Гулӣаст оризи соқии бнозкӣ каз вай

دمی گر صورت شیرین سخن با کوهکن گفتی

Чу гул ки дар арақ уфтад бурун таровад хуй

بدو فرهاد دادی جان شیرین تا سخن گفتی

Чу ҳамАннан натавонам шуд аз рӯй хомӣ

چه دشنام کسی گوید من نومید میگویم

Паии саманди турои гираму дувум аз пай

چه بودی گر من آنکس بودمی تا این به من گفتی

Чаҳ ҷой онкӣ бинолад дилами зи новаки ту

چه وصف غنچه گویم با وجود آن دهان کو را

Ки устихони танам нола мекунад чун не

اگر بودی زبانی وصف آن شیرین دهن گفتی

Биор май ки биёбони ғам раҳе давраст

ز رشگ او دریدی جامه و گفتی ز شوقست این

Агар маро набард менагардад аинраҳи тай

اگر با گل حدیث حسن آنمرغ چمن گفتی

Бхўни аҳлии бикс ки доманат гирад

ندارد آن زبان اهلی که گوید حال خود پیشش

Бикаш ба теғи ҷафояш ки алзмони алӣ

چه بودی دوستی حال از زبان خویشتن گفتی