Чун буд рӯз ҷазое макун озор касе

تا کی ای رشک پری عالمی از غم بکشی

Зонка кас то бқёмт набӯд ёр касе

در غم آن منِ دل‌خسته به ماتم بکشی

Ба ки дар роҳи муҳаббат чу алифи рости шӯй

مردم از دست تو تا چند ترا جور بود

Ки дарин раҳи бкҷӣ рост нашуд кор касе

نه که خوبی به تو دادند که آدم بکشی

Гар зи хуршед чу маҷнӯни ббёбони сӯзӣ

گر به عیسی‌نفسی جان بدهد باز لبت

Ба ки миннати кашӣ аз сояи девор касе

جان من خلق جهان را به تو یک دم بکشی

Хору гули чўнҳмаҳ яксон шавад аз боди хазон

چون همه عالم از انفاس تو جان یافته‌اند

Мурғ зирак нашавад бастаи гулзор касе

نیست کس را سخنی گر همه عالم بکشی

Барад бар дӯши сабуӣ май риндони аҳлӣ

اهلی سوخته چون شمع چه کردست که تو

Мард онаст ки бар дӯш наад бор касе

هم بسوزی ز غم خویشتن هم بکشی