Давлат агар мадад кунад гулбуни боғи ман шӯй

رفتی و چراغ ستم افروخته کردی

Пой бичишам ман наҳй чашму чароғи ман шӯй

دیدی که چه با روز من سوخته کردی

Пунбаи доғ синаам марҳам дил нашуд магар

کشتی به جفا شهری و از درد رهاندی

Бо тани ҳамчуи барги гули марҳами доғи ман шӯй

درد همه در جان من اندوخته کردی

Буии насими гули куҷо тоза кунад димоғи мо

از خون اسیران نشود سیر سگ تو

Ҳам магар аз шамеми худ атри димоғи ман шӯй

اکنون که به خون منش آموخته کردی

Баҳри фироқи дили турои байнам ва ин малоли тест

تا باز کجا میروی امشب به شبیخون

Ваа ту малул то бкии баҳри фироқи ман шӯй

کز آتش می شمع رخ افروخته کردی

Гуфт ба хандаи он гулами аҳлӣ агарчӣ ошиқӣ

اهلی چه گشودی به رخِ ماه‌وشان باز

Гар биппарӣ аз ин чамани булбули боғи ман шӯй

چشمی که به صد خون جگر دوخته کردی