Сӯхти дил аз нолаам чанд хурӯшад касе

ایکه در آیینه بینی روی و ناز افزون کنی

Марг бҷон мехуррам коши фурушад касе

آه اگر خود را بچشم من ببینی چون کنی

Бехи ману кӯҳкани кӯшиш бебахт кунад

پنجه صبر مرا هرچند برتابی به جور

Одамӣ аз санг нест чанд бакӯшад касе

کی عنان قهر خود از دست من بیرون کنی

Оина ӣ ҳасани ту занги з дил мебарад

شیوه شیرین نهان میداری از ناموس خود

Ҳайф буд каз рахти дидаи бипушад касе

ورنه از یک خنده صد فرهاد را مجنون کنی

Талх буд бе ту май заҳр буд гар хӯрам

از تو زان نالم که گه گاهی دل ریش مرا

Оби ҳаёт эй писар бе ту нанӯшад касе

مرهمی بخشی ز زخم دیگرش پرخون کنی

Монеъ аҳлӣ машавгар бхрўшди зи ғам

از لب لعل تو اهلی در خمار غم بسوخت

Дили мхрош аз ситам то нахурӯшад касе

هم مگر معجون دردش زان لب میگون کنی