Рафтӣу чароғи ситам афрӯхта кардӣ

صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافی

Дидӣ ки чаҳ борӯзи ман сӯхта кардӣ

کاین عشق نمی بندد بی آینه صافی

Киштии бҷФои шаҳрӣ ва аз дарди рҳондӣ

خوش آنکه طبیب من آمد بسر خسته

Дарди ҳама дар ҷони ман андӯхта кардӣ

میداد ز لب شربت میخواند هوالشافی

Аз хӯн асирон нашавад сайри саги ту

گفتم که تو چون عیسی گر مرده کنی زنده

Акнӯн ки бхўн маниш омӯхта кардӣ

حاجت بدعا نبود هرچند بود کافی

То боз куҷо мерӯй имшаб ба шабихун

مشتاقترم هر دم ساقی به می وصلت

Каз оташ май шамъи рух афрӯхта кардӣ

بر تشنه مستسقی دریا نبود وافی

Аҳлӣ чаҳ гушӯдӣ брхи моҳ ваашон боз

اهلی به نسیم خود دل زنده کنش چون تو

Чашмӣ ки бсди хӯни ҷигар дӯхта кардӣ

هم گلبن مقصودی هم گلشن الطافی