Пеши сагат чу ашки ман лофади зи мардуми зодагӣ

سوختم چند چو برق آیی و چون باد روی

Коинҷо буд шарти адаби мискинӣу афтодагӣ

من بصد فتنه گرفتار و تو آزادی روی

Ойӣна бо рухсори ту худ дар муқобил чун кунад

میکنی جور و جفا تا نکنم یاد تو لیک

Акси рахт бозӣ диҳад ойӣнаро аз содагӣ

تو نه آنی که بجور و ستم از یاد روی

Ҷон то насузам пеш ту нанишинам аз пои ҳамчуи шамъ

مردم از ناله مردم بکسان جور مکن

То зиндаам дар хизматат дорам бҷони астодгӣ

هم مرا سوز اگر از پی بیداد روی

Аз мутрибу соқӣ ва май базмат ба аз ҷинат буд

ای خوش آندم که چو بازیچه‌ی طفلان گشتم

Дар ҷинати асбоб тараб набӯд бад-ӣни омодагӣ

سوی من خنده زنان آیی و دلشاد روی

Аҳлӣ чаҳ дар банди ғамии озода ҳамчун сарви шӯ

از پی پرسش اهلی چه کنی رنجه قدم

Каз ҳарчӣ дар олам буд хуштар буд озодагӣ

ترسم آزرده ز بس ناله و فریاد روی