Аз хӯн дидҳо шуд кӯии ту лолаи зорӣ

می خور که در سرای جهان نیست محکمی

Баси дидаи хок раҳ шуд кӯи чашми эътиборӣ

با داست چون حباب درین خانه خرمی

Аз ҷилваҳои имкони чандон ки нақши бастам

می خور که سنگ حادثه خواهد شکست

Сӯрат набаст дар дили шакли ту глъзорӣ

گر شیشه سپهری و گر ساغر جمی

Ойӣнаи ҷамолат ҳар чанд сӯхти ҷонам

ساقی بیا که دیو اجل در سرای ماست

Ҳаргар мабод ӯро бар дили зи ман ғуборӣ

صدگونه چاره ساخته بیچاره آدمی

Шодам ки риштаи ҷон , шуд доми суҳбати ту

گر در وجود ماست شکستی چو مه چه غم

Кӣ беҳтар аз ту уфтад дар доми ман шикорӣ

خورشید عشق را نرسد دره یی کمی

Ҳар чанд бори ҷаврати ҷони сӯхти ошиқон ро

ای مرهم دل از سرما سایه وا مگیر

Гар бар касаст нохуши моро хушаст борӣ

کافاق سر بسر همه زخم و تو مرهمی

Халқ аз ҳавои олам дар даст бод доранд

دردی ز پیر میکده ساقی بما رسان

Хуши вақт онкӣ дорад дар дасти зулфи ёрӣ

چون ما سگ دریم و تو در خانه محرمی

Аҳлии зи санги хубони кунҷ лаҳад ҳисораст

دروایی که هر چه بود سنگ فتنه است

Осӯдаи шӯ ки набӯд зини хубтар ҳисорӣ

اهلی سگ توام که عجب مست و بیغمی