То кӣ эй рашки парии олимӣ аз ғам бикашӣ

با دل چه چاره سازم کز آرزوی رویی

Дар ғами он ман дили хаста ба мотам бикашӣ

صد پاره گشت و دارد هر پاره آرزویی

Мардум аз дасти ту то чанд турои ҷавр буд

هر سو بمهربانی در کار من طبیبی

На ки хӯбӣ ба ту доданд ки одам бикашӣ

من خود هلاک مردن از داغ تندخویی

Гар ба исои нафасӣ ҷон бидиҳад бози лабат

مردیم از خموشی بگذار تا برآریم

Ҷони ман халқи ҷаҳонро ба ту як дам бикашӣ

از گریه هایهایی وز ناله هایهویی

Чун ҳамаи олам аз анфоси ту ҷон ёфта анд

رسوای شهر و کویم آخر چنین برآید

Нест касро суханигар ҳама олам бикашӣ

اورا که یار باشد همچون تو جنگجویی

Аҳлии сӯхта чун шамъ чаҳ кардаст ки ту

اهلی که عار کردی از تخت پادشاهی

Ҳам бисӯзӣ зи ғами хештан ҳам бикашӣ

آخر ببین که قانع گشته بخاک کویی