Биёу дарди ҳиҷронро давои даҳ

دامی نهاده آنمه از زلف تاب داده

зи шрбтхонаҳи васлами шифои даҳ

صیاد وار چشمش خود را بخواب داده

Ғами ошиқ кишт дод ҷафо дод

دشنام تلخ بوده او را جواب اگر هم

Ту бар акс аипрӣ дод вафои даҳ

صد ره سلام ما را یکره جواب داده

Трокон малоҳат офариданд

زان مست گریه ام من کز آن دو لعل میگون

Аз он кони намаки бахшеи бмои даҳ

خونابه دلم را رنگ شراب داده

Ҳамаи ҳасану ҷавонии ҳақ туро дод

با زهر چشمش ایدل نوش لبش چه جویی

Зкўаҳи он бад-ӣни пери гадои даҳ

پیکان غمزه بنگر کز زهر آب داده

Дило , аз гули ҳавои дории биомуз

گر استخوان عاشق بو کرده سگ پس از مرگ

Тану ҷони ҷумла бар боди ҳавои даҳ

از سوز داغ عشقش بوی کباب داده

Сафои каъбаро бо каъба бигзор

هرچند بت پرستم جویم بهشت وصلش

Биёу хонаи дилро сафои даҳ

کز دوزخ فراقم عمری عذاب داده

Бтлхӣ кӯҳкан мемард ва мегуфт

از خنده های نوشین جان داده عاشقانرا

Илоҳии ҷони ширинро бақои даҳ

اهلی چه کرده کو را زهر عتاب داده