Биёу соқии ҷони шӯ ба ташнаи обии даҳ

نوح اگر طوفان او افسانه مردم شده

Бъшқи соқии кавсари бмои шаробии даҳ

صد چو آن طوفان در آب دیده ما گم شده

Кнўнкаҳи ҷоми муродати парасти сарви сеӣ

شهسوارا، تا تو جولان میکنی بر رخش ناز

Банушу ҷуръаи худро бадали кабобии даҳ

بس سر پاکان که خاک راه و زیر سم شده

Ҳаёт Хизр бигӯ беҳтараст ё май лаъл

تند میرانی و بس کز هر طرف آهیست گرم

Суол мекунам аз лаъли худ ҷавобии даҳ

مرکبت غرق عرق از فرق سر تا دم شده

Дарози дастии зулфати зи ҳади гузашти охир

سوختم تا شب سگش را خفته دیدم بر زمین

Бигир ҳиндӯии каҷи табъроу тобии даҳ

بهر او خاکستر من بستر قاقم شده

зи зарраи зарраи гулам соғарӣ бисоз аичрх

پیش رندان قصه قارون مگو در میکده

Бадасти шоҳи вшии ҳамчуи офтобии даҳ

زانکه صد قارون نهان در پای خاک خم شده

Муфарраҳи дилам аз лаъл эй ҳакими мсоз

می‌رمد آهوی چشم مست او از مردمان

зи лаъли ноб чаҳ ҳосили шароб нобе даҳ

زان سبب اهلی چو مجنون وحشی از مردم شده