی مرده چندی سوخته
Ту гирифтори худии панди ту бндости аиших
تا بود شمع ایمن از چشم بدان گرد سرش
Бираву заҳмати риндони дили озодаи мада
هر نفس پروانگان مشت سپندی سوخته
Ҷинат ва май талабади зоҳид ва соқӣ гуяд
میشود دودی بلند و میدمد بویی عجب
Ки зи кафи ҷинати нақд ва май омодаи мада
تا کجا آن شوخ جان مستمندی سوخته
Оби ҳайвони матлаби ҳамчуи Сикандари зинҳор
آه ازین نازکپسندیهای دل کاین جان زار
Умр бар боди пай рӯзӣ наниҳода мада
هردم از نازکدلی مشکلپسندی سوخته
Бирав эй сӯрати чину зхдо шарм бидор
پیش من فرهاد و مجنون مرم آزادهاند
Ҳасани худ ҷилва бар он ҳасани худододаи мада
کم چو من دیوانهای در قید و بندی سوخته
Аҳлӣ аз санги маломат агар ҳаст ҳазар
گر زمین و آسمان دشمن شود اهلی چه باک
Дили девонаи бхўбони призодаҳи мада
آه من بسیار ازین پست و بلندی سوخته