Бо ҳамаи лутф ва бо миннати ин ҳамаи нозу саркашӣ

ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسی

Бо ҳамаи каси хушӣ чаро бо ман хастаи нохушӣ

هرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی

Ғайри маро ки сӯхтӣ бо ҳамаи сохтӣ ба меҳр

از نمکدان دهانت جگرم میسوزد

Оби ҳаёти мардумӣ дар назари ман оташӣ

چند از شوق تو سوزد دل بریان کسی

эй дилу ҷони ошиқони гарми марон ки халқ ро

اینچه ابرو و چه چشم اینچه دهان و چه لبست

Дил набӯд ба ҷои худ то ту фарози абршӣ

از تو چون سیر شود دیده حیران کسی

Бе ғами ҷони гудози ту шоди ним ба зиндагӣ

ای چه خورشید فلک بر افق بخت بلند

Шодем аз ту бас буд ин ки маро ба ғами кашӣ

کی ترا غم بود از اشک چو طوفان کسی

Партави ҳасан рӯй ту шамъи фалак хаҷал кунад

گر تو شمشیر کشی دست من و دامن صبر

Чун кунам офтоби ман васфи рахт ба маҳвашӣ

نرسد دست فقیران بگریبان کسی

Гарчи ту масти қрбтии шукр худо кун эй малик

خبر از داغ دل سوختگان کی دارد

Каз май ишқи он санами чошнӣӣ наме чшӣ

او که آگه نشد از ناله پنهان کسی

Аҳлӣ агар нишастае дасти зи худ мҷуи лабаш

اهلی از ماه جبینان تو بمعراج وصال

Коб ҳаёт бахшадат покдлӣ ва бе ғашӣ

کی رسی تا نزنی دست بدامان کسی