Ҷудоӣ аз дарат ҷонои бзҳри олӯдаи тирам ба

نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان داده

Ки чун давр аз ту хоҳам монад боригар бимирам ба

فرشته خوی و پریروی و آدمیزاده

Раво бошад ки чун ёдат диҳанд аз ҳоли ман гӯйӣ

تویی که سرو بلندت ز پاکدامنی

Гузоредаш кигар ҳаргар наёяд замирам ба

قدم بدیده هیچ آفریده ننهاده

Шудам девона аз шавқат ҷаҳон хоҳам задани барҳам

منم که جز بجمال تو همتم هرگز

Бзнҷирои парии рухсор агарсозӣ асирам ба

بر آفتاب فلک چشم مهر نگشاده

з хубон дидам ногуҳ барояд сари бшидоиӣ

خدایرا مددی ای همای بخت که من

Агар дар кунҷи меҳнати сари з зону брнагирам ба

گدای شهرم و با پادشه درافتاده

Бабрам ман манеҳ аҳлии абири въўд бар оташ

ز فیض میکده خالی کجا بود اهلی

Чу дил май сӯзад аз бӯяши зи сад авду абирам ба

که سالهاست که چون خم بخدمت استاده