Ҷони бахше эй ки бо лаби лаъли ту эй парӣ аст

جان‌بخشی‌ای که با لب لعل تو ای پری است

Чун чашмаи ҳаёти зи покиза гавҳарӣ аст

چون چشمه حیات ز پاکیزه گوهری است

Хосиятӣ ки ҷавҳари ҳасан ту ме диҳад

خاصیتی که جوهر حسن تو می‌دهد

Аз хуб сиратӣаст на аз хуб манзарӣ аст

از خوب سیرتی است نه از خوب منظری است

Он Юсуфӣ ки дар сари бозори ҳасани ту

آن یوسفی که در سر بازار حسن تو

Сад офтоб бо рух чун моҳ ва муштарӣ аст

صد آفتاب با رخ چون ماه و مشتری است

Мо заҳр ғам хӯрем ва ту май бо шукри лабон

ما زهر غم خوریم و تو می با شکر لبان

Мо ҷони диҳему лаъли ту дар зарра парварӣ аст

ما جان دهیم و لعل تو در ذره پروری است

Дили он парӣ ба дасти нигорӣ куҷо диҳад

دل آن پری به دست نگاری کجا دهد

Нақшнигор дар каф ӯ дом дилбарӣ аст

نقش نگار در کف او دام دلبری است

Кӣ одамӣ ба васли парии роҳ май барад

کی آدمی به وصل پری راه می برد

Девонааст ҳар ки талабкори он парӣ аст

دیوانه است هر که طلبکار آن پری است

эй оби Хизри зулмати аҳлии з бахт ӯст

ای آب خضر ظلمت اهلی ز بخت اوست

Врнии фурӯғ рӯй ту хуршед ховарӣ аст

ورنی فروغ روی تو خورشید خاوری است